น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและรังเกียจอย่างเปิดเผย ซูเหยากัดฟันกรามแน่นด้วยความโกรธ เบรกกะทันหันจนเกือบเหวี่ยงไอ้พังค์กระเด็นออกไป
"แกอย่ามายุ่ง!"
ไอ้พังค์หายวับไป สองวินาทีต่อมามันก็ปรากฏตัวที่ประตูข้างคนขับ เส้นเลือดที่แขนปูดโปน มันงัดประตูรถของเธอออกมาทั้งบาน
ซูเหยาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เพื่อนเอ๊ย นี่แกเป็นป๊อปอายกลับชาติมาเกิดรึไง??
"อย่าขัดขืนโดยเปล่าประโยชน์เลย ยัยตัวน้อย"
ไอ้พังค์โน้มตัวลงมุดเข้ามาในห้องคนขับ มือทั้งสองไขว้หลังรัดคอเธอไว้ แล้วกระซิบขู่ข้างหูอย่างเยือกเย็น:
"ไม่งั้นจัดการเธอตรงนี้เลย"
คางคกหากบ หน้าตาน่าเกลียดแต่เล่นบทสวย
ซูเหยากัดเข้าไปที่ง่ามมือของมัน กัดลึกจนแทบถึงกระดูก มันเจ็บจนต้องปล่อยมืออย่างจำยอม
"นี่แกเป็นหมาจริงรึไง?"
ซูเหยาดีดตัวออกจากรถหุ้มเกราะไปที่มอเตอร์ไซค์สำรองทันที แล้วฉวยโอกาสตอนจังหวะนี้เปิดประตูรถแล้วกระโดดหนี
เธอรู้ว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของไอ้พังค์
ซูเหยากลิ้งตัวต่อเนื่องหลายตลบก่อนจะหยุดลงอย่างหวุดหวิด แล้วพุ่งตัวไปที่มอเตอร์ไซค์ บิดคันเร่งจนสุด
ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องยนต์ ล้อรถทิ้งรอยทางยาวเป็นทางบนพื้นทราย ร่างของหญิงสาวกลายเป็นจุดดำเล็กๆ แล้วหายวับไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว
ไอ้พังค์ยกยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา น่าสนใจดีนี่
มันรีบหมุนพวงมาลัย แล้วไล่ตามซูเหยาอย่างกระชั้นชิด
ซูเหยาเองก็ไม่รู้ว่าควรหนีไปทางไหน ได้แต่มุ่งหน้าไปทางตะวันออก ลมร้อนอุณหภูมิกว่า 40 องศาพัดพาเอาเม็ดทรายหยาบมากระทบใบหน้า ล้อรถพ่นทรายฟุ้งกระจาย
หน้าปัดแสดงความเร็วของเธอทะลุ 200 กม./ชม.
ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังต้องขับส่ายไปมาเป็นรูปตัวเอสเพื่อหลบกระสุนและจรวดจากด้านหลัง ไล่ล่ากันไปมา การไล่ล่าอันน่าหวาดเสียวบนพื้นทรายกำลังดำเนินอยู่
นางเอกเร็วแรงทะลุนรกฉบับชีวิตจริง แมดแม็กซ์ตามฆ่าตัวเป็นๆ
แค่ว่าซูเหยาตายไปแล้วหนึ่งอย่าง
ในเวลาเดียวกัน หน่วย B และหน่วย A ซึ่งได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากซูเหยากำลังรุดหน้าไปยังพิกัดของเธออย่างรวดเร็ว