ตอนที่ 5 หันหลังให้สรรพชีวิต ขาดสะบั้นคนเดียวเหนือกาล! เทพสายฟ้าจงช่วยข้า! ฉางอ๋องกับฉางกุ่ยก็หยุดข้าไม่ได้!

ในไลฟ์สดของจางฉู่ยวี่

ยอดผู้ชมพุ่งขึ้นถึงหลักหมื่น

ชาวเน็ตไม่น้อยแห่กันมาตามข่าว

เร่งเร้าไม่หยุด

ส่วนจางฉู่ยวี่ก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง

เขาล้วงเข็มทิศออกมาโดยตรง หาจุดโยนเบ็ดที่เหมาะสม

"ใช้เข็มทิศกำหนดจุด จะอัดปลาเต็มตาข่ายหรือดับอนาถ! สบายใจละ"

ชาวน้ำยิ้มอย่างภาคภูมิ

จางฉู่ยวี่ตามเข็มทิศเดินไปช้า ๆ

ทันใดนั้น

เข็มทิศก็สะบัดชี้ไปทิศหนึ่ง

เขามองตามทิศนั้นไป

ก็เห็นโลงศพสี่ห้าใบโผล่ขึ้นจากน้ำที่ซัดเข้าฝั่ง

ตรงนั้นเป็นจุดตกปลาตามธรรมชาติอย่างแท้จริง

จางฉู่ยวี่ยิ่งมองยิ่งพอใจ

เดินตรงเข้าไป

เดิมทีคนดูในไลฟ์เพราะระยะทาง

มองไม่เห็นโลงพวกนั้น

แต่พอจางฉู่ยวี่เข้าไปใกล้

คล่องแคล่ววางเก้าอี้สนามเล็กที่พกติดตัวลงบนหัวโลงหนึ่ง

นั่งลงไปเต็มก้น

ชาวเน็ตทุกคนอึ้งตะลึงอีกครั้ง

"???? ไม่ใช่? จุดตกปลาที่สตรีมเมอร์เลือก...คือบนกลุ่มโลงศพเนี่ยนะ?"

"ผมนี้สติหลุดเลยนะ รู้ว่าสตรีมเมอร์คอนเนกชันแน่น แต่คุณ...จะใจถึงเกินไปแล้วมั้ง?"

"ขี่หน้าฆ่า? สตรีมเมอร์ เราเปลี่ยนที่กันเถอะ ถ้าเป็นศพผู้หญิงขี่หน้าก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าเป็นศพผู้ชายมันต้องเอาชีวิตคุณแน่"

.....

จางฉู่ยวี่มองคอมเมนต์ในไลฟ์สด

สีหน้าราบเรียบไร้กังวล

"เพื่อน ๆ ไม่ต้องห่วง เรื่องเล็กน้อยทั้งนั้น ดังคำว่าไม่เห็นโลงไม่หลั่งน้ำตา ไม่ขี่ศพสาวไม่ยอมถอย คืนนี้ผมต้องตกปลาใหญ่ได้แน่!"

"...ให้หกไปเลย ตอนนี้ล่ะเมื่อกี้เพลี้ยเหลืองขอให้หยกทำนาย ผมยังนึกว่าสตรีมเมอร์เล่นใหญ่"

"ดี ๆ ดี ขอยกย่องขั้นสูงสุดให้ลูกผู้ชายเลยนะ ข้ายอมรับว่าเจ้าเด็กนี่เก่งกว่าข้า!"

"อาจารย์อย่าเพิ่งตกปลา! ข้าวเหนียวที่ข้าเพิ่งหุงเสร็จพลาดหกใส่ตัวภรรยา นางร้องโหยหวนตอนนี้! ข้าสงสัยนางเป็นผีดิบ! ข้าควรทำอย่างไร!"

"อย่าตกใจ เอากระบี่ไม้ท้อแทงกลางอก ถ้าตายก็เป็นจริง (กวน ๆ)"

......

