“พูดให้ชัด ๆ หน่อยสิ รับประกันให้รอดหรือรับประกันให้ตาย?”
หลี่ซิงเยว่ถามย้ำ ตามจริงแล้ว เธอรู้สึกว่าเจียงเหย่ดูแปลก ๆ
ถึงเธอจะรู้ว่าพรสวรรค์ของตัวเองเป็นประเภทที่ยิ่งช่วงท้ายยิ่งทรงพลัง
มันมีประโยชน์มากในการต่อสู้เป็นทีม หรือการบัญชาการกองทัพขนาดใหญ่ ถึงขั้นส่งผลต่อสถานการณ์รบและกระบวนการทางประวัติศาสตร์ได้
แต่ในสนามทดลองที่วัดกันด้วยกำลังต่อสู้ส่วนบุคคลแบบนี้ มันจะมีประโยชน์อะไร?
หมอนี่ตื่นเต้นอะไรนักหนา?
“เชื่อฉันสิ รับประกันว่ารอด!”
เจียงเหย่ยิ้มกว้าง พรสวรรค์ของเขาคือการไปเดินเล่นในอนาคตรอบหนึ่ง แล้วนำอุปกรณ์กับพลังเสริมจากหมุดหมายประวัติศาสตร์ในอนาคตกลับมาด้วย
เขาก็ว่าอยู่ ทำไมอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้าเสวยเซี่ยถึงถูกตีจนยับเยิน ที่แท้เทพผู้ช่วยสายช่วงท้ายอย่างหลี่ซิงเยว่ยังไม่ทันออกจากหมู่บ้านมือใหม่ก็ถูกฆ่าตายเสียแล้ว
ถ้าครั้งนี้เขาช่วยหลี่ซิงเยว่เอาไว้ได้ เสวยเซี่ยในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้าก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินแน่นอน
คราวหน้าที่เขาไปอนาคต เขาจะต้องได้รับพลังเสริมจากหมุดหมายประวัติศาสตร์มากขึ้นแน่
อืม...ถ้าไม่ต้องให้เขาเป็นพลีชีพต่อไปได้ก็ยิ่งดี
“เคร้ง!”
ในขณะนั้นเอง เสียงดังกังวานราวระฆังยักษ์ก็ดังก้องขึ้นในมิติสนามทดลอง
วินาทีถัดมา เสียงกลไกอันเย็นชาดังมาจากเบื้องบน
“สิ้นสุดการนับถอยหลัง!”
“การทดลอง: คืนมนุษย์หมาป่า เริ่มต้นขึ้น!”
สิ้นเสียง เจียงเหย่กับหลี่ซิงเยว่ก็หายวับไปในลำแสงสีขาวสองสายที่นำพาพวกเขาไป
เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง พวกเขาก็มาอยู่ในเมืองเล็ก ๆ อันเก่าแก่ รอบด้านเป็นอาคารแบบเมืองยุโรปที่เห็นได้ทั่วไป
ถนนปูหิน โคมไฟเก่า โบสถ์ยอดแหลม และคนชราหลายคนนั่งอาบแดดอยู่ริมทาง ทุกอย่างดูสงบสุข ราวกับโลกภายนอกไม่มีเรื่องราวใด ๆ
“ผู้ทรงชะตาสวรรค์ ยินดีต้อนรับสู่เมืองกุหลาบ”
“ข้อมูล: เมืองกุหลาบเคยเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ผู้คนอยู่อย่างสุขสงบ แต่วันหนึ่ง ชาวบ้านบางคนกลายพันธุ์เป็นมนุษย์หมาป่าผ่านพิธีกรรมลึกลับบางอย่าง มนุษย์หมาป่ามีพละกำลังเป็นสองเท่าของคนธรรมดา กลางวันจะซ่อนตัวปะปนอยู่ในหมู่ผู้คน ส่วนกลางคืนจะออกล่าเหยื่อ”
“ผ่านการทดลองขั้นพื้นฐาน: เอาชีวิตรอดอย่างปลอดภัยให้ครบเจ็ดวัน”
“รางวัล: ค่าประสบการณ์ 30% เหรียญทองแดง 10 เหรียญ”
“ผ่านการทดลองระดับยอดฝีมือ: เอาชีวิตรอดอย่างปลอดภัยให้ครบเจ็ดวัน และสังหารมนุษย์หมาป่าหนึ่งตัว”
“รางวัล ①: ค่าประสบการณ์ 50% เหรียญทองแดง 30 เหรียญ”
“รางวัล ②: ยาฟื้นฟูเลือดระดับต่ำหนึ่งขวด (ฟื้นฟูพลังชีวิต 100 แต้มภายในหนึ่งนาที)”
“ผ่านการทดลองระดับสมบูรณ์แบบ: กำจัดมนุษย์หมาป่าทั้งหมดในเมืองกุหลาบภายในเจ็ดวัน”
“รางวัล ①: ค่าประสบการณ์ 100% เหรียญเงิน 1 เหรียญ”
“รางวัล ②: ยาฟื้นฟูเลือดระดับต่ำหนึ่งชุด (12 ขวด)”
“รางวัล ③: หนังสือทักษะสุ่มหนึ่งเล่ม”
หลี่ซิงเยว่กวาดตามองภารกิจทั้งสามข้อ แล้วเอ่ยว่า “เจียงเหย่ แค่มีชีวิตรอดให้ครบเจ็ดวันก็ทำภารกิจสำเร็จแล้ว มนุษย์หมาป่าออกมาตอนกลางคืน การทดลองนี้ทดสอบความสามารถในการสังเกตของเรา”
“ตอนนี้เราต้องรีบเข้าเมืองไปหาที่พัก!”
