หลินเย่เคยมาขโมยเงินในบ่อนตอนเด็ก ย่อมรู้ดีว่าของที่ใช้เดิมพันที่นี่มีมากมาย เงินเป็นแค่ของธรรมดาที่สุด ตามด้วยตำราเคล็ดวิชา วิทยายุทธ เลือดสด เนื้อย่างสัตว์อสูร อาวุธ และอื่นๆ อีกมาก...
นักพนันที่นี่ส่วนใหญ่เป็นนักสู้ขั้นหนึ่งหรือขั้นสอง ขั้นสามก็ไม่น้อย ส่วนใหญ่เป็นคนวัยกลางคนอายุสามสิบสี่สิบ...
หลินเย่เพิ่งยืนอยู่ที่หน้าประตู ก็ได้กลิ่นควันคลุ้ง และจากในบ่อนก็มีเสียงนักพนันเก๋าๆ ร้องโวยวายดังออกมา
จากนั้น เขาไม่พูดพล่ามทำเพลง เอาไตสองข้างที่ผ่าไว้ก่อนแล้วไปแลกชิปสามแสนเครดิตมา แล้วก็อดไม่ได้ที่จะทำปากดูด เสียงในตลาดมืดเนี่ยขายแพงชะมัด!
หลินเย่ถือชิปเดินเข้าไป มองดูของเดิมพันที่แต่ละคนนำมา มีทั้งอาวุธ ตำราพร่อง และแผนที่สมบัติที่เรียกว่าชิ้นส่วน... ดูแล้วไม่มีของมีค่ามากนัก
แต่กวาดตามองของกระจุกกระจิกพวกนี้ ก็ข้ามไปดูคนแทน เขาไล่สายตามองไปที่โต๊ะพนันแต่ละโต๊ะ
ในที่สุด เขาก็พบเป้าหมาย
คนคนนี้ชุดแต่งกายดูแปลกแยกจากผู้คน เดิมพันกับพวกนักสู้ระดับล่างที่หยาบคายเหล่านี้ แม้คำพูดของเขาจะยังหยาบคาย แต่เสื้อผ้าของเขากลับสะอาดเรียบร้อยมาก
แต่เขากลับไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งโอหังของลูกหลานตระกูลใหญ่ ตอนนี้เพราะแพ้พนันจนหน้าซีด แต่ในวินาทีที่เห็นเขาปรากฏตัว หลินเย่ก็รู้แล้วว่าคืนนี้เป้าหมายคือใคร
นักสู้ระดับล่างที่ไร้พรสวรรค์ไม่มีของดีอะไร แต่ลูกน้องของตระกูลใหญ่ไม่เหมือนกัน ตระกูลใหญ่ฝึกฝนพวกเขา ย่อมทุ่มทรัพยากรให้จริงๆ
จากนั้น หลินเย่ก็เดินตรงไปหาเขา ตอนนี้เขาดูเหมือนนักพนันที่บ้าคลั่งจนลืมตัว แม้แต่คำพูดก็เริ่มไร้สติ
โอเค นี่แหละเป้าหมาย
"พี่ครับ คนนี้... ดูเหมือนลูกเศรษฐี จะมาที่นี่เล่นพนันได้ยังไง?"
"ว่าถึงใคร? อ้อ หลู่เฟิงน่ะ! เขาเป็นคนขายตัวให้ตระกูลหวาง เปรียบก็คือไม่ดีเท่าคนข้างบน แต่ก็ดีกว่าคนข้างล่าง! เป็นนักพนันตัวยง ชอบเล่นพนัน"
"ทำไมล่ะ?"
"ก็จนไง! จะเป็นอะไรไปได้อีก เป็นนักสู้ขั้นสามอยู่แท้ๆ พรสวรรค์ก็ไม่เลว เกี่ยวกับด้านป้องกัน นักสู้ขั้นเดียวกันหลายคนยังเจาะเกราะเขาไม่ได้ เสียดาย แต่ว่าเสียดาย!"
พอหลินเย่ได้ยิน ความคิดก็ผุดขึ้นในหัวทันที รีบตรงไปที่โต๊ะพนันว่างโต๊ะหนึ่ง แล้วตะโกนเสียงดัง "มือใหม่ตั้งโต๊ะ ตัดสินกันยกเดียว สามแสน สามแสนเครดิตเต็มจำนวน!"
