ลงมาที่ชั้นล่าง
ไม่ต้องให้ใครพูดอะไร
สิ่งแรกที่เห็น ก็คือซอมบี้ตัวหนึ่งที่กำลังอยู่ในช่วงกลายพันธุ์
และคนคนนั้น ที่แท้ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกที่ออกไปต่อสู้ก่อนหน้านี้ จากบาดแผลที่เอวซึ่งเลือดไหลไม่หยุด ทำให้รู้ว่าเขาไม่ใช่แค่ถูกข่วน แต่ถูกกัดที่เอวด้วย
ถึงได้กลายพันธุ์เร็วขนาดนี้
ปกติแค่ข่วนทะลุเนื้อ มักจะใช้เวลาครึ่งวันถึงหนึ่งวันถึงจะกลายพันธุ์
ถ้าเร็วหน่อยก็แค่ครึ่งวัน ดูตามความรุนแรงของบาดแผล
แต่ถ้าถูกกัด บางทีอาจใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง
อันนี้คล้ายกับความเร็วของพิษงู
พิษต่อระบบประสาท หรือพิษในเลือด หรือพิษผสม
"เอ่อ~~~เหอ~~~"
คนคนนั้นนอนอยู่บนพื้น ลำคอส่งเสียงคำรามแปลกประหลาด ไม่เหมือนเสียงมนุษย์
คนรอบข้างต่างหลบอยู่ห่างๆ
บางคนถืออาวุธเตรียมป้องกันตัว
เห็นสูเฮ่ากับหานเจียงเสวี่ยเดินมา เฉินจื้อหวี่วิ่งมาบอกว่า "เขาบาดเจ็บมา แต่อุ้ยอ้ายไม่ยอมบอก แผลใหญ่เกินไป เลยกลายพันธุ์เร็ว โชคดีที่ไม่ใช่ตอนกลางคืนหรือตอนพักผ่อน"
ถ้าเป็นตอนกลางคืนหรือตอนพักผ่อน
ปล่อยให้เขากลายพันธุ์สำเร็จ อย่างน้อยก็ต้องทำให้คนตายไปหลายคน
คนรอบข้างมองคนคนนั้นด้วยสายตาทั้งเวทนาทั้งชิงชัง
นี่คือความขัดแย้งในตัวของมนุษย์
ออกไปต่อสู้ คือความกล้าหาญ
แต่บาดเจ็บแล้วไม่กล้าบอก ก็เป็นเรื่องปกติ
กลัวถูกทิ้ง ถูกตำหนิ สิ้นหวังกับอนาคต และอื่นๆ อีกมากมาย ล้วนเป็นเหตุผล
แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง
กลายพันธุ์แล้วก็ไม่มีทางแก้