หลินหยางชูสองนิ้วประหนึ่งกระบี่ เจตจำนงกระบี่ฉางชิงสิบสายพลันรวมตัวขึ้นในพริบตา!
ลำแสงกระบี่สีเขียวทองสายหนึ่งกวาดผ่านไป!
ครืนครั่น!
ยอดเขาทั้งลูกถูกแสงกระบี่ฟันแยกออกอย่างเรียบกริบ!
หินผาจำนวนมากกลิ้งหล่นไปตามไหล่เขา
ยอดเขาที่เดิมสูงต่ำไม่สม่ำเสมอ ถูกตัดจนกลายเป็นลานราบกว้างหลายสิบลี้!
«ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ที่นี่จะเรียกว่ายอดเขาข้ามทัณฑ์»
หลินหยางเปิดร้านค้า
ธงค่ายกลระดับสามขั้นมหากาพย์จำนวนมหาศาลทยอยปรากฏขึ้นกลางอากาศ!
หลี่ชิงเสวียนเงยหน้ามอง
หนึ่งร้อยชุด!
สองร้อยชุด!
สามร้อยชุด!
ธงค่ายกลเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ!
ท้ายที่สุด ธงค่ายกลขั้นมหากาพย์ระดับสามถึงห้าร้อยชุดก็ลอยตระหง่านอยู่เหนือยอดเขาข้ามทัณฑ์!
หลี่ชิงเสวียนถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออก
«ศิษย์พี่เจ้าสำนัก นี่...นี่มันสิ้นเปลืองเกินไปหรือไม่!»
«เงินทองเป็นเรื่องเล็ก ความปลอดภัยต้องมาก่อน»
หลินหยางขยับญาณเทพ
พลังวิญญาณของเขาซึ่งมีค่าถึงสี่สิบกว่าล้านหน่วยพลันแผ่คลุมยอดเขาข้ามทัณฑ์ทั้งลูก!
บัดนี้เขาเป็นผู้สร้างค่ายกลขั้นมหากาพย์ระดับสี่แล้ว!
หากให้วางค่ายกลใหญ่ระดับสี่ เขาอาจต้องศึกษาลวดลายค่ายกลและภูมิประเทศสักหน่อย
แต่ค่ายกลระดับสามเช่นนี้ เขาวางมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง ย่อมคุ้นมือเป็นอย่างดี
หลินหยางกางนิ้วทั้งห้า ธงค่ายกลทั้งห้าร้อยชุดพุ่งไปยังจุดต่าง ๆ ทั่วเขาพร้อมกัน!
«ค่ายกลพฤกษาชิงมู่หล่อเลี้ยงชีพ จงก่อตัว!»
«ค่ายกลเต่าดำพิทักษ์ขุนเขา จงก่อตัว!»
«ค่ายกลแยกอสนีแปรทัณฑ์ จงก่อตัว!»
«ค่ายกลปฐพีคุ้มครองวิญญาณ จงก่อตัว!»
«ค่ายกลเก้าชั้นคุ้มกาย จงก่อตัว!»
ค่ายกลระดับสามขั้นมหากาพย์หลายชนิดทยอยก่อตัวขึ้น!
ตูม ตูม ตูม!
ม่านแสงค่ายกลหลากสีสันผุดขึ้นเหนือยอดเขาข้ามทัณฑ์อย่างต่อเนื่อง!
ค่ายกลห้าร้อยชั้นซ้อนประสานกัน ชั้นหนึ่งครอบทับอีกชั้นหนึ่ง!
แสงสว่างหลอมรวมกันจนท้องฟ้าครึ่งหนึ่งกลายเป็นสีสันหลากหลาย!
ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ค่ายกลป้องกันระดับสามขั้นมหากาพย์ทั้งห้าร้อยชั้นก็เสร็จสมบูรณ์!
หลี่ชิงเสวียนยืนอยู่กลางค่ายกล
เขาเงยหน้ามองม่านป้องกันที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ จนแทบมองไม่เห็นท้องฟ้า จู่ ๆ ในใจก็ไม่รู้สึกหวั่นเกรงอีกต่อไป!