พอได้ยินว่ามีหนุ่มน้อยมาตั้งโต๊ะอยู่ข้างๆ นักพนันเก๋าคนอื่นๆ ต่างพากันหันมามอง
"โอ้ย ไม่ทันสังเกต! บ่อนยังมีหนุ่มน้อยมาแบบนี้ด้วยนะ ยังเด็กๆ ไม่เรียนรู้เรื่อง ฮ่าๆๆๆ!!"
"ที่นี่ไม่มีสาวเสิร์ฟแจกไพ่ให้หล่อเลี้ยงตานะ! ไอ้หนุ่มนี่คงจะยังไม่เคยเข้าบ่อนมาก่อนมั้ง!"
"ถ้าไม่ไหว ให้ลุงช่วยเปิดประสบการณ์ไหม? หนูน้อยผิวขาวๆ นุ่มๆ ดีจังเลยนะ!"
"แกเป็นเกย์ รีบไปให้พ้น!"
แต่หลินเย่ไม่สนใจคำล้อเลียนพวกนั้น พูดเพียงเรียบๆ
"ทุกท่าน ตัดสินกันยกเดียว มีใครสนใจไหม?"
หลู่เฟิงชะงักไป ตอนแรกเขาก็แพ้จนหัวร้อนอยู่แล้ว พอเห็นหนุ่มน้อยคนนี้ตั้งโต๊ะพนัน ก็อดถามขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
"ไอ้หนู แกจะเล่นอะไร?"
"รูเล็ตต์มรณะ เป็นไง?"
"บ้าไปแล้ว! เล่นใหญ่ขนาดนี้เลย!","พอได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็หายใจหวนขึ้นมาพร้อมกัน แต่หลู่เฟิงกลับถามขึ้นว่า
"เล่นแบบนี้เดี๋ยวก็ตาย แกไม่กลัวหรือไง?"
"บางที ความจนก็แย่กว่าความตาย"
หลู่เฟิงชะงัก มองแววตาของหลินเย่แล้ว พูดได้เลยว่าเขาใจสั่น
จากนั้น หลินเย่พูดต่อ "ตัดสินกันยกเดียว ฉันมีชิปมูลค่าสามแสนอยู่ตรงนี้! ตอนนี้ฉันมีเท่านี้ เล่นจนหมดตัว!"
พอเห็นอย่างนั้น ใจของหลู่เฟิงก็ร้อนขึ้นมา แม้เขาจะเป็นนักสู้ขั้นสาม สถานะสูงส่ง แต่ในใจเขารู้ดี ตัวเองก็แค่เครื่องมือที่ตระกูลบีบใช้ เงินเดือนเดือนนึงก็แค่หนึ่งหมื่นเอง
เงินเดือนเดือนละหนึ่งหมื่น ชาติหน้าจะได้ใช้หนี้ห้าล้านไหม? ดังนั้นเขาต้องการเงิน ต้องการเงินมากกว่าใคร
ดังนั้น พอเห็นหลินเย่หยิบชิปสามแสนออกมา เขาแทบไม่พูดพล่ามทำเพลงนั่งลงทันที
ยังไงเขาก็เป็นนักสู้ขั้นสาม แถมยังมีพรสวรรค์ด้านป้องกันประเภทเสริมพลังระดับ E ปืนลูกโม่รูเล็ตต์มรณะนี้ยิงไม่ตายเขา แค่เจ็บนิดหน่อยเท่านั้นเอง
หลินเย่เห็นดังนั้นก็ยิ้ม "เดิมพันของแกคืออะไร? ของฉันมีมูลค่าสามแสน ของแกมีอะไร?"
หลู่เฟิงกำลังจะนั่งลง สีหน้าแข็งทื่อทันที เมื่อกี้เขาเล่นไพ่จนหมดตัวไปแล้ว พอมองไปรอบๆ คนรอบข้างแล้วพูด
"ทุกท่าน ขอยืมเงินหน่อยได้ไหม? วันหน้า ฉันจะคืนให้สองเท่า"
วินาทีต่อมา ไม่มีใครสนใจเขา หลู่เฟิงสีหน้าไม่สู้ดีนัก ส่วนหลินเย่พูดต่อ "ไม่มีเงิน ใช้ของอื่นแทนก็ได้ ตำรา เนื้อย่างสัตว์อสูร อาวุธ... ของที่มีมูลค่าไม่ต่ำ อะไรก็ได้!"
