เอาชีวิตรอดเพื่อมวลชน: เริ่มต้นด้วยเพิงหญ้าผุ ๆ

ตอนที่ 29 หญ้าคืนชีพและสตรอว์เบอร์รี

7 นาที· 1.5K คำ

หลับฝันดีตลอดคืน

เมื่อแสงแรกของเช้าสาดผ่านช่องไม้กระดานเข้ามาในบ้านไม้ เสินหนิงค่อยๆ ลืมตาขึ้น

หลังจากจัดเก็บสัมภาระทั้งหมดเมื่อคืน บ้านไม้หลังน้อยก็ไม่รกรุงรังเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

หีบเก็บของสองใบวางเรียงรายอยู่ริมกำแพง ถังไม้ตั้งอยู่ที่มุมห้องอย่างสงบ พื้นก็ว่างโล่งขึ้นมาก

เมื่อมองดูทั้งหมดนี้ เสินหนิงรู้สึกใจชื้นขึ้นไม่น้อย

นี่เป็นวันที่หกที่มาถึงทวีปต้นกำเนิด

เธอเริ่มคุ้นเคยกับจังหวะชีวิตที่นี่แล้ว

ทุกครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ก็ต้องคิดว่าวันนี้ต้องเก็บทรัพยากรอะไร ต้องทำอะไร เป้าหมายไหนที่ยังทำไม่สำเร็จ

แม้จะยังอันตรายอยู่

แต่ก็รู้สึกมั่นคงกว่าเมื่อแรกมาอยู่มาก

เสินหนิงลุกขึ้นจากเตียงไม้ ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย

เมื่อคืนนอนหลับสบายมาก

หลังจากการพักผ่อนทั้งคืน ความเหนื่อยล้าจากการสำรวจและการต่อสู้เมื่อวานก็หายไปจนหมดสิ้น

เธอเปิดแผงสเตตัสของตัวเอง

[ค่าพลังชีวิต: 50/50]

[พลังกาย: 100/100]

[จิตใจ: 60/60]

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างฟื้นเต็มหมดแล้ว เสินหนิงก็พยักหน้าอย่างพอใจ

เธอไม่รีบออกไปข้างนอก แต่หยิบนมหายคิดถึงออกมาจากหีบเก็บของก่อน

จากนั้นก็หยิบเบอร์รี่ออกมาแปดลูก

นี่คืออาหารเช้าที่เธอเตรียมไว้ให้ตัวเอง

เมื่อเปิดฝาขวด กลิ่นหอมของนมก็โชยออกมาทันที

เสินหนิงจิบเบาๆ

นมรสหวานหอมไหลลงคอ ทำให้ท้องที่ว่างเปล่ารู้สึกสบายขึ้นมาก

จากนั้นเธอก็ค่อยๆ ใส่เบอร์รี่เข้าปากทีละลูก

เบอร์รี่เปรี้ยวหวานฉ่ำน้ำ กินคู่กับนมแล้วก็มีรสชาติแปลกใหม่ดี

ไม่กี่นาทีต่อมา

อาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย

เสินหนิงเช็ดมุมปาก แล้วลุกขึ้นผลักประตูไม้ออก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป