【นางเอกหลายคน (ล้วนเป็นทายาทตัวตึง)】【โลกเปิดกว้าง】【มีทั้งค่าสถานะและกลไกเกม】
【ไม่ใช่นิยายไร้สมอง✘✘ แค่ยึดตามธรรมชาติของมนุษย์ และวางหลักเหตุผลพื้นฐานที่ทำให้คนในสังคมยุคใหม่ยังซื่อสัตย์และร่วมมือกันเป็นทีมชั้นยอดได้
คนยุคใหม่เติบโตมากับแนวคิดที่ว่าทุกคนเท่าเทียมกัน เมื่อมาอยู่ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก จะให้ซื่อสัตย์อย่างหมดใจเป็นไปไม่ได้!
โดยเฉพาะทีมที่มีแต่ผู้ชาย! ทุกคนน่าจะเข้าใจนะ!
ใครแข็งแกร่งกว่าก็มีสถานะสูงกว่า! คอยระแวงกันและร่วมมือกัน! ไม่มีทางไว้ใจกันได้ทั้งหมด!
มีทั้งสายเอาตัวรอด สายเผด็จการ และสายแข็งกร้าว แต่ไม่มีสายประจบสอพลอ!
ที่จัดตัวละครหญิงตัวตึงเข้ามาหลายคน ก็เพื่อให้ทีมสมเหตุสมผล ไม่ต้องห่วง ไม่มีตัวถ่วงอย่างพวกคลั่งรักหรือแม่พระแน่นอน!】
นอกหน้าต่างบานใหญ่ ท้องฟ้ากำลังปริแตก
รอยแยกสีทองทอดยาวนับหมื่นลี้พาดผ่านขอบฟ้า
ราวกับมีมือยักษ์ไร้รูปร่างที่พาดผ่านฟ้าดิน ฉีกม่านฟ้าออกจากกันอย่างแรง
ลำแสงเจิดจ้านับไม่ถ้วนร่วงหล่นจากฟากฟ้า ปกคลุมทุกตารางนิ้วบนดาวสีน้ำเงิน
พลังมหาศาลที่ไม่อาจต้านทานกระชากวิญญาณ
ความวิงเวียนรุนแรงถาโถมเข้ามา
ภาพตรงหน้าจมดิ่งสู่ความมืดสนิท
【ยินดีต้อนรับมนุษย์ดาวสีน้ำเงินทุกคน สู่โลกเทพปกรณัมต้าฮวง!】
【โลกแห่งนี้กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต มีทั้งเผ่าพันธุ์พิสดารจากยุคบรรพกาล สัตว์ร้ายแห่งแดนเถื่อน และเผ่าพันธุ์นับร้อยล้านอยู่ร่วมกัน เข่นฆ่ากันอย่างโหดเหี้ยม มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด!】
【มนุษย์ดาวสีน้ำเงิน 8,000 ล้านคนจะลงมายังแดนต้าฮวง เริ่มต้นจากศูนย์ เอาชีวิตรอด ฝึกฝน และก้าวสู่จุดสูงสุดจนกลายเป็นเทพ!】
【ทุกคนจะถูกส่งไปยังหมู่บ้านมือใหม่ ซึ่งจะคอยแนะนำและคุ้มครองผู้เล่นในช่วงเริ่มต้น!】
【ผู้เยาว์อายุต่ำกว่า 16 ปี จะถูกส่งไปยังดินแดนที่ตนปรารถนาในภายหลัง!】
【ข้อจำกัดของโลก: ข้อจำกัดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือไม่มีข้อจำกัด คุณเลือกเส้นทางที่ต้องการได้ตามใจ กฎชี้นำในช่วงเริ่มต้นไม่ได้หมายความว่าต้องเดินตามเสมอไป!】
【กฎพิเศษ: ช่วงกลางวัน (ก่อน 20:00 น.) สามารถสำรวจ เก็บเกี่ยว และเติบโตได้ เมื่อรัตติกาลมาเยือน (ก่อน 6:00 น.) หมอกดำปกคลุมโลก อันตรายทั่วพื้นที่เพิ่มขึ้นร้อยเท่า สัตว์ร้ายออกจากรังจนหมด!】
【อยากมีชีวิตรอดหรือไม่? อยากมองเห็นสัจธรรมสูงสุดของชีวิตหรือไม่?】
