ทะลุมาเป็นดาราสาวตัวประกอบ แต่ขอสอบเข้ารับราชการให้ได้

ตอนที่ 2 ทะลุมิติมาเป็นตัวละครกระดาษ

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ซีหว่านยืนอยู่หน้ากระจกเต็มตัว มอง “ตัวเอง” ที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคยในกระจก

ที่บอกว่าแปลกหน้าและคุ้นเคย ก็เพราะผู้หญิงในกระจกสวยมาก ดวงตากลมโตเป็นประกาย ริมฝีปากแดงระเรื่อโดยไม่ต้องแต่งแต้ม ผิวขาวอมชมพู ดูคล้ายตัวเธอในโลกจริงมาก

อย่างน้อยก็สวยกว่าตัวเธอในโลกจริงหลายเท่า

แค่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็เรียกสายตาทุกคนได้แล้ว

มิน่าผู้เขียนถึงบอกว่า “เธอ” เป็นแค่แจกันประดับ

แจกันใบนี้...มองแล้วเจริญตาจริง ๆ

แม้แต่ผู้หญิงแท้ ๆ อย่างเธอก็ยังชอบ

ใครบ้างจะไม่ชอบของสวย ๆ กันล่ะ?

ส่วนรูปร่าง...

เอาเถอะ เธอต้องยอมรับว่าผู้หญิงในกระจกอกใหญ่เอวคอด

ซีหว่านยื่นมือไปแตะหน้าอก...

มือเดียวกุมไม่มิด...

กะด้วยสายตา...

คัพซี? หรือคัพดี?

เกินจริงไปหน่อย สำหรับตัวเธอในโลกจริงที่มีแค่คัพบี ต้องกินนมกับมะละกอมากแค่ไหนถึงจะโตขนาดนี้ได้?

หรือว่าผู้เขียนเป็นผู้ชาย?

ไม่อย่างนั้นจะคิดได้ยังไงว่าผู้หญิงสวย ๆ ต้องมีหน้าอกใหญ่เกินเหตุขนาดนี้?

เขาไม่รู้หรือไงว่าหน้าอกใหญ่ขนาดนี้ทำให้ผู้หญิงดูหลังหนา?

จะเลือกเสื้อผ้าสักชุดก็ต้องใช้เวลานานเป็นชาติ?

ยังดีที่เจ้าของร่างเดิมสูง 172 เซนติเมตร เท่ากับตัวเธอในโลกจริง

คาแรกเตอร์สาวขายาวอกอึ๋มเลยพอจะสมเหตุสมผลอยู่บ้าง

แต่ผู้หญิงที่สวยหยาดเยิ้มจนใคร ๆ ก็หลงใหลคนนี้ กลับจบชีวิตด้วยการฆ่าตัวตายเนี่ยนะ?

ผู้เขียนคงเป็นคนที่เคยตามจีบเธอแต่ไม่สมหวังหรือเปล่า?

พอถูกเธอปฏิเสธในโลกจริง ก็เลยจงใจเขียนนิยายมาเล่นงานเธอ ให้เธอตายอย่างอนาถงั้นเหรอ?

ซีหว่านนอนแผ่บนเตียง มองข้อมือที่พันผ้าพันแผลด้วยความปวดหัว

อยากด่าไอ้เวรนั่นให้สาแก่ใจ!

เธออดหลับอดนอนมาตั้งกี่วัน กว่าจะสอบเข้ารับราชการได้สำเร็จ

แล้วผลเป็นยังไง?

กลับทะลุมิติเข้ามาในนิยาย?

มาอยู่ในร่าง “ซีหว่าน” ตัวละครกระดาษที่ฆ่าตัวตายในอ่างอาบน้ำเนี่ยนะ

ร่างของดาราสาวตัวประกอบระดับหนักที่เพื่อนร่วมห้องบอกว่าเป็นพวกคลั่งรักขั้นสุดนั่นน่ะหรือ

หลังสถาปนาประเทศแล้วไม่มีทางมีปีศาจได้ เธอเป็นผู้ยึดมั่นในวัตถุนิยมอย่างแน่วแน่!

