สิ่งที่ทำให้ฉันผิดหวังคือ ภาพที่จินตนาการไว้ว่าโสมจะโตขึ้นกลับไม่เกิดขึ้น
โสมยังคงเหมือนตอนที่ฉันใส่ลงไป ไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” ฉันชะงักไปเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้ยาลูกกลอนหลิวเว่ยตี้หวงยังอัปเกรดได้ชัด ๆ ทำไมตอนนี้ถึงไม่ได้ผลแล้วล่ะ?
ฉันเกาหัว คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก
ตอนนั้นเอง จู่ ๆ ฉันก็นึกอะไรขึ้นมาได้
ตอนเลือดของฉันหยดลงบนอ่างรวมทรัพย์ ดูเหมือนข้างในอ่างจะมีแสงเรืองขึ้นมา
แต่หลังจากยาลูกกลอนหลิวเว่ยตี้หวงอัปเกรดเสร็จ แสงเรืองนั้นก็หายไปด้วย อ่างกลับกลายเป็นกะละมังเหล็กธรรมดา ๆ อีกครั้ง
“หรือว่าจะเกี่ยวกับเลือดของฉัน?”
ฉันรีบไปหยิบมีดปอกผลไม้จากในครัว กัดฟันทนความเจ็บ กรีดนิ้วตัวเอง แล้วหยดเลือดลงบนอ่างรวมทรัพย์หนึ่งหยด
ฉันเฝ้ารอให้แสงเรืองปรากฏขึ้นอีกครั้ง
แต่น่าเสียดาย ครั้งนี้อ่างรวมทรัพย์ไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย
แม้แต่ตัวอักษรที่เคยปรากฏบนพื้นผิวก็กลับเลือนจางลง มองไม่เห็นเลยว่าเขียนอะไรไว้
“ใช้ไม่ได้แล้วเหรอ?” ใจฉันดิ่งลงเหว
ของแบบนี้ใช้ได้แค่ครั้งเดียวหรือไง?
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันก็คงดีใจเก้อไปแล้ว
ฉันรู้สึกห่อเหี่ยวอยู่บ้าง
ทำได้แค่อาบน้ำแล้วเข้านอน
อย่างไรตอนนี้ฉันก็มีเงินหนึ่งล้านที่ซูหลิวลี่ให้มาอยู่ในมือแล้ว ไม่จำเป็นต้องยื้อกับหลี่ย่าผู้หญิงสารเลวคนนั้นอีกต่อไป
พรุ่งนี้ฉันจะไปหย่า
เช้าตรู่วันถัดมา
ฉันลุกขึ้นตามปกติ แล้วรีบไปดูอ่างรวมทรัพย์เป็นอย่างแรก