เมื่อเห็นแมวซอมบี้กำลังจะหนี
สูเฮ่าไม่มีทางยืนมองรางวัลของตัวเองหลุดมือไปเฉย ๆ
เขาถือดาบพุ่งเข้าไป
แมวซอมบี้มีปฏิกิริยาว่องไวสุดขีด มันหมุนตัวถีบพื้น กระโจนขึ้นกลางอากาศหมายจะหนี
ก้าวเดียวกระโดดไปได้หลายเมตร เร็วกว่าแมวปกติหลายเท่า!
พละกำลังกระโดดน่าตกตะลึง ราวกับกำลังบินอยู่
ตัวใหญ่เท่าสุนัข พลังดีดตัวราวกับเสือดาว กรงเล็บคมกริบราวกับดาบ ปฏิกิริยาไวกว่าแมวปกติ ความสามารถเหล่านี้ประกอบกันเข้า คนธรรมดาเจอเข้าก็มีแต่จบเห่
ไม่ว่ายังไง สูเฮ่าก็ไม่มีทางปล่อยมันไป
เขาต้องฟันมันให้ตายใต้คมดาบ!
“ยังจะหนีอีกเหรอ”
สูเฮ่าวิ่งตามออกไปนอกประตู
แมวซอมบี้พุ่งตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ข้างร้านขายของชำ
มันเตรียมกระโจนขึ้นไปบนต้นไม้ แล้วไต่จากยอดไม้ขึ้นไปบนอาคาร แบบนี้ “คนเหล็ก” ไม่มีทางไล่ตามทันแน่!
เมื่อออกจากประตูมา แมวซอมบี้ก็ออกแรงกระโจนสุดกำลัง ก้าวเดียวข้ามไปได้หลายเมตร เตรียมขึ้นต้นไม้!
สูเฮ่าวิ่งตามออกมา
ตอนนั้นแมวซอมบี้ลอยอยู่กลางอากาศแล้ว
แต่ดาบของเขามีระยะไม่พอ เป็นไปไม่ได้ที่จะฟันแมวซอมบี้ที่อยู่ห่างออกไปหลายเมตร!
และเมื่อแมวซอมบี้ขึ้นไปบนต้นไม้ได้
มันกระโดดอีกไม่เกินสองครั้งก็ขึ้นไปบนอาคารและหายตัวไปได้แล้ว สูเฮ่าไม่มีทางบินขึ้นไปฟันมันให้ตายได้!
จะทำยังไงดี?
ปล่อยมันหนีไปไม่ได้เด็ดขาด
ถ้าปล่อยมันไป
อีกฝ่ายมีสติปัญญาไม่น้อย แถมยังผูกใจเจ็บ
ถ้ามันคอยสะกดรอยตามสูเฮ่า แล้วรอจังหวะลงมือ เรื่องคงยุ่งยากใหญ่โต