ศพสองร่าง กับมรดกวิชาขยะที่ตนเองไม่อาจใช้ประโยชน์ได้
แถมยังมีกระบี่เจ็ดดาราที่พังยับอีกหนึ่งเล่ม กลับขายได้ถึง 985 ผลึกวิญญาณชั้นยอด!
แน่นอนว่าในนั้นส่วนใหญ่เป็นราคาของกระบี่เจ็ดดารา!
อีกด้านหนึ่ง หานหยวนซิงรับกระบี่เจ็ดดารามา พลางสัมผัสตราประทับสำนักอันคุ้นเคยบนตัวกระบี่ เกือบตื่นเต้นจนร้องไห้ออกมา!
ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!
ศพของผู้อาวุโสทั้งสอง!
มรดกวิชาครบถ้วน!
ศาสตราโบราณพิทักษ์สำนัก!
กลับมาครบหมดแล้ว!
แต่การทุ่มเงินครั้งนี้ของสำนักเจ็ดดาราก็ทำให้ขาดทุนยับเยิน ทั้งยังติดหนี้สินภายนอกอีกหลายก้อน
ทว่าไม่มีปัญหา อย่างไรเขาก็เป็นประมุขสำนัก สำนักเจ็ดดาราเป็นสำนักระดับรอง มีตลาดการค้ากับเหมืองแร่อยู่ใต้สังกัดมากมาย อีกทั้งยังได้รับเครื่องบรรณาการประจำปีจากราชวงศ์มนุษย์ทั้งหลาย
ผลึกวิญญาณพวกนี้จ่ายไปแล้วก็แล้วกัน ช่วงนี้ทั้งสำนักรัดเข็มขัดกันหน่อยก็พอ
ยิ่งไปกว่านั้น หานหยวนซิงไม่ได้ร้อนใจแม้แต่น้อย เขาจ้องหลินหยางเขม็ง
“ให้เจ้าเก็บไว้ก่อน! พอออกจากงานประมูลเมื่อไร ผลึกวิญญาณชั้นยอดพวกนั้นก็ยังเป็นของข้า!”
เมื่อมีกระบี่เจ็ดดารา พลังต่อสู้ของเขาก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง!
ข้างกายยังมีผู้บำเพ็ญขั้นก่อแก่นทองอีกสี่คน!
ยอดฝีมือขั้นก่อแก่นทองห้าคนร่วมมือกัน ต่อให้รับมือกับผู้บำเพ็ญขั้นก่อแก่นทองชั้นหนึ่งที่เพิ่งทะลวงขั้นได้ไม่นาน เขาก็นึกไม่ออกเลยว่าจะมีทางแพ้ได้อย่างไร!
บนแท่นหยกขาว หลินหยางเก็บผลึกวิญญาณชั้นยอดเรียบร้อย ก่อนจะหยิบแผ่นค่ายกลสีดำออกมาอีกชิ้น
“ชิ้นสุดท้าย!”
“แผ่นค่ายกลแกนกลางของค่ายกลพิทักษ์สำนักประตูอสูรอาฆาต!”
“ลวดลายค่ายกลยังสมบูรณ์ นำกลับไปดัดแปลงเพียงเล็กน้อยก็ใช้งานได้ทันที!”
แผ่นค่ายกลสีดำลอยค้างอยู่กลางอากาศ
ลวดลายค่ายกลอาฆาตหลายสายทยอยส่องแสงขึ้น!
หลินหยางรออยู่ครู่หนึ่ง แต่ด้านล่างกลับเงียบสนิท ไม่มีใครเสนอราคาเลย
เขาขมวดคิ้วอย่างสงสัย “ไม่มีใครเอาของชิ้นนี้หรือ?”
ปรมาจารย์ค่ายกลคนหนึ่งมองอยู่สองสามครั้ง ก่อนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ตัวแผ่นค่ายกลไม่เลว แต่ต้องใช้ชีพจรวิญญาณเป็นแหล่งพลังงาน”
“สำนักทั่วไปต่อให้นำกลับไป ก็ใช้การไม่ได้”