หลู่เฟิงชะงัก แล้วหยิบสมุดเล่มเล็กๆ จากอกเสื้อออกมา "นี่คือสมุดจดของฉัน ตำราหายใจ เซวียนฉีเจวี๋ย ตำราเคล็ดวิชาชั้นกลางระดับเหลือง ตามราคาตลาด ประมาณหนึ่งแสน"
ที่จริง ของพวกนี้ในตระกูลเป็นแค่ของกระจุกกระจิกที่หมาไม่ยอมฝึก แค่เข้าไปก็แจกคนละเล่ม สมาชิกแกนกลางตระกูลมีของดีกว่านี้ แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังดีกว่าพวกนักสู้ระดับล่างข้างนอก คนนอกอยากได้ยังไม่มีโอกาส
หลินเย่ไม่พูดอะไร เขาหยิบมีดสั้นออกมาอีกเล่ม "มีดสั้นเล่มนี้ อาวุธคุณภาพดีธาตุไฟ ชื่อไฟฉี่ รอยแผลที่ถูกฟันจะมีความรู้สึกแสบร้อน พอไหม?"
หลินเย่ยังคงยิ้มบางๆ มองเขา โดยไม่พูดอะไร หลู่เฟิงกัดฟัน หยิบตำราวิชายุทธออกมาอีกเล่ม
"นี่คือวิชายุทธ ตำราชั้นกลางระดับเหลือง ซุ่ยเหยียนเฉวียน! นี่เป็นตำราสมบูรณ์ ไอ้หนู อย่าได้ก้าวก่ายเกินไป!"
หลินเย่เห็นเขาควานหาของจนหมดตัว ได้แค่นี้จริงๆ จึงพูดว่า
"ได้ ปืนลูกโม่ ฉันรู้ว่าแกเป็นนักสู้ขั้นสาม ปืนแบบนี้ยิงแกไม่ตาย งั้นฉันยอมเสียเปรียบ ฉันตาย แกชนะ ส่วนแก โดนยิงหัว ฉันชนะ เป็นไง?"
พอได้ยินข้อตกลงที่ไม่เท่าเทียมของหลินเย่ นักพนันเก๋าที่มามุงดูต่างพากันหายใจหวนขึ้นมาอีกครั้ง
"บ้าไปแล้ว! ไอ้หนุ่มนี่กล้าเสี่ยงจริงๆ!"
"ไม่ใช่นะ วันนี้ให้ไอ้หลู่เฟิงได้กำไรไปเต็มๆ รอดตายชัวร์!"
"ทำไม ทำไมฉันไม่ใช่นักสู้ขั้นสาม โชคดีแบบนี้ ทำไมไม่ตกมาที่ฉัน!!!"
"แกเป็นขั้นสามก็ไม่มีประโยชน์ หลู่เฟิงมีพรสวรรค์เสริมพลัง เพิ่มพลังป้องกัน ต่อให้แกเป็นขั้นสาม หัวก็ถูกยิงทะลุ!"
หลู่เฟิงมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ราวกับเห็นชิปสามแสนกำลังจะตกอยู่ในมือ ส่วนหลินเย่หยิบปืนลูกโม่ที่บ่อนเตรียมไว้ขึ้นมา
แล้วเขาเปิดลูกโม่ ใส่กระสุนนัดแรกเข้าไปตรงๆ ทุกคนก็มองอย่างตื่นเต้นกับฉากนี้ บ่อนแบบนี้ หลายปีแล้วที่ไม่เห็น
และพอพวกเขาคิดว่าหลินเย่ใส่แค่นัดเดียวก็จบ เขากลับใส่กระสุนนัดที่สองตามเข้าไปอีก
"บ้าไปแล้ว! เดี๋ยวก่อน สองนัด! ไอ้หนุ่มนี่บ้าไปแล้วหรือไง!"
แม้แต่สีหน้าของหลู่เฟิงก็เริ่มเปลี่ยน "ไอ้หนู แกไม่กลัวตายจริงๆ หรือไง?"
"ยิ่งคลื่นลมแรง ปลาก็ยิ่งแพง!"
พูดจบ เขาก็ใส่กระสุนนัดที่สาม นัดที่สี่ นักพนันเก๋ารอบข้างต่างกลั้นหายใจ หัวใจเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
จนถึงนัดที่สี่ เขาก็หยุด ทุกคนถอนหายใจโล่งอก จากนั้นหลินเย่ก็รีบโยนนัดที่ห้าและนัดที่หกใส่ลงไปอย่างรวดเร็ว
"บ้าไปแล้ว! แกบ้าไปแล้วจริงๆ นี่มันพนันอะไรกัน!"
กระสุนหกนัด แบบนี้ไม่ตายชัวร์หรือไง?
