ก่อนวันสิ้นโลก อุตสาหกรรมจำนวนมากทำงานโดยอัตโนมัติ
เมื่อไม่มีคนดูแล แม้หลายแห่งจะตรวจจับความผิดปกติและหยุดทำงานเอง หรือหยุดทำงานเมื่อไฟดับ แต่ความเสี่ยงด้านความปลอดภัยก็ไม่ได้ลดลงเลย กลับเพิ่มขึ้นเสียด้วยซ้ำ
เพราะยังมีซอมบี้อยู่!
เมื่อเป็นแบบนี้ โรงงานเคมีและพื้นที่อันตรายอื่น ๆ จึงเป็นสถานที่ที่ห้ามเข้าใกล้เด็ดขาด ใครจะไปรู้ว่าวินาทีถัดไปตัวคุณหรืออาคารโรงงานจะปลิวขึ้นฟ้าก่อนกัน
อีกเรื่องคือปัญหาของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ส่วนใหญ่ในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกสร้างอยู่ริมทะเล บางแห่งถึงกับสร้างใกล้ชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน
ต่อให้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์มีระบบอัตโนมัติค่อนข้างสูง
เมื่อไม่มีคนดูแล ระบบก็จะหยุดปฏิกิริยาโดยอัตโนมัติ
แต่ยังมีปัจจัยภายนอกอีกสารพัด
ซอมบี้ที่อยู่ในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์จะไปควบคุมเครื่องจักรอย่างไร?
แล้วถ้าเกิดแผ่นดินไหวหรือสึนามิล่ะ?
ต่อให้ไม่ระเบิด แค่เกิดการรั่วไหลก็ไม่ได้ส่งผลกระทบแค่ระบบนิเวศทางทะเลอีกต่อไปแล้ว!
ตอนนี้คือวันสิ้นโลก!
ซอมบี้บวกกับรังสี ใครจะไปรู้ว่าจะให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตแบบไหนขึ้นมา
เพราะงั้นต้องอยู่ให้ห่างเข้าไว้
“ฮู่ว~~~” สูเฮ่าถอนหายใจยาว ก่อนพยักหน้า “พรุ่งนี้พักกันอีกวัน แล้วค่อยออกเดินทาง ระหว่างทางคอยสังเกตร้านขายอุปกรณ์ช่างกับร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าไว้ เราจะหาวิทยุ ถ้าเจอสถานีวิทยุสมัครเล่นด้วยยิ่งดี”
หานเจียงเสวี่ยพยักหน้ารับรู้
สวีชิงถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย “วิทยุยังพอหาได้ แต่สถานีวิทยุจะไปหาจากไหน ของแบบนั้นมีประโยชน์อะไร?”
“เคยดูหนังสงครามต่อต้านญี่ปุ่นไหม”
“เคย”
“วิทยุกับสถานีวิทยุเป็นวิธีติดต่อสื่อสารที่สะดวกที่สุดในสภาพแวดล้อมที่ไม่มีอินเทอร์เน็ต”