มาถึงหน้าโรงแรม
ฉันเห็นหลี่ฉิง
อีกฝ่ายเปลี่ยนชุดแล้ว ดูเหมือนจะประณีตกว่าตอนกลางวันอีก
เธอใส่โค้ทกันลมสีกากี แต่งหน้าอ่อน ๆ ลมพัดผมยาวปลิวสะบัด ทำให้ผู้ชายที่เดินผ่านไปมาอดไม่ได้ที่จะหันมามอง
ฉันอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ ผู้หญิงสวยอย่างหลี่ฉิงกลับไม่ชอบผู้ชาย น่าเสียดายจริง ๆ
“หลี่ย่าอยู่ไหน” ฉันเดินมาข้างหน้าหลี่ฉิงแล้วถามออกไป
ยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่คิดจะอยู่กับหลี่ย่าแล้ว สายตาที่ฉันมองหลี่ฉิงไม่หลบเลี่ยงเลย เต็มไปด้วยความคุกคาม
โค้ทกันลมของอีกฝ่ายไม่ได้ติดกระดุม ข้างในเป็นเสื้อถักโชว์ไหล่
เพราะเสื้อถักตัวนั้นเปิดกว้าง พอฉันเข้าไปใกล้ ก็เห็นโครงร่างข้างในรำไร
เมื่อก่อนฉันไม่เคยสังเกตหลี่ฉิงอย่างละเอียด ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าเธอหุ่นดีขนาดนี้
แต่นึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบผู้ชาย ฉันก็เปลี่ยนมาถอนหายใจอีกครั้งว่าน่าเสียดาย
เหมือนจะรู้ตัวถึงสายตาฉัน ในแววตาของหลี่ฉิงก็แวบผ่านความรังเกียจ: “มองอะไร มีอะไรให้มอง ไปเถอะ ฉันได้เลขห้องกับคีย์การ์ดมาแล้ว นายตามฉันมาก็พอ”
พูดจบ หลี่ฉิงก็บิดบั้นเอวเซ็กซี่เดินเข้าไปในโรงแรม
หลังจากเข้าลิฟต์
ฉันกับหลี่ฉิงอยู่ใกล้กันมากขึ้น
ทั่วทั้งลิฟต์คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นหอมของเธอ
ฉันขยับเข้าไปใกล้หลี่ฉิงอีกนิดโดยไม่รู้ตัว
หลี่ฉิงรีบถอยหลัง ระแวดระวัง: “จางหยาง ฉันขอเตือนนาย อย่าคิดอะไรไม่ดีกับฉัน”
ฉันหัวเราะเย็น: “ทำไม เธอมองฉันต่ำเตี้ยขนาดนั้นเลยหรือ”
“หึ ยังไงก่อนหน้านี้เราก็ตกลงกันแล้ว ถ้าฉันช่วยนาย นายต้องช่วยฉันปิดความลับ ถ้านายพูดไม่รักษาคำพูด อย่างมากเราก็แค่ฉีกหน้ากัน” หลี่ฉิงกอดอก ไม่ให้โอกาสฉันเข้าใกล้เลย
ฉันยักไหล่: “สบายใจได้ ตราบใดที่เธอช่วยฉันจับหลักฐานที่หลี่ย่านอกใจได้ ฉันต้องรักษาคำพูดแน่”
เพียงแต่ ฉันไม่ได้สังเกตว่า ตอนที่ฉันพูดคำนี้ มุมปากของหลี่ฉิงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ไม่นาน
ชั้นแปดมาถึง
ห้อง 808
เลขห้องนี้ดีมาก
แต่หลังจากมาถึงหน้าประตู ลมหายใจของฉันกลับหนักขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
ถึงแม้ฉันจะมีอ่างรวมทรัพย์แล้ว แต่นึกถึงความจริงใจตลอดหลายปีที่ผ่านมาถูกโยนให้หมากินไปหมด ในใจฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่ดี
สูดหายใจลึก