พูดแล้วหลี่ซิงเยว่ก็ชะงักไปเล็กน้อย “ฉันรู้สึกมาตลอดว่าคนชราสองสามคนตรงทางแยกมองเราแปลก ๆ”
เจียงเหย่ได้ยินดังนั้น สีหน้าก็ไม่เปลี่ยน “ก็ปกตินี่ ฉันใส่ชุดเกราะขาดวิ่นเปื้อนเลือดแบบนี้ จู่ ๆ ก็โผล่มาตรงปากเมือง ถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงมองซ้ำสักสองครั้ง”
หลี่ซิงเยว่ส่ายหน้า “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ฉันหมายถึงสายตาของพวกเขาไม่เหมือนสายตาคนชรา!”
เจียงเหย่มองตามสายตาของเธอไป เห็นหญิงชราคนหนึ่งกำลังนั่งอาบแดดอยู่ริมทางและยิ้มอย่างเมตตาให้พวกเขา
แต่ในความรู้สึกของเจียงเหย่ รอยยิ้มนั้นชวนขนหัวลุกอย่างยิ่ง
ประสาทสัมผัสที่ได้มาจากค่าวิญญาณสี่แต้ม ทำให้เขาสังเกตเห็นความผิดปกติได้ในทันที
“ไม่ต้องสงสัยแล้ว คนชราพวกนี้เป็นมนุษย์หมาป่าทั้งหมด!”
เจียงเหย่เอ่ยว่า “ใกล้ค่ำแล้ว เราเข้าเมืองกันก่อนเถอะ!”
“หาที่พักสักแห่ง ควรเป็นบ้านที่มีคนอยู่แค่คนเดียวจะดีที่สุด”
“แบบนั้น ต่อให้แย่ที่สุด คืนนี้เราก็ต้องรับมือกับมนุษย์หมาป่าแค่ตัวเดียว”
หลี่ซิงเยว่ได้ยินดังนั้น แววตาก็ไหววูบ “มนุษย์หมาป่ามีพละกำลังเป็นสองเท่าของคนธรรมดา ฟังจากที่คุณพูดแล้ว ค่าพละกำลังของคุณสูงกว่านั้นมากสินะ?”
เจียงเหย่ยิ้ม “ฉันบอกแล้วไง รับประกันว่ารอด!”
พูดจบ เจียงเหย่ก็เดินเข้าไปในเมืองกุหลาบ
หลี่ซิงเยว่รีบตามไปยืนข้างเจียงเหย่
ทั้งสองเร่งฝีเท้าไปตามถนนสายหลักของเมือง อาคารหลากหลายแบบรอบข้างเคลื่อนผ่านสายตาไปทีละหลัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่ซิงเยว่ก็พูดขึ้นกะทันหันว่า “เมื่อกี้ฉันลองใช้พรสวรรค์ของตัวเองแล้ว ฉันเชื่อมแถบสถานะของคุณกับของฉัน แล้วแชร์แถบสถานะฉบับย่อยให้คุณชุดหนึ่ง”
เจียงเหย่ชะงัก ก้มมองแผงข้อมูลของตัวเอง
เป็นอย่างที่คิด ใต้ข้อมูลส่วนบุคคลเดิมมีแผงข้อมูลย่อยเพิ่มขึ้นมาเล็ก ๆ หนึ่งแผง
【เส้นเชื่อมแห่งชะตากรรม · หลี่ซิงเยว่】
【สถานะ: กำลังแบ่งปัน】
“ฉันเชื่อมคุณสมบัติของฉันกับของคุณไว้อย่างหลวม ๆ ถ้าคุณบาดเจ็บ ฉันสามารถถ่ายโอนพลังชีวิตของตัวเองให้คุณได้”
หลี่ซิงเยว่พูดเสียงเบา “แต่ฉันค่อนข้างโง่ สัดส่วนการถ่ายโอนพลังชีวิตไม่สูง มีแค่หนึ่งในสิบ ขอโทษนะ”
เจียงเหย่: “?”
หา?
เธอหมายความว่า ระหว่างที่เราเดินกันอยู่แค่นี้ เธอก็เปลี่ยนพรสวรรค์ชะตากรรมที่ลึกลับซับซ้อนของตัวเองให้กลายเป็นทักษะได้แล้วงั้นเหรอ?