【จงฝ่าฟันมหันตภัยเทพปกรณัมที่แผ่ขยายไปทั่วสวรรค์นับหมื่น เพื่อสร้างเส้นทางอันยิ่งใหญ่ของตนเอง!】
เสียงแจ้งเตือนระบบอันไร้อารมณ์ดังสนั่นขึ้นพร้อมกันในจิตใจของมนุษย์ 8,000 ล้านคน
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง
คฤหาสน์หรูและแสงนีออนในเมืองล้วนมลายหายไป
ตรงปากทางเข้าหมู่บ้านโบราณแห่งหนึ่งมีผู้คนเบียดเสียดกันอยู่เต็มไปหมด
ผืนแผ่นดินเถื่อนดิบอันกว้างใหญ่ทอดอยู่เบื้องหน้า
ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าแผ่กิ่งก้านบดบังแสงตะวัน ใบไม้ไขว้สลับกันจนแสงแดดที่ส่องลงมาถูกบดบังเป็นริ้ว
ลึกเข้าไปในหมู่เขาไกลโพ้น มีเสียงคำรามทุ้มต่ำของสัตว์ยักษ์ดังมาเป็นระยะ
แรงสั่นสะเทือนทำให้พื้นดินไหวเบา ๆ
สวี่จวินอันก้มมองตัวเอง
บนร่างเหลือเพียงเสื้อผ้าป่านเก่าขาดหยาบกระด้างชุดหนึ่ง
ทรัพย์สินมหาศาลที่อุตส่าห์สร้างสมมาทั้งชีวิต กลับกลายเป็นศูนย์ในชั่วข้ามคืน
แต่จิตใจของเขากลับสงบนิ่งผิดปกติ
ชีวิตสองภพผ่านทั้งช่วงรุ่งเรืองและตกต่ำ เผชิญมรสุมมานับครั้งไม่ถ้วน
ทรัพย์สินทางโลกสุดท้ายก็เป็นเพียงของนอกกาย
แต่โอกาสล้ำค่าที่ได้มายังแดนต้าฮวงและก้าวสู่เส้นทางฝึกตนเพื่อเป็นเทพนั้น เป็นวาสนาพลิกฟ้าที่เงินทองไม่มีวันซื้อได้
ก็แค่เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้งเท่านั้น
เสียงตะโกนสับสน เสียงร้องไห้สิ้นหวัง และเสียงหัวเราะคลุ้มคลั่งถักทอกันแน่นขนัด กลายเป็นกระแสความสิ้นหวังถาโถมไปทั่วหมู่บ้าน
“บริษัทของฉัน! บ้านของฉัน! เงินเก็บทั้งชีวิต! หายไปหมดแล้ว!!”
“ฉันอยากกลับไป! ใครจะสนใจเส้นทางเป็นเทพกัน! ฉันแค่อยากกลับบ้านไปหาแม่!”
ท่ามกลางฝูงชน ชายร่างกำยำหัวโล้นคนหนึ่งเงยหน้าหัวเราะลั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
หัวเราะจนมีน้ำตาคลอ ดูราวกับคนเสียสติ
“ดี! โลกใหม่นี่มันดีจริง ๆ!!”
“หนี้เงินกู้ หนี้บ้าน หนี้รถ หายไปหมดแล้ว! ทุกคนเริ่มต้นจากศูนย์! ในโลกแบบนี้ ในที่สุดก็ถึงคราวที่ฉันจะลืมตาอ้าปากแล้ว!”
เสียงหัวเราะคลุ้มคลั่งทะลุผ่านความโกลาหลของฝูงชน
ทำให้ผู้คนรอบข้างขนลุกและรู้สึกหนาววาบในใจ
สวี่จวินอันเหลือบมองเขาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนละสายตากลับมา
เมื่อโลกวุ่นวายมาถึง บ้างสิ้นหวังจนพังทลาย บ้างจมดิ่งสู่ความคลุ้มคลั่ง บ้างมองเห็นโอกาสรอด
ไม่ใช่เรื่องแปลก
เวลานี้ในใจเขาไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงความคิดเดียวที่ฝังแน่นอยู่ในใจ—
ตามหาคน
“ซินจู๋! ชิงจวี๋! เสวี่ยเหมย! โยวหลาน!”