ฉันพยายามทำให้ตัวเองดูสงบขึ้น หยิบมือถือออกมา เปิดฟังก์ชันถ่ายวิดีโอ แล้วพูดกับหลี่ฉิงว่า: “เปิดประตูเถอะ”
หลี่ฉิงหยิบคีย์การ์ดออกมา
ติ๊ด……
พร้อมกับเสียงดังกริ๊กดังขึ้น หลังจากปลดล็อก ฉันผลักประตูห้องเปิดพรวดเดียว แล้วยกมือถือวิ่งเข้าไป
“หลี่ย่า อีสารเลว……”
ด่าพลาง ฉันนึกว่าจะเห็นภาพที่ไม่น่ามอง แต่พอเข้าไปในห้องพัก ข้างในกลับว่างเปล่าไม่มีใคร
ผ้าปูที่นอนรกรุงรังมาก
บนพื้นมีเสื้อผ้ากระจัดกระจาย
ในนั้นมีกางเกงในผู้หญิงด้วย
แต่กลับไม่มีคน
หรือว่าคนซ่อนตัวอยู่
ฉันกำลังจะค้นให้ทั่วห้องพัก จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงกลิ่นหอมวูบหนึ่งมาจากข้างหลัง
จากนั้น ก้อนนุ่มใหญ่สองก้อนก็เบียดเข้ากับแผ่นหลังของฉัน
ฉันหันไปมอง เห็นหลี่ย่าที่ตามฉันมาไม่รู้ตอนไหนเข้ามาใกล้ แล้วกอดเอวฉันจากข้างหลัง
ฉันรู้สึกสมองว่างเปล่าไปหมด
อะไรกัน
“เธอ เธอจะทำอะไร”
สำหรับหลี่ฉิงคนนี้ เมื่อก่อนฉันก็เคยคิดฝัน
แต่อีกฝ่ายไม่เคยมองฉันอย่างจริงจังเลย
ต่อหน้าครอบครัวพวกนี้ของเขา ฉันปกติต่อให้พูดก็ยังไม่กล้าเงยหน้า
ก่อนเข้ามาในประตู หลี่ฉิงยังมีท่าทางเชิดหน้าชูคอ
ทำไมพอเข้าห้อง อีกฝ่ายก็เสนอตัวเข้ามากอดเอง
หรือว่า ฉันมีเสน่ห์ขนาดนี้ หลี่ฉิงจริง ๆ แล้วชอบฉันมานานแล้ว พอได้ยินว่าหลี่ย่านอกใจ ก็อยากยั่วยวนฉัน
ฉันคิดอย่างหลงตัวเองขึ้นมา
“เป็นไง แปลกใจไหมล่ะ” หลี่ฉิงเดินจากข้างหลังฉันมาเบื้องหน้าฉัน
ต่อหน้าฉัน ถอดโค้ทกันลมออก แล้วเลื่อนเสื้อถักไปด้านข้าง เผยให้เห็นไหล่ขาวเนียน
ท่วงท่าครึ่งปิดครึ่งเปิดนั้น ยิ่งเพิ่มรสชาติ
เสื้อถักของอีกฝ่ายไม่ยาว เผยให้เห็นสะดือ
ข้างล่างเป็นกางเกงยีนส์ขาสั้น
หลี่ฉิงเม้มปาก ผมยาวสยายอย่างไม่ตั้งใจ ราวกับขนนกที่เขี่ยใจฉันเบา ๆ ทำให้ใจฉันคันยุบยิบ
ฉันเชื่อว่า ผู้ชายคนไหนเห็นภาพนี้ ต้องอดใจไม่ไหวแน่
“ฉันไม่สนว่าเธอจะชอบผู้ชายหรือผู้หญิง”
ฉันรู้สึกเหมือนมีไฟกองหนึ่งเผาอยู่ในร่างกาย ไม่สนอะไรทั้งนั้น เดินเข้าไปอุ้มอีกฝ่ายขึ้น
มือใหญ่ยื่นไปหาหลี่ฉิง
แต่ยังไม่ทันที่มือฉันจะแตะถึงตรงนั้น หลี่ฉิงก็กรีดร้องขึ้นมาทันที: “อ๊าาา ลวนลามค่ะ รีบมานี่เร็ว”
เสียงร้องนี้ ดึงฉันกลับมาจากขอบเหวแห่งตัณหาทันที
ฉันลุกขึ้นทันที
สายตามองไปที่ตำแหน่งผ้าม่านอย่างไม่รู้ตัว
ตรงนั้นเหมือนมีคนซ่อนอยู่
บัดซบ
อีนี่ มันเล่นตุกติกกับฉัน
ฉันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
เข้าใจในทันทีว่าทำไมหลี่ฉิงถึงอยู่ ๆ ก็มายั่วยวนฉัน
ฉันพุ่งเข้าไปดึงม่านออก
ด้านหลังมีคนซ่อนอยู่จริง ๆ
