ที่ฝากสมองไว้
จุดเช็กอินหนุ่มหล่อ
จุดเช็กอินสาวสวย
ขอให้ทุกคนปลอดภัย สมปรารถนา และราบรื่นในทุกเรื่อง
“เฮ้อ! น่าเบื่อจัง”
ซูมู่ฟุบอยู่กับโต๊ะทำงานตอนพักกลางวันอย่างเบื่อหน่าย เป็นเที่ยงวันธรรมดา ๆ อีกวันหนึ่ง ชีวิตมนุษย์เงินเดือนนี่ช่างทรมานจริง ๆ ซูมู่นั่งไม่ติดมาทั้งวันแล้ว!
“เมื่อไหร่วันสิ้นโลกอะไรทำนองนั้นจะมาสักที!”
……
【ติ๊ง! การแปลงโลกเป็นระบบข้อมูลเสร็จสมบูรณ์!】
【อีก 24 ชั่วโมง มนุษย์ทุกคนทั่วโลกจะเข้าสู่โลกแห่งเกม เด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีและผู้สูงอายุที่มีอายุเกิน 60 ปีจะเข้าสู่เกมช้ากว่ากำหนด 1 ปี】
【โปรดระวัง! การตายในเกมคือการตายจริง!】
【กรุณาตั้งชื่อตัวละครของคุณ!】
【กรุณาสุ่มพรสวรรค์ของคุณ!】
【กรุณาเลือกอาชีพของคุณ!】
ซูมู่สะดุ้ง คิดว่าตัวเองคงหูแว่วไป
แต่เสียงอุทานตกใจจากรอบข้างดังขึ้นไม่ขาดสาย! เห็นได้ชัดว่าเพื่อนร่วมงานทุกคนได้ยินเสียงนี้เหมือนกัน!
“เกิดอะไรขึ้น?”
“วันสิ้นโลกมาถึงแล้วเหรอ?”
“ตั้งชื่อตัวละคร? ฉันก็มีชื่ออยู่แล้วนี่? สุ่มพรสวรรค์? ต้องสุ่มอะไร?”
“เหล่าหวัง นายไม่เคยเล่นเกมหรือไง? ก็พรสวรรค์ในเกมนั่นแหละ”
“พละกำลัง +1? พรสวรรค์ระดับเอฟ? เสี่ยวหลี่ นายเล่นเกมมาเยอะ พรสวรรค์ของฉันดีไหม?”
“พี่หวัง… เรื่องนี้… พูดยากนะครับ”
……
“คำคุณสมบัตินี่ ‘นิยมของนอก’ หมายความว่ายังไง? ทำไมถึงหักค่าสติฉันไป 5 แต้มด้วย?”
“หึ ๆ! แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ ตาแก่! ปกติเห็นเอาแต่เลียแข้งเลียขาฝรั่งทุกวัน”
“พูดจาอะไรแบบนั้น? เด็กสมัยนี้ไม่รู้จักมารยาทเอาเสียเลย!”
“มารยาทบ้านแกสิ! วันสิ้นโลกยังมาแล้ว ฉันไม่ต้องทนแกอีกต่อไป ไอ้สารเลว! ถุย!”
“แก!”
……
เสียงจอแจรอบตัวดังระงม ซูมู่เรียกหน้าต่างค่าสถานะขึ้นมาด้วยความรู้สึกทั้งตื่นเต้นและประหม่า
หน้าต่างค่าสถานะเรียบง่ายมาก ตอนนี้เปิดดูได้แค่หน้าต่างข้อมูลส่วนตัว ส่วนหน้าต่างอื่นยังเป็นสีเทาทั้งหมด
ซูมู่กดเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวก่อน
ชื่อ: ซูมู่
ชื่อเล่น: ยังไม่ได้ตั้งชื่อ
อายุ: 24 ปี
พรสวรรค์: ยังไม่ได้สุ่ม
เลเวล: 1 (1/1000)
อาชีพ: ไม่มี
ค่าสถานะ
พลังชีวิต: 120
ค่าพลังเวท: 150
พละกำลัง: 10 (-2)
ความว่องไว: 10 (-2)
ร่างกาย: 10 (+2)
สติปัญญา: 10 (+5)
จิตใจ: 10 (+2)
การรับรู้: 10 (-3)
เสน่ห์: 10 (+5)
โชค: ซ่อนอยู่
คุณสมบัติ:
แขนขาไม่เคยขยับ (คุณไม่เคยออกกำลังกายด้วยตัวเอง พละกำลัง -2 ความว่องไว -2)
ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ (คุณเกิดในยุคที่ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง ไม่เคยหิวโหย ร่างกาย +1)
โภชนาการสมดุล (ระหว่างเติบโต คุณได้รับเนื้อสัตว์ ไข่ นม ผลไม้ และผักอย่างเพียงพอ มีโภชนาการสมดุล ร่างกาย +1)