ปลุกบรรยากาศในไลฟ์ไปยกหนึ่ง

จางฉู่ยวี่ไม่รีรอ

หยิบข้าวเหนียวเก่าปีที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา

หว่านลงเป็นจุดล่อปลาอย่างชำนาญ

แล้วรีบผูกสายเบ็ด

หยิบเหยื่อผสมเลือดไก่ เกี่ยวเข้ากับเบ็ด

ของพวกนี้จางฉู่ยวี่ใช้เวลาทั้งวันบ่ายหน้าลงเขาไปยืมมาจากชาวบ้านในเมืองแถวนี้ด้วยราคาหลายร้อย

ก็เพื่อเพิ่มอรรถรสในคืนนี้

แน่นอนว่าส่วนใหญ่ก็เพื่อป้องกันตัว

เพราะก่อนหน้านี้เขาเป็นแค่คนธรรมดา

อ่างเก็บน้ำที่นี่ยังเฮี้ยนนัก

จึงต้องเตรียมการมากขึ้น

ชาวเมืองใต้เขาหลงหู่ล้วนอาศัยอยู่ใต้เขามาหลายชั่วคน แม้เขาหลงหู่จะเสื่อมถอย

แต่ชาวบ้านก็ยังคงเคารพนับถือเขาในฐานะอาจารย์สวรรค์อย่างยิ่ง

เลือดไก่กับข้าวเหนียวที่ให้มาเป็นของชั้นดี

"โยนคันแรกที่เปี่ยมความมั่นใจ!"

ขณะที่จางฉู่ยวี่สะบัดสายเบ็ด ทุ่นเรืองแสงก็ตกลงน้ำไปแล้ว

มองจากระยะไกล

นักพรตหนุ่มนั่งบนหัวโลงแต่ลำพัง

เข้ากับผิวน้ำที่ทอดเงาวังเวงอ้างว้างโดยรอบ กลับมีเสน่ห์เฉพาะตัว

ทิ้งเบ็ดลงแล้ว

จางฉู่ยวี่ไม่รีบร้อน

เริ่มต้นพูดคุยหยอกล้อกับชาวน้ำในไลฟ์

ในช่วงเวลานี้

ไลฟ์ของเขายังคงมีชาวน้ำหลั่งไหลเข้ามาไม่หยุด

ทำให้ยอดนิยมของไลฟ์ตรงเข้าสู่หนึ่งร้อยอันดับแรกของโต่วอิน!

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา

ฟู่—

จางฉู่ยวี่พลันสัมผัสถึงลมเย็นวาบไล่ผ่าน

ดวงตาเป็นประกายทันที

ก็เห็นทุ่นเรืองแสงเหนืออ่างเก็บน้ำเริ่มสั่นไหวรุนแรง

"ปลามากินเบ็ด!"

คนดูในไลฟ์ก็เบิกตากว้างเช่นกัน

เป็นจริง

ทุ่นเรืองแสงนั้นสั่นไหวบนผิวน้ำสองสามที

แล้วก็ทรุดลงสู่ก้นน้ำทันที!

เร็วรวดเร็วปานนั้น

กระทั่งคันเบ็ดในมือจางฉู่ยวี่ก็ถูกดึงโค้งเป็นวง!

จางฉู่ยวี่ก็กระตุกคันเบ็ดขึ้นแรงในจังหวะนั้น

เอี๊ยด—

เพียงอึดใจคันเบ็ดก็โก่งเหมือนพระจันทร์เต็มดวง!

สายเบ็ดส่งเสียงเสียดแทงหู

"โอ้โห! สตรีมเมอร์นี่ได้ปลาใหญ่แล้ว!"

ทุกคนกลั้นลมหายใจ

จางฉู่ยวี่ประคองคันเบ็ดด้วยมือหนึ่ง หันมายิ้มให้ไลฟ์

"เพื่อน ๆ ดูดี ๆ ล่ะ!"

เสียงสิ้น

แขนของจางฉู่ยวี่ก็ยกขึ้นอย่างแรง

คันเบ็ดนั้นเหมือนได้รับพละกำลังมหาศาลไร้ขีดจำกัด

งัดขึ้นมาจากก้นน้ำอย่างไม่ปรานี

ในพริบตา

เงาดำมโหฬารก็ถูกกระชากขึ้นจากน้ำสู่ฝั่ง

กระแทกลงอย่างแรงในพงหญ้าข้างตัวจางฉู่ยวี่

"โห ใครเขาตกปลากันแบบนี้? ไม่ออกแรงเล่นกับปลาเลย รีบกระตุกคันแรง ๆ เลยใช่ไหม ถูกใจข้า"

"ไม่ใช่...เมื่อกี้สตรีมเมอร์ตกอะไรขึ้นมาน่ะ? ข้าเหมือนเห็นเงาดำแว่บไป"

"พวกเจ้าก็สังเกตเห็น? ข้าจ้องจอตลอด แต่สตรีมเมอร์เร็วเกินไป ข้ามองไม่ทันชัด แต่ด้วยประสบการณ์หันหลังให้สรรพชีวิตขาดสะบั้นคนเดียวเหนือกาลของข้ามานาน ต้องไม่ใช่ปลาแน่!"