แล้วยังคิดว่าตัวเองโง่อีกเหรอ?
เขารู้อยู่แล้วว่าคุณสมบัติวิญญาณกับวิญญาณแท้ของหลี่ซิงเยว่ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะมีได้!
“ความสามารถของคุณนี่เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”
เจียงเหย่ชูนิ้วโป้งให้ เขาไม่กล้าคิดเลยว่าถ้าหลี่ซิงเยว่มีชีวิตไปถึงอีกร้อยปีข้างหน้า เธอจะไปได้ไกลถึงขั้นไหน?
ผู้กอบกู้มนุษยชาติ?
“ฉันว่าเราไปบ้านหลังนี้กันได้”
หลี่ซิงเยว่เปลี่ยนเรื่องพลางชี้ไปยังบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล “บ้านหลังนี้เล็กที่สุด คนที่อยู่ข้างในก็น่าจะน้อยที่สุด”
เจียงเหย่พยักหน้าเมื่อได้ยิน “ไปกัน เราเข้าไปถามดู”
ทั้งสองเดินไปถึงหน้าบ้าน เจียงเหย่ก็เคาะประตูทันที
ผ่านไปครู่หนึ่ง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เปิดประตูออก
“พวกคุณเป็นคนนอกที่มาขอพักด้วยสินะ?”
“ใช่”
“งั้นเข้ามาสิ!”
ชายวัยกลางคนเปิดประตูบ้าน บนใบหน้าประดับรอยยิ้มตื่นเต้น
เจียงเหย่กับหลี่ซิงเยว่ทำเหมือนไม่เห็นสีหน้าของชายวัยกลางคน แล้วเดินเข้าไปข้างในตรง ๆ
หลังจากชายวัยกลางคนปิดประตู เขาก็เดินเข้าไปในครัว
ไม่นานนัก ฟ้าข้างนอกก็มืดลง
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ชายวัยกลางคนก็ยกจานใบใหญ่ออกมาจากครัว
“แขกอุตส่าห์เดินทางมาไกล ฉันไม่มีอะไรดี ๆ จะต้อนรับ”
ชายวัยกลางคนแสยะยิ้ม “ในเมื่อเป็นแบบนี้ แขกก็เอาเลือดเนื้อของพวกคุณมาต้อนรับฉันให้ดีแล้วกัน!”
ระหว่างพูด ร่างของชายวัยกลางคนก็เริ่มพองโต ขนเริ่มงอกขึ้นบนใบหน้า
ทางฝั่งตรงข้าม เจียงเหย่ไม่รอให้ชายวัยกลางคนแปลงร่างเสร็จ ก็ยกหอกยาวแทงเข้าใส่ทันที
ถึงคุณสมบัติทุกด้านของเขาจะเหนือกว่ามนุษย์หมาป่าอย่างขาดลอย แต่ในเมื่อฆ่าได้ง่ายกว่า จะเพิ่มความยุ่งยากให้ตัวเองไปทำไม?
“ฟ้าว!”
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น ก่อนที่หอกยาวจะแทงทะลุอกมนุษย์หมาป่า
เพียงการโจมตีครั้งเดียว!
มนุษย์หมาป่าที่มีพละกำลังมากพอจะบดขยี้คนธรรมดาได้อย่างง่ายดาย ก็ถูกเจียงเหย่สังหารลง
อีกฝั่งหนึ่ง หลี่ซิงเยว่เห็นภาพนี้แล้วรูม่านตาก็สั่นไหวอย่างรุนแรง
จากนั้นความยินดีอย่างท่วมท้นก็เข้ามาแทนที่
เดิมทีเมื่อเห็นเจียงเหย่มั่นใจขนาดนี้ เธอก็คาดเดาว่าพวกเขาน่าจะเอาชีวิตรอดอย่างปลอดภัยได้ครบเจ็ดวัน
อย่างมากแค่ทำภารกิจทดลองระดับยอดฝีมือสำเร็จ เธอก็พอใจมากแล้ว
แต่ดูท่าทางที่เจียงเหย่สังหารมนุษย์หมาป่าได้อย่างสบาย ๆ แล้ว เขามุ่งเป้าไปที่การผ่านการทดลองระดับสมบูรณ์แบบชัด ๆ!
เพื่อนร่วมทีมของเธอเป็นขาใหญ่ระดับทะลวงสวรรค์เลยเหรอ?
แบบนี้ต้องเกาะไว้ให้แน่นแล้ว!
【คุณสังหารมนุษย์หมาป่าทั่วไปหนึ่งตัว】
【พลิกสถานการณ์ที่เสวยเซี่ยกำลังจะพังทลาย!】
【เนื่องจากการแทรกแซงของคุณ ชะตากรรมของเสวยเซี่ยจึงเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล】
【เอสเซนส์ +1】
【ต้องการใช้เอสเซนส์เพื่อเปิดใช้งานพรสวรรค์หรือไม่?】
เจียงเหย่: “?”