นักพนันต่างก็มองอย่างตะลึง รับไม่ได้จริงๆ โคตรจะบ้าเกินไป
แล้วหลินเย่ก็พูด "แกจะเอายิงก่อนหรือฉันยิงก่อน?"
หลู่เฟิงไม่ใช่คนโง่ "แกคิดว่าฉันโง่หรือไง กระสุนหกนัด ฉันยิงก่อน ฉันโดนยิง แกก็ชนะทันที ฉันไม่โดนหลอก!","อ้อ งั้นฉันยิงก่อนก็ได้"
"แกบ้าไปแล้ว แกมันบ้าแบบไม่แคร์โลกเลยจริงๆ!"
"ฉันไม่ได้บ้า ฉันแค่เดิมพันว่ากระสุนนัดนี้เป็นกระสุนด้าน"
หลินเย่ยิ้มมุมปาก จากนั้นก็ยกปืนจ่อขมับตัวเอง แล้วเหนี่ยวไก
"ปัง!" เสียงหนึ่ง ทุกคนพากันเอามืออุดหูโดยไม่รู้ตัว ส่วนหลินเย่ก็เลือดสาดทันที แล้วก็ล้มลงไปกับพื้น
พอเห็นหลินเย่จับขมับ เลือดไหลไม่หยุด ทุกคนก็แตกตื่น แม้แต่หลู่เฟิงที่เห็นก็ใจสั่น แต่ไม่นาน ทุกคนก็ตั้งสติได้
เดี๋ยวนะ เขาดูเหมือนยังขยับตัวได้ เดี๋ยวนะ เขาเช็ดเลือดออกแล้ว? เดี๋ยวนะ เขาลุกขึ้นมาได้ยังไง!
ไม่ใช่นะ เขาควรตายไปแล้วไม่ใช่หรือไง?
"แก แกยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง?"
นักพนันเก่าคนหนึ่งถามขึ้น หลินเย่สัมผัสได้ว่าแผลที่ขมับหายดีแล้ว รีบเอามือที่กดแผลเลือดออกออก ใบหน้าที่แสดงความเจ็บปวดก็หายไปทันที
ทุกคนมองที่ขมับของเขา นอกเหนือจากคราบเลือดแล้ว ไม่มีบาดแผลอะไรเลย อดที่จะหายใจหวนขึ้นมาไม่ได้
ส่วนหลินเย่ก็พูด "เมื่อกี้ฉันบีบถุงเลือดปลอม ให้ทุกคนดูมายากลฟรีๆ สร้างสีสัน เล่นๆ สนุกๆ นะ"
"แหวะ~~~"
นักพนันเก่าพากันส่งเสียงเย้ยหยันโดยไม่รู้ตัว จู่ๆ ก็มีคนพบสิ่งผิดปกติ
"บ้าไปแล้ว กระสุนหกนัด ไอ้หนุ่มนี่รอดมาได้! เมื่อกี้เป็นกระสุนด้านจริงๆ ด้วย!"
จากนั้น สายตาทุกคนก็หันไปมองหลู่เฟิง หลู่เฟิงตะลึงไปหมด พนันกระสุนหกนัดยังเจอกระสุนด้านได้ มันเป็นไปได้ยังไง!
แต่ไม่นาน หลู่เฟิงก็คิดไปถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง ชี้หน้าด่าหลินเย่ว่า "ไอ้หนู แกกับบ่อนวางแผนกันไว้แล้วใช่ไหม! เอาลูกกระสุนด้านหกนัดมาหลอกฉัน ขู่ให้ฉันยอมแพ้ ฉันไม่โดนหลอกหรอก อีกห้านัดที่เหลือ ต้องเป็นของปลอมแน่นอน!"
จากนั้น เขาก็แย่งปืนไป ยิงลงพื้นต่อเนื่องห้านัด ปังๆๆๆๆ!!!!
เสียงปืนห้านัด รูกระสุนห้ารู เจาะลงไปบนพื้นโดยตรง ทำให้หลู่เฟิงตกใจจนทรุดลงนั่งกับพื้น
เขา แพ้แล้ว
หลินเย่ค่อยๆ ลุกขึ้น เก็บตำรา วิชายุทธ และอาวุธของหลู่เฟิงทั้งหมดเข้ากระเป๋า
ส่วนหลู่เฟิงมองดูท่าทางจากไปของหลินเย่ สายตาที่สิ้นหวังเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมขึ้นมาทันที ไม่พูดอะไรสักคำ ค่อยๆ ลุกขึ้น ตามหลังไป...