"ปลา: 6, เก๊าแล้วก็เก๊า ยังทำเป็นเก๊กอีก!"

"เร็ว! สตรีมเมอร์ส่องกล้องไปเร็ว ให้พวกเราเห็น!"

ชาวเน็ตเร่งเร้าทันที

จางฉู่ยวี่เองก็สงสัย เมื่อครู่เขาหันหลังให้ผิวน้ำ จึงไม่เห็นว่าตัวเองตกได้อะไร

เขาพลิกกล้อง

แสงไฟส่องลงพงหญ้า

เพียงฉับพลัน

จอที่ครื้นเครงพลันเงียบงันลง

ทุกคนยังไม่ทันได้ถก ก็แข็งค้างอยู่กับที่

ก็เห็นในพงหญ้า...

ร่างที่แช่น้ำจนบวมเป่งขาวซีด มองแว่บเดียวก็รู้ว่าตายมานานแล้ว...

ไม่เฉไปเฉมา งับเบ็ดของจางฉู่ยวี่ไว้ตรงกลาง

กระทั่งกลืนเบ็ดลงคอทั้งอัน

เงียบงัน

คนดูในไลฟ์ล้วนตกอยู่ในความว่างเปล่า

แล้วก็เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"ข้า...นี่มัน...นี่มันศพหญิงกัดเบ็ดตรงกลาง!?"

"ไม่ใช่...ข้าว่าปลาตายกัดเบ็ดตรงกลางมันก็เหลือเชื่อพอแล้วนะ? ศพหญิงกัดเบ็ดตรงกลางนี่บ้าอะไร!? อาจารย์สวรรค์ ข้าหัวใจไม่ค่อยดี ได้โปรดอย่าเร้าใจถึงเพียงนี้!"

ส่วนจางฉู่ยวี่ในเวลานี้ บนหน้ากลับเผยความตื่นเต้นที่ยากจะปกปิด

"เพื่อน ๆ อย่าตกใจ ตกปลากลางคืนเจอศพหญิง หมายความว่าเหยื่อพวกเราทำดีมากไงล่ะ!"

"แม้แต่ศพหญิงยังต้านทานไม่อยู่ ต้องมาชิมสักคำ คืนนี้ต้องได้ปลาเต็มข้องแน่"

ว่าแล้ว

เขาออกแรงโดยตรง กระชากเบ็ดออกจากปากศพหญิง

โยนลงน้ำ

"???"

"??????"

"ศพหญิง: อย่าเกินไปได้ไหม? ให้เกียรติศพบ้างได้ป่ะ!?"

"...พี่น้องไปละนะ รายนี้ด่าจริงไม่ได้แล้วว่ะ ข้านึกว่าเทรนด์ทวิตซื้อหัวข้อ แต่ไม่คิดว่าพี่เต๋าคนนี้...จะโหดเหี้ยมถึงใจจริง!"

.....

มองดูจางฉู่ยวี่ที่หน้านิ่งเฉย ไม่ไยดีอะไร แล้วก็กลับไปตกปลาอีกครั้ง

ชาวเน็ตในไลฟ์ถึงกับนบนอบราบคาบแก้ว

นี่มัน...ศพหญิงกัดเบ็ดตรงกลาง ก็ยังทำเป็นไม่มีอะไร

สมกับเป็นคนใจโหดที่ถูกเพลี้ยเหลืองขอให้หยกทำนายจริง ๆ!

จะบอกว่าเป็นอรรถรสอย่างเดียวก็เกินไปแล้ว ใครจะสร้างอรรถรสด้วยการตกศพได้?

โดยเฉพาะเมื่อครู่ที่ฝีมือของจางฉู่ยวี่ในชั่วพริบตา ไกลเกินกว่าคนธรรมดาจะทำได้

รู้ ๆ กัน

น้ำหนักศพในน้ำน่ะไม่ใช่เล่น ๆ

แม้แต่คนงมศพยังมีข้อห้ามสามประการ

แต่ตอนนี้...พี่เต๋าตรงหน้ากลับไม่สนว่าอะไรห้ามไม่ห้าม

ใช้แค่คันเบ็ดก็เหวี่ยงศพผู้หญิงกระเด็น!

พิลึก!!!

พิลึกกึกกือเกินไปแล้ว!!

......