การศึกษาภาคบังคับ 9 ปี (คุณได้รับการศึกษาภาคบังคับครบ 9 ปี สติปัญญา +1)
มัธยมปลาย (การร่ำเรียนอย่างหนักตลอด 3 ปีในมัธยมปลายไม่ได้เพิ่มเพียงสติปัญญา แต่ยังหล่อหลอมจิตใจของคุณด้วย สติปัญญา +1 จิตใจ +1)
การศึกษาระดับสูง (คุณได้รับการศึกษาระดับสูงเป็นเวลา 3 ปี สติปัญญา +1)
รอบรู้กว้างขวาง (ความเฟื่องฟูของแอปโซเชียลทำให้คุณได้เห็นโลกที่กว้างใหญ่ขึ้น สติปัญญา +1)
รากฐานทางประวัติศาสตร์ (มรดกทางวัฒนธรรมที่สั่งสมมายาวนานถึง 5,000 ปีไหลเวียนอยู่ในสายเลือดของคุณ เรื่องราวของบรรพชนมากมายคอยผลักดันให้คุณมุ่งไปข้างหน้า สติปัญญา +1 จิตใจ +1 เสน่ห์ +2)
ยุคสันติสุข (ใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมที่สงบสุขมาเนิ่นนาน มีผู้คนมากมายแบกรับภาระและฝ่าฟันอันตรายแทนคุณ การรับรู้อันตราย -2)
สายตาสั้นขั้นรุนแรง (การอ่านหนังสืออย่างหนักมาเนิ่นนานทำให้คุณสายตาสั้นขั้นรุนแรง การรับรู้ -1)
หล่อเหลากว่าพานอัน (ความหล่อของคุณไม่มีใครเทียบได้ เป็นรองเพียงท่านนักอ่านทั้งหลายเล็กน้อยเท่านั้น เสน่ห์ +3)
อุปกรณ์: ไม่มี
อาชีพแนะนำ: นักเวท, จอมเวท, นักบวช
ซูมู่ถอนหายใจอย่างโล่งอก จากหมายเหตุของระบบ ค่าสถานะพื้นฐานน่าจะอยู่ที่ 10 แต้ม ค่าสถานะเริ่มต้นของเขาคงไม่แย่นัก
ซูมู่ตั้งสติ แล้วท่องในใจว่า “สุ่มพรสวรรค์!”
【ติ๊ง! กำลังสุ่ม…&$ข้อผิดพลาด…#%กำลังแก้ไข…&$…】
【ติ๊ง! ยินดีด้วย คุณได้รับพรสวรรค์: โจมตีคริติคอล (ระดับเอ)】
โจมตีคริติคอล (ระดับเอ): การโจมตีทั้งหมดของคุณจะสร้างความเสียหายคริติคอล 2 เท่าอย่างแน่นอน!
ซูมู่: “สุ่มพรสวรรค์ยังสุ่มได้ข้อความมั่ว ๆ ออกมาด้วยเหรอ?”
ซูมู่ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โชคดีที่สุ่มพรสวรรค์สำเร็จ
พรสวรรค์ระดับเอถือว่าไม่เลวเลย ดีกว่าพรสวรรค์ระดับเอฟของเหล่าหวังตั้งเยอะ
ซูมู่: “แปลกแฮะ? ทำไมพรสวรรค์ของฉันยังแสดงว่ายังไม่ได้สุ่มอยู่?”
ซูมู่จ้องหน้าต่างค่าสถานะอยู่นาน ก่อนจะเห็นว่าช่องพรสวรรค์เปลี่ยนไปอย่างประหลาด
พรสวรรค์: โจมตีคริติคอล (ระดับเอ), ยังไม่ได้สุ่ม (23:59:45)
ซูมู่: “หรือว่าพรุ่งนี้จะสุ่มต่อได้อีก?”
ซูมู่ตื่นเต้นขึ้นมา ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงก็คงสุดยอดไปเลย!
จริงสิ ยังเลือกอาชีพได้ด้วย ในเมื่อระบบแนะนำนักเวทหรือจอมเวทมาแล้ว ซูมู่ย่อมไม่เลือกส่งเดช
เขาเปิดรายการเลือกอาชีพ แล้วเลือกอาชีพนักเวท สกิลเริ่มต้นของอาชีพนี้คือกระสุนเวทอาร์เคน
กระสุนเวทอาร์เคน (เลเวล 1): เรียกกระสุนเวท 1–3 ลูก แต่ละลูกสร้างความเสียหายเวทแก่เป้าหมายเท่ากับ (ค่าสติปัญญา × 0.8)
ระยะร่าย: 30 เมตร
คูลดาวน์: 5 วินาที
ใช้ค่าพลังเวท: 10
ด้วยค่าพลังเวทตอนนี้ เขาร่ายกระสุนเวทอาร์เคนได้ถึง 15 ครั้ง!
ซูมู่พอใจสุด ๆ พรสวรรค์ของเขาเจ๋งขนาดนี้ ต้องกลับบ้านพาครอบครัวไปผงาดด้วยกัน!
กลับบ้าน! ต้องกลับบ้าน!