ญาติสนิททั้งสี่คนที่ร่วมทางกันมาและพึ่งพากันผ่านความเป็นความตาย จะต้องไม่พลัดหลงอยู่ในแดนต้าฮวง!
เสียงของเขาถูกกลบไปในความอื้ออึง
สวี่จวินอันกวาดตามองใบหน้าหวาดกลัวแปลกหน้าทีละคนอย่างร้อนรน
หัวใจเต้นหนักขึ้นเรื่อย ๆ
ในจังหวะนั้นเอง—
ระหว่างช่องว่างของฝูงชน มีร่างเล็กบอบบางคนหนึ่งเขย่งปลายเท้า แหวกผู้คนอย่างสุดกำลัง
ใบหน้ากลมเหมือนตุ๊กตาแดงก่ำ
ดวงตากลมรีแดงเรื่อ กวาดมองหาท่ามกลางทะเลฝูงชนอย่างร้อนใจ
ทั้งลนลานและไร้ที่พึ่ง
รูม่านตาของสวี่จวินอันหดวูบ
ซินจู๋!
“ซินจู๋!”
เสียงเรียกใสกังวานทะลุความอื้ออึง
ร่างของเด็กสาวชะงักกึก
เธอหันกลับมาทันที
ใบหน้ากลมที่ยังมีแก้มยุ้ย ตอนแรกเต็มไปด้วยความงุนงงและไม่อยากเชื่อ—
ชั่วพริบตา ความยินดีสุดขีดก็ฉายชัดขึ้นมา
คิ้วตาโค้งเป็นเสี้ยวจันทร์
ลักยิ้มลึกปรากฏขึ้น
ความหวาดกลัวทั้งหมดมลายหายไปทันที
“พี่ใหญ่!!”
เธอเหมือนกระต่ายน้อยที่ตื่นตกใจแล้วพบที่พึ่ง พุ่งแทรกฝูงชนเข้ามาหาเขาอย่างไม่คิดชีวิต
มือเล็ก ๆ กำแขนเสื้อของสวี่จวินอันไว้แน่น
ขอบตาแดงก่ำในพริบตา
เสียงของเธอสั่นเครือ
“หนูตามหาพี่ตั้งนาน! คนเยอะมาก หนูตะโกนเรียกเท่าไรก็ไม่ได้ยิน…”
“หนูนึกว่าถูกทิ้งไว้ในโลกแปลกหน้านี่คนเดียวเสียแล้ว!”
สวี่จวินอันก้มลงมองเธออย่างละเอียด
เห็นว่าเสื้อผ้าเปื้อนโคลน รองเท้าเลอะเทอะไปหมด แต่ตัวเธอปลอดภัยดี
ก้อนหินที่ค้างอยู่ในใจพลันร่วงลงพื้น
“บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”
“ไม่ค่ะ! แค่โดนคนเหยียบไปหลายที เจ็บนิดหน่อย”
ซินจู๋เบะปากอย่างน้อยใจ แต่มือยังกำแขนเสื้อเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
สวี่จวินอันยกมือขึ้นลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน
อย่างน้อยก็ยังมีคนสนิทอยู่ข้างกาย
ซินจู๋รีบเงยหน้าขึ้น มองไปรอบ ๆ อย่างลนลาน
“พี่เสวี่ยเหมย พี่โยวหลาน แล้วก็ชิงจวี๋ล่ะ? พวกเธอไม่ได้อยู่กับเราหรือคะ?”
“ตอนนี้ยังไม่เห็น”
“แต่ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ สักวันต้องได้พบกันอีก”
“อื้ม! มีพี่ใหญ่อยู่ หนูไม่กลัวอะไรทั้งนั้น!”