คนนั้น คือ "แฟน" ของหลี่ฉิงที่ฉันเคยเห็นมาก่อน
ตอนนี้ในมืออีกฝ่ายถือมือถือ กล้องชี้ไปที่เตียง
พอถูกฉันพบ ซูหลิวลี่อยากจะเก็บมือถือทันที
แต่หลังจากกินยาลูกกลอนหลิวเว่ยตี้หวงที่ผ่านการดัดแปลงนั่นแล้ว ฉันไม่ใช่แค่ความสามารถด้านนั้นแข็งแกร่งขึ้นมาก แม้แต่ความเร็วในการตอบสนองก็เร็วขึ้นไม่น้อย
ฉันแย่งมือถือของอีกฝ่ายมาก่อน จับแขนซูหลิวลี่แล้วเหวี่ยงเธอลงบนเตียง: “ดีนัก พวกเธอกำลังวางแผนเล่นฉันงั้นหรือ”
ซูหลิวลี่ขวางหน้าหลี่ฉิงทันที มองฉันที่ตาแทบจะพ่นไฟ แล้วรีบชักมีดผลไม้ออกจากเอว ชี้มาที่ฉันแล้วร้อง: "นายคืนมือถือให้ฉัน"
ฉันเพิกเฉยต่อมีดผลไม้นั้น แกว่งมือถือไปมา: "อยากรึ ฉันถ่มน้ำลายใส่ ข้ามีสิทธิ์อะไรจะให้พวกเธอ"
หลี่ฉิงเห็นว่าแผนแตกแล้ว ก็ลุกขึ้นมาด้วย ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังซูหลิวลี่ กัดริมฝีปากพูดว่า: "จางหยาง นายคืนมือถือให้เรา ไม่งั้นตอนนี้ฉันจะโทรแจ้งตำรวจว่านายพยายามข่มขืนฉัน หึ ถึงตอนนั้นตำรวจมา นายคิดว่าพวกเขาจะเชื่อเราสองคน หรือเชื่อนาย"
ฉันอดหัวเราะออกมาไม่ได้
ฉันหัวเราะดังมาก "ฮ่า ๆ หลี่ฉิง ที่แท้ เธอไม่เคยคิดจะช่วยฉันหาหลักฐานที่หลี่ย่านอกใจเลย วันนี้เธอวางกับดักฉันแบบนี้ ก็แค่อยากเอาอันนี้มาแบล็กเมล์ฉันสินะ ฮ่า ๆ เธอคงไม่คิดว่าจะแบล็กเมล์ฉันได้จริง ๆ หรอกนะ"
ฉันยกมือถือของตัวเองขึ้น "เธออย่าลืมว่า ตั้งแต่แรกฉันก็เปิดวิดีโอไว้ตลอด เมื่อกี้คำพูดของพวกเธอก็ถูกฉันอัดไว้หมด มีความสามารถเธอก็โทรแจ้งตำรวจสิ ถึงตอนนั้นตำรวจมา ความสัมพันธ์เลสเบี้ยนของพวกเธอคงปิดไม่อยู่แล้ว"
"เธอ..." หลี่ฉิงนึกไม่ถึงว่าฉันเปิดวิดีโอไว้ตลอด พลันทำอะไรไม่ถูก มองไปทางซูหลิวลี่
ซูหลิวลี่ก็ขมวดคิ้วแน่น
อีกฝ่ายถึงแม้จะตัดผมสั้นเกรียน ใส่เสื้อผ้าผู้ชาย แม้แต่ส่วนสูงก็สูงกว่าหลี่ฉิง
ถ้าไม่สังเกตดี ๆ ก็ดูไม่ออกว่าเป็นเพศอะไร
เห็นได้ชัดว่าในความสัมพันธ์ของหลี่ฉิงกับซูหลิวลี่ ซูหลิวลี่คนนี้น่าจะรับบทเป็นผู้ชาย
เล่นได้เนาะ
ฉันคิดในใจ
"หลี่ฉิง เธอออกไปก่อน ฉันจะคุยกับเขา" เมื่อเห็นว่าแผนของพวกตนพังแล้ว ซูหลิวลี่เงียบไปครู่หนึ่งก็เอ่ยปากพูด
"ที่รัก คุณจะทำอะไร" หลี่ฉิงไม่เข้าใจ ดึงมือซูหลิวลี่ไว้ "จางหยางนี่เจ้าเล่ห์เกินไป ถ้าเขาทำอะไรคุณอีกล่ะ"
"ไม่เป็นไร เธอออกไปก่อน ให้เวลาฉันห้านาที ถ้าห้านาทีแล้วฉันยังไม่ออกไป เธอก็โทรแจ้งตำรวจ" ซูหลิวลี่ไม่รู้ว่าคิดอะไรขึ้นมา แก้มขึ้นสีแดงระเรื่อนิดหนึ่ง "ฉันเชื่อว่า เวลาแค่นี้ เขายังทำอะไรฉันไม่ได้"