ผมไม่คิดว่าจะมาเจอหลิวหรูเยียนที่นี่ พอชะงักไปชั่วครู่ก็เปิดประตูรถแล้วมุดเข้าไปทันที
หลี่ย่าย่อมรู้ราคาของรถมาเซอราตีอยู่แล้ว แถมยังเห็นหน้าตาของหลิวหรูเยียนด้วย
หลิวหรูเยียนมีบุคลิกโดดเด่น หน้าตางดงาม มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นคนรวย
พอเห็นผมมุดเข้าไปในรถ หลี่ย่าก็ยืนนิ่งอยู่กลางสายลมอย่างทำอะไรไม่ถูก คำพูดที่เพิ่งพูดไปเมื่อครู่ราวกับบูมเมอแรงที่ย้อนกลับมาตบหน้าเธออย่างแม่นยำ
ส่วนหลี่ย่าจะคิดอย่างไร ผมย่อมไม่สนใจอยู่แล้ว
หลังจากนั่งลงบนเบาะผู้โดยสารด้านหน้า ผมก็เผลอมองหลิวหรูเยียนแวบหนึ่ง
วันนี้หลิวหรูเยียนสวมกางเกงขาสั้นยีนส์ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนยาวสวยที่ดูมีชีวิตชีวา
ท่อนบนสวมเสื้อถักทรงหลวม คอเสื้อเปิดเล็กน้อย เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าอันงดงาม
ผมยาวสลวยดุจน้ำตกทิ้งตัวลงบนบ่า มีปอยผมสองสามเส้นแนบแก้ม ยิ่งขับให้เธอดูสบาย ๆ มีเสน่ห์ขึ้นมาอีกหลายส่วน
เธอสวมแว่นกันแดด ดูแตกต่างจากตอนอยู่บ้านตามปกติอย่างสิ้นเชิง
ผมกลืนน้ำลาย รีบเบนสายตาออกจากร่างของเธอ แล้วแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจพลางถามว่า “เถ้าแก่หลิว คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ?”
“ฉันมีธุระแถวนี้ พอดีขับผ่าน เห็นโพสต์ในโมเมนต์ของนายเมื่อกี้ด้วย ว่าแต่หย่าแล้วเหรอ?” หลิวหรูเยียนมองตรงไปข้างหน้า ริมฝีปากแดงเผยอเล็กน้อย ดูเย้ายวนไม่น้อย
ผมยิ้มเก้อ ๆ “ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าขันแล้วครับ”
“เรื่องแบบนี้จะไปมีอะไร ถ้าเข้ากันได้ก็อยู่ด้วยกัน ถ้าไม่เข้ากันก็หย่า ฝืนผูกมัดกันไว้ก็ไม่จำเป็นหรอก” หลิวหรูเยียนพูดต่อว่า “ครั้งก่อนนายช่วยจัดบ้านให้ฉัน ขอบใจมากนะ ตอนนี้จะไปไหนล่ะ ให้ฉันไปส่งไหม?”