ทันใดนั้น—
ความโศกเศร้าแสนสาหัสถาโถมเข้าใส่จิตใจของทุกคน
ความขมขื่นซึมลึกไปถึงวิญญาณ
【ติ๊ง! ตรวจพบว่าจิตสำนึกของดาวสีน้ำเงินสละแก่นกำเนิดของตน เพื่อคุ้มครองมนุษย์ดาวสีน้ำเงินทุกคน!】
【แจกของขวัญเริ่มต้นให้ทุกคน: ดินวิเศษต้นกำเนิด ×1, สุ่มจับพรสวรรค์ ×1!】
【ความปรารถนาสุดท้ายของดาวสีน้ำเงิน: ขอให้ลูกหลานของข้าทุกคนปลอดภัย และดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์!】
ฟ้าดินเงียบงัน
เสียงร้องไห้ เสียงคลุ้มคลั่ง และเสียงอึกทึกทั้งหมดหยุดลงในทันที
มนุษย์ 8,000 ล้านคนต่างสะเทือนใจ ขอบตาแดงก่ำ
บ้านเกิดของพวกเขา
ดาวแม่ของพวกเขา
เผาผลาญทุกสิ่งเพื่อแลกกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของทุกคน
“ดาวสีน้ำเงิน…ไม่เหลือแล้ว”
ซินจู๋พึมพำเสียงเบา น้ำตาคลออยู่ในดวงตา
“เธอใช้ตัวเองแลกให้พวกเรามีชีวิตรอด”
สวี่จวินอันหลับตาลงเพื่อสงบใจอยู่ครู่หนึ่ง
“เพราะอย่างนั้น พวกเรายิ่งต้องไม่ตาย”
“ไม่ใช่แค่มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองหรือครอบครัว แต่ต้องมีชีวิตอยู่ให้ดีเพื่อดาวสีน้ำเงินด้วย”
【ติ๊ง! เชื่อมโยงระบบข้อมูลให้ผู้เล่นทุกคนสำเร็จ!】
【เปิดใช้งานการตรวจสอบข้อมูล (ตรวจสอบข้อมูลบางส่วนของเป้าหมายได้คร่าว ๆ หากระดับต่างกันเกิน 10 ระดับ จะตรวจสอบไม่ได้!)】
【ผู้เล่นสวี่จวินอัน ปัจจุบันอยู่ในเขต 10086】
【กฎทั่วไปของแดนต้าฮวง: ทุกการกระทำในโลกแดนต้าฮวงล้วนได้รับค่าประสบการณ์!】
【เก็บเกี่ยว หลอมสร้าง ฝึกฝน ต่อสู้ สำรวจ รับภารกิจ ล้วนสลักเส้นทางของตนเองและสะสมพลังอันไร้เทียมทานได้!】
【หวังว่าผู้เล่นจะก้าวไปบนเส้นทางสู่สวรรค์ของตนเอง!】
สวี่จวินอันเก็บความคิด แล้วขยับความนึกคิด
หน้าต่างสถานะส่วนตัวของเขาปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน
【ชื่อ: สวี่จวินอัน】
【ระดับ: 1】
【ขั้น: มนุษย์ทั่วไป (พรสวรรค์ต่ำ สามารถใช้ทรัพยากรหายากเพื่อเลื่อนขั้นได้)】
【ค่าประสบการณ์: 0/200 (เพิ่มขึ้น 20% ต่อระดับ)】
【อายุขัย: 22/80 (การเลื่อนขั้นเผ่าพันธุ์มนุษย์จะเพิ่มขีดจำกัดอายุขัย)】
【พละกำลัง: 1000/1000 (การเก็บเกี่ยวและสร้างสิ่งของใช้พละกำลัง ฟื้นฟูพละกำลังตามธรรมชาติ 100 หน่วยต่อชั่วโมง)】
【ความอิ่ม: 100/100 (หากต่ำกว่า 10 แต้ม ค่าสถานะจะลดลง หากต่ำกว่า 0 แต้ม จะเสียพลังชีวิตต่อเนื่อง! แม้ฟื้นคืนชีพแล้ว หากยังไม่เติมความอิ่มก็จะเสียพลังชีวิตต่อไปจนกว่าจะสิ้นชีวิต!)】
【โจมตี: 1 (พรสวรรค์ต่ำ โจมตี +1 ต่อระดับ)】
【ป้องกัน: 1+1 (พรสวรรค์ต่ำ ป้องกัน +1 ต่อระดับ)】
【พลังชีวิต: 100 (พรสวรรค์ต่ำ พลังชีวิต +100 ต่อระดับ)】
【พรสวรรค์: ยังไม่ได้สุ่ม】
【วิชา: ไม่มี】
【สกิล: วิชาตรวจสอบ (ทั่วไป)】
【อุปกรณ์: เสื้อผ้าป่านมือใหม่ (ป้องกัน +1, ความทนทานไม่จำกัด)】
【กระเป๋า: 10 ช่อง (แต่ละช่องซ้อนสิ่งของประเภทเดียวกันได้ 999 ชิ้น ขยายกระเป๋าต้องใช้ทรัพยากรเฉพาะ!)】
【ไอเทม: ดินวิเศษต้นกำเนิด ×1】
“หน้าต่างสถานะมือใหม่แบบมาตรฐานสุด ๆ”
ไม่มีสิทธิพิเศษอะไรเลย
“พรสวรรค์คงเป็นตัวกำหนดพื้นฐานการเอาชีวิตรอด”
“ถ้าดวงดี ก็กลายเป็นคนเหนือคนทันที แต่ถ้าดวงซวยก็ต้องดิ้นรนเป็นแรงงานชั้นล่าง”
สวี่จวินอันตั้งสติ แล้วพึมพำในใจ
“ขอสังเวยทรัพย์สินนับร้อยล้านที่ฉันมีบนดาวสีน้ำเงิน เพื่อสุ่มพรสวรรค์สูงสุด!”