แล้วนี่มันอะไรกัน?

ใครก็ได้ช่วยอธิบายทีว่าเกิดอะไรขึ้น?

นี่เป็นความฝันหรือเปล่า?

ความฝันบ้านไหนจะยาวนานและสมจริงขนาดนี้?

เธอขังตัวเองอยู่ในห้องทั้งวัน คิดจนหัวแทบแตกก็ยังนึกไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น!

จู่ ๆ ประตูห้องก็เปิดออก

คนที่เดินเข้ามาคือเจียงลี่ ผู้จัดการของซีหว่าน

เมื่อเห็นซีหว่านนอนมองข้อมือซ้ายอย่างเหม่อลอย แววรำคาญก็ฉายผ่านดวงตาของเธอ

“พูดมา คิดให้ดีแล้วหรือยัง?” เจียงลี่ลากเก้าอี้มานั่งอย่างไม่ใส่ใจ

ซีหว่านลุกขึ้นนั่ง พยายามนึกถึงความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม

อ้อ...

จะให้เธอไปขายตัวแลกผลประโยชน์!

ถ้าไม่ยอมก็จะสั่งแบน!

เจ้าของร่างเดิมฆ่าตัวตายเพราะบริษัทจัดให้เธอไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนแขกโดยไม่บอกกล่าว เธอหนีออกมาเพื่อหลบมือปลาหมึกของผู้ชายสารเลวนั่น แต่กลับถูกปาปารัสซีถ่ายภาพไว้โดยบังเอิญ

จากนั้นก็มีข่าวว่าเธอเกาะผู้ชายแก่เพื่อไต่เต้า ส่วนผู้ชายสารเลวนั่นกลับโยนความผิดให้เธอ บอกว่าเธอเป็นฝ่ายยั่วยวน ภรรยาของเขาถึงกับตามมาหาและลงมือซ้อมเธอ

เจ้าของร่างเดิมถูกชาวเน็ตทั้งประเทศรุมด่า แฟนหนุ่มที่คบกันมาสองปี ซึ่งตอนนี้เป็นนักแสดงหนุ่มดาวรุ่งแห่งวงการบันเทิงอย่างจ้าวเยว่ ก็รีบเลิกกับเธอทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธออธิบายแม้แต่คำเดียว

ตอนนี้เรื่องบานปลายจนชาวเน็ตทั้งประเทศด่าว่าเธอเป็นมือที่สาม แย่งสามีคนอื่น และเรียกร้องให้เธอออกจากวงการ แต่บริษัทต้นสังกัดกลับไม่คิดช่วยชี้แจง แถมยังด่าว่าเธอเสแสร้งทำเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง ในวงการบันเทิงมีใครบ้างที่อยากไต่เต้าแล้วไม่ต้องยอมแลกอะไร?

ทรัพยากรมีอยู่แค่นั้น ผลประโยชน์ก็มีอยู่หยิบมือ ถ้าวันนั้นเธอยอมตามและไม่ขัดขืน ก็คงไม่ถูกปาปารัสซีถ่ายภาพจนกลายเป็นเรื่องใหญ่โตขนาดนี้

ตอนนี้บริษัทประกาศกร้าวแล้วว่า ซีหว่านจะยอมไปออกงานเลี้ยงตามที่บริษัทจัดให้ หรือไม่ก็ถูกแบนและเก็บเข้ากรุ

ซีหว่านแอบเปิดแอปบันทึกเสียงในโทรศัพท์อย่างแนบเนียน

ก้าวแรกของการโต้กลับคือเก็บหลักฐานก่อน

เจียงลี่เห็นเธอไม่ตอบ จึงเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย “ฉันจะไม่อ้อมค้อมกับเธอแล้ว บริษัทเลี้ยงดูเธอมาตั้งนาน ไม่ใช่ให้เอาการฆ่าตัวตายมาข่มขู่คนอื่น จะยอมเชื่อฟัง ไปออกงานเลี้ยง เอาใจแขกทางนั้นให้พอใจ บริษัทก็จะช่วยชี้แจงให้ บอกว่าเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด”