ลางาน! ต้องลางาน!
“ทุกคน! คุณจางบอกแล้วว่าให้ทุกคนหยุดงานทั้งหมด ส่วนจะกลับมาทำงานเมื่อไหร่ รอฟังประกาศในกลุ่ม!”
“เยี่ยม!”
“คุณจางสุดยอด!”
“หึ วันสิ้นโลกกำลังจะมาแล้ว ใครจะยังทำงานอีก! ไอ้แก่ จ่ายเงินเดือนฉันมา ฉันลาออกแล้ว!”
“นั่นสิ! ตอนนี้ยังจะให้หยุดงานอีก หรือว่าเจ้านายคิดจะหนีไปเลย?”
“จ่ายเงินเดือนมาก่อน ฉันไม่ทำแล้ว!”
“ทุกคน เกมนี้อาจเติมเงินได้! ถึงตอนนั้นเงินเพิ่มขึ้นหรือลดลงแค่หยวนเดียวก็อาจตัดสินความเป็นความตายของทั้งครอบครัวได้! ปล่อยให้ไอ้นี่หนีไปไม่ได้ วันนี้ต้องจ่ายเงินเดือนให้พวกเรา!”
“ใช่ ๆ จ่ายเงินเดือนมา!”
“วันสิ้นโลกเหรอ? วันสิ้นโลกแล้วไม่ต้องจ่ายเงินเดือนหรือไง?”
เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เข้าไปยืนขวางหน้าห้องทำงานของคุณจางพร้อมกับเพื่อนร่วมงาน
วันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเอาเงินเดือนของตัวเองมาให้ได้ก่อน
ต่อให้ต้องเอาเงินก้อนนี้ไปโยนทิ้งน้ำ เขาก็ไม่ยอมปล่อยให้บริษัทได้ประโยชน์!
จะเป็นมนุษย์เงินเดือนฟรี ๆ ไม่ได้!
แม้แต่วันเดียวก็ไม่ได้!
“กริ๊ง ๆ!”
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ซูมู่หยิบมือถือออกมาดู
ชื่อที่บันทึกไว้คือ ‘ไอ้แก่’ พ่อของเขา ซูเจี้ยนเฉียง เป็นคนโทรมา
ซูมู่: “ฮัลโหล พ่อ!”
“ลูก! รีบกลับบ้านเร็ว น้องสาวแกเรียกรถไม่ได้ พ่อให้แม่ไปรับที่โรงเรียนแล้ว”
ซูมู่: “อ้อ! ผมจัดการธุระที่บริษัทเสร็จแล้วจะกลับครับ!”
“จะจัดการอะไร? เงินไม่กี่หยวนหรอก อย่าเสียเวลา กลับบ้านมาเลย! จริงสิ ลูกยังไม่ได้เลือกอาชีพใช่ไหม? กลับมาแล้วค่อยปรึกษากัน”
ซูมู่: “เอ่อ เลือกแล้วครับ เป็นนักเวท”
“เลือกแล้วก็ไม่เป็นไร รีบกลับบ้านมา อย่าไปสนใจเงินเดือนนั่นเลย”
ซูมู่: “ไม่ได้ครับ! เงินที่ผมควรได้ต้องได้ครบทุกหยวน!”
“……แล้วแต่ลูก รีบกลับมาล่ะ ไม่ว่าจะสุ่มพรสวรรค์หรือยัง อย่าเอาพรสวรรค์ของตัวเองไปคุยกับคนอื่น ห้ามพูดทางโทรศัพท์ด้วย โดยเฉพาะห้ามพิมพ์คุยเรื่องพรสวรรค์ในแอปโซเชียล!”
ซูมู่: “เข้าใจแล้วครับ!”
“ดี! ระวังตัวด้วยนะ พ่อจะออกไปซื้อของสักหน่อย”
ซูมู่: “ครับ!”
หลังวุ่นวายอยู่นานหลายชั่วโมงและเกิดเรื่องชุลมุนไปหมด ซูมู่ก็ได้เงินเดือนมาพร้อมกับเพื่อนร่วมงานอีกสิบกว่าคน ก่อนจะลาออกจากบริษัททันที
พอได้เงินเดือนแล้ว ซูมู่ก็ขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าคันเล็กมุ่งหน้ากลับบ้าน
ซูมู่ซิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว แต่พ่อแม่กับน้องสาวยังมาไม่ถึง
ซูมู่ฉวยโอกาสเปิดแอปโซเชียลดู ข่าวจริงข่าวปลอมแพร่กระจายไปทั่วแล้ว
เขาเลื่อนดูประกาศทางการติดต่อกันกว่าสิบรายการ ซึ่งถูกแอปโซเชียลปักหมุดไว้ด้านบนโดยอัตโนมัติ
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว คราวนี้ทางการเคลื่อนไหวรวดเร็วกว่าปกติ
คำสั่งสำคัญที่สั่นสะเทือนไปทั้งโลกถูกประกาศออกมาทีละข้อ