【ติ๊ง! กำลังจับคู่ชะตาชีวิตของผู้เล่น และสุ่มพรสวรรค์ที่เหมาะสม…】
วงล้อเสมือนจริงปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ช่องแบ่งสีสันต่าง ๆ เรียงราย แบ่งระดับพรสวรรค์เป็นขั้น ๆ
ช่องสีเทาหม่นด้านล่างสุด แทนพรสวรรค์ไร้คุณภาพระดับเอฟ
ถัดขึ้นไปเป็นระดับอีสีขาว ระดับดีสีเขียว และระดับซีสีน้ำเงินตามลำดับ
สูงขึ้นไปอีกคือพรสวรรค์ระดับบีสีม่วงสูงค่า และพรสวรรค์ไร้เทียมทานระดับเอสีทองอร่าม
ตรงยอดวงล้อมีแสงสีส้มขนาดเท่าเล็บมือ เป็นพรสวรรค์ระดับเอสในตำนานที่พบได้ยากยิ่ง
ตรงใจกลางมีประกายแสงเจ็ดสีริบหรี่แทบสังเกตไม่เห็น เป็นสัญลักษณ์ของพรสวรรค์ระดับเทพ สูงสุดในโลกแห่งนี้
วงล้อหมุนอย่างรวดเร็ว แสงสีสันพร่าเลือน
ไม่นานนัก
ความเร็วในการหมุนก็หยุดลงทันที
【ติ๊ง! สุ่มพรสวรรค์เสร็จสิ้น!】
【ยินดีด้วย คุณได้รับพรสวรรค์ไร้คุณภาพระดับเอฟ 【ตัดไม้】】
【ผลของพรสวรรค์: ลดการใช้พละกำลังลงเล็กน้อยเมื่อโค่นต้นไม้】
【มอบอุปกรณ์มือใหม่เฉพาะ: ขวานไม้เก่า】
【ขวานไม้เก่า: โจมตี +1, ความทนทานไม่จำกัด (เมื่อตัดไม้ จะใช้พละกำลังลดลงเล็กน้อย)】
พรสวรรค์ระดับเอฟสีหม่นปรากฏขึ้นบนหน้าต่างสถานะ
มุมปากของสวี่จวินอันฝืดเฝื่อนเล็กน้อย
พรสวรรค์ที่แย่ที่สุดในบรรดาทั้งหมด
ในแดนต้าฮวงที่สัตว์ร้ายอาละวาดและการต่อสู้เข่นฆ่าเกิดขึ้นไม่หยุด กลับช่วยแค่ประหยัดพละกำลังตอนตัดไม้ได้เล็กน้อย
แทบไม่ต่างจากพรสวรรค์ไร้ประโยชน์
หรือเขาถูกกำหนดให้เป็นแรงงานชั้นล่างไปตลอดชีวิต?
“ไม่”
แววไฟลุกโชนขึ้นในดวงตาของสวี่จวินอัน
“ชะตาชีวิตของข้า ข้าจะเป็นผู้กำหนดเอง!”