“แต่ถ้าเธอยังจะเสแสร้งทำตัวเป็นสาวน้อยบริสุทธิ์ไร้เดียงสาต่อไป ก็อย่ามาโทษบริษัทที่จับเธอเก็บเข้ากรุ”

พูดถึงตรงนี้ เจียงลี่ก็เดือดดาลขึ้นมา

ตอนนั้นที่เธอเซ็นสัญญากับซีหว่าน ก็เพราะเห็นความเย้ายวนของซีหว่าน ผู้หญิงหน้าตาดีขนาดนี้ ถ้าใช้ให้เป็นประโยชน์ ก็ทำกำไรให้บริษัทได้มหาศาล

เพื่อปั้นซีหว่าน บริษัททุ่มเงินไปไม่น้อย ส่งเธอไปเรียนมารยาท ฝึกบุคลิกภาพ เรียนร้องเพลงและเต้นรำ แถมครูที่จ้างมาก็ล้วนเป็นระดับท็อป

ทุกคนที่เคยสอนเธอต่างชมว่าซีหว่านเป็นดาวรุ่งที่มีแวว สามารถปั้นให้เป็นคุณหนูไฮโซชั้นนำได้ ซึ่งเป็นสไตล์ที่สังคมชั้นสูงชื่นชอบที่สุด

และผลก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ บริษัทแค่แกล้งทำเป็นแอบถ่ายคลิปตอนเธอเต้น ก็เรียกแฟนคลับที่ชื่นชอบหน้าตาของเธอมาได้มากมาย

ถึงขั้นมีนักลงทุนมาหาถึงบริษัทเพื่อขอทำความรู้จัก

แล้วผลเป็นยังไง? แค่ให้เธอไปออกงานเลี้ยง เธอกลับไม่ยอมให้แตะตัว แถมยังเอาหัวนักลงทุนฟาดจนแตก

เรื่องแพร่สะพัดไปทั่ว จนชาวเน็ตทั้งประเทศด่าและเรียกร้องให้เธอออกจากวงการ ราวกับเธอเป็นหมากที่หมดประโยชน์แล้ว

เธอยังไม่รู้จักสำนึก กลับเอาการฆ่าตัวตายมาข่มขู่พวกเขาอีก

ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทโกรธมาก ถึงกับประกาศแล้วว่า ถ้าซีหว่านไม่รู้จักเจียมตัว ก็จะจับเธอเก็บเข้ากรุและเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญา

ไพ่ดี ๆ อยู่ในมือแท้ ๆ กลับเล่นจนพังยับ!

“พี่ลี่” ซีหว่านมองเธออย่างเย็นชา “พี่ไม่คิดบ้างเหรอว่าตัวเองเหมือนแม่เล้าที่บังคับผู้หญิงให้ขายตัว?”

เจียงลี่โกรธจนลุกพรวดขึ้นมา “ซีหว่าน อย่าทำเป็นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!”

“ในวงการนี้มีคนอีกตั้งมากมายที่ยอมถอดเสื้อผ้า อย่าคิดว่าตัวเองสวยอยู่หน่อยแล้วจะวิเศษนัก คนที่สาวกว่าและสวยกว่าเธอมีถมไป!”

ซีหว่านแค่นยิ้มเย็น “เจียงลี่ เท่าที่ฉันรู้ ในสัญญากับบริษัทไม่ได้ระบุว่าฉันต้องไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนแขก เรื่องขายตัวแลกผลประโยชน์ก็เหมือนกัน คราวก่อนพี่ยังพาฉันไปพบแขกที่อวี่กวงโดยไม่ขออนุญาต ทำให้ฉันเกือบถูกล่วงละเมิด พอฉันขัดขืนก็ถูกใส่ร้ายจนโดนชาวเน็ตรุมโจมตี ฉันพยายามฆ่าตัวตายเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์แต่ไม่สำเร็จ พวกคุณยังจะบีบบังคับฉันต่อ เพื่อสนองผลประโยชน์ของตัวเองอีก”

