“ฮะ ๆ ตอนนี้นายเป็นแฟนฉันแล้ว ฉันจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น” ผมรู้ว่าตอนนี้ตัวเองดูละโมบมาก แต่ผมเชื่อว่าไม่มีผู้ชายคนไหนต้านทานสิ่งยั่วยวนแบบนี้ได้
ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น แค่สนุกกับร่างกาย ไม่ต้องใส่ใจความรู้สึก ถามหน่อยเถอะ ผู้ชายคนไหนจะปฏิเสธได้?
หลินเมี่ยวจองห้องพักที่มีบ่อน้ำแร่ส่วนตัวไว้ห้องหนึ่ง
คืนนั้น
ผมแทบจะทำผลงานได้เหนือกว่าปกติ เล่นเอาเต็มที่ถึงห้ารอบ สุดท้ายหลินเมี่ยววิงวอนขอให้หยุดไม่หยุด ผมถึงยอมพอ
ทั่วทั้งห้องพัก
บนโซฟา ในบ่อน้ำแร่ บนเตียง ในห้องน้ำ...
ทุกแห่งล้วนทิ้งร่องรอยความรักของเราสองคนไว้
เช้าตรู่วันถัดมา
หลินเมี่ยวเดินกะเผลกไปแล้ว
ช่วยไม่ได้ ผมจึงทำได้แค่ขับรถพาเธอกลับไป
ก่อนแยกกัน หลินเมี่ยวมองผมด้วยแววตาแสนตัดพ้อ “ต่อไปถ้าใครมาเป็นแฟนนาย คงถูกนายเล่นจนตายเข้าสักวัน”
ผมหัวเราะฮะ ๆ “ถ้าผมมีแฟนจริง ๆ ผมต้องทะนุถนอมเธออย่างดีสิ จะใจร้ายทรมานเธอแบบนี้ได้ยังไง?”
หลินเมี่ยวชะงัก ก่อนยื่นมือมาบิดก้นผมด้วยความโมโห “ดีนี่ นายไม่สงสารเมียคนอื่นเลยสินะ?”
ผมกระโดดหลบอย่างรวดเร็ว แล้วพูดหยอกพร้อมยิ้มกว้าง “พูดอะไรเหลวไหล เมียคนอื่น ผมจะไปสงสารทำไม?”
ช่วงเช้าไม่มีธุระอะไร
ผมกลับไปที่ห้องเช่า ขนข้าวของทั้งหมดของตัวเองไปยังบ้านหลังใหม่ที่เพิ่งเช่าไว้
บ้านหลังใหม่อยู่ที่เฟิ่งหมิงหยวน ทำเลใจกลางเมืองที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ผมเลือกห้องนอนหลักไว้ห้องหนึ่ง จัดข้าวของเรียบร้อยแล้วก็หยิบอ่างรวมทรัพย์ออกมาอีกครั้ง
หลังจากพัวพันกับหลินเมี่ยวมาทั้งคืน ผมพบว่ามีพลังงานสะสมขึ้นมาไม่น้อย
หลังแลกเปลี่ยนพลังงานกับอ่างรวมทรัพย์แล้ว ผมหยิบกาน้ำชาดินเผาขอบคุณที่ก่อนหน้านี้ได้มาจากหลิวต้าชวนออกมา แล้ววางลงในอ่างรวมทรัพย์