หางงูเกือบเฉียดชายเสื้อของเธอฟาดผ่านไป พุ่งชนเข้ากับลำต้นไม้ข้างทางอย่างหนัก
เศษไม้กระเด็นกระจาย
แต่เสินหนิงไม่คิดที่จะถอยหนีต่อไป
นางรู้ดีว่า แม้การกลิ้งหลบแบบนี้จะอันตราย แต่มันก็คือช่วงเวลาที่งูจ้าวดำมีจุดอ่อนมากที่สุด