“แค่เรื่องพวกนี้ ฉันก็ฟ้องพวกคุณได้แล้ว”

“ฟ้องพวกเรา?” เจียงลี่ทำราวกับได้ยินเรื่องตลก “ซีหว่าน เธอเป็นแจกันประดับจริง ๆ นั่นแหละ เธอจะเอาอะไรไปฟ้องพวกเรา? รู้ไหมว่าบริษัทบันเทิงเซิ่งซิงของเรามีอิทธิพลแค่ไหน? เราเป็นหนึ่งในสามบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่ของประเทศจีน มีทีมทนายมืออาชีพกับทีมประชาสัมพันธ์พร้อมสรรพ”

“ฉันจะบอกให้ ต่อให้เธออยากฟ้อง ก็ไม่มีทนายคนไหนกล้ารับคดีของเธอหรอก” เจียงลี่ไม่ได้พูดโอ้อวด เพราะก่อนหน้านี้ก็มีนักแสดงตัวเล็ก ๆ คิดจะฟ้องบริษัท สุดท้ายกลับถูกพวกเขาส่งเข้าเรือนจำเสียเอง

“งั้นเหรอ?” ซีหว่านยิ้ม “เราคอยดูกัน”

เห็นซีหว่านไม่ยอมอ่อนข้อ เจียงลี่ก็ไม่อยากเสียเวลาพูดกับเธอต่อ จึงหันหลังเดินออกไปพร้อมกระแทกประตูปัง

ซีหว่านบันทึกไฟล์เสียงลงพื้นที่เก็บข้อมูลออนไลน์ แล้วเริ่มค้นหาความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม

บริษัทบันเทิงเซิ่งซิงเป็นหนึ่งในสามบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่ของประเทศจีนจริง ๆ

มีเส้นสายกว้างขวางและทรัพยากรมากมาย เป็นบริษัทต้นสังกัดที่ศิลปินจำนวนมากใฝ่ฝันอยากเข้าร่วม

ก่อนถูกพาไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนแขก เจ้าของร่างเดิมเคยคิดว่าบริษัทนี้ดีจริง ๆ และได้เรียนรู้สิ่งที่มีประโยชน์มากมายจากที่นี่ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าลับหลังจะมีการซื้อขายผลประโยชน์แลกเรือนร่างที่น่ารังเกียจเช่นนี้

เจ้าของร่างเดิมรู้ดีว่าสู้ไม่ไหว และไม่เต็มใจเอาตัวเข้าแลกทรัพยากร แถมยังถูกแฟนหนุ่มบอกเลิกฝ่ายเดียว ความเศร้าโศกและโกรธแค้นจึงทำให้เธอคิดสั้น เลือกจบชีวิตตัวเอง

แต่ตายไปแล้วจะแก้ปัญหาอะไรได้?

มีแต่ทำให้คนที่รักเจ็บปวด ส่วนศัตรูกลับสมใจ

ทางที่ดีที่สุดคือโต้กลับ ต่อให้สู้ไม่ไหว ก็ต้องกระชากหน้ากากของพวกเขาให้ขาดวิ่น จะยอมจบชีวิตอย่างน่าสมเพชได้ยังไง?

ซีหว่านไม่ใช่คนที่ชอบกล้ำกลืนความโกรธอยู่แล้ว ในเมื่อจะโต้กลับ เธอก็จะทำให้บริษัทเซิ่งซิงพูดไม่ออกและไม่มีทางถอย

แล้วถ้ามีคนใหญ่คนโตคอยหนุนหลังล่ะ?

กระแสความเห็นบนอินเทอร์เน็ตก็เหมือนดาบสองคม ถ้าใช้ให้ดี ก็จะทำให้พวกเขาได้เห็นว่าอะไรคือการพลิกสถานการณ์ท่ามกลางกระแสต่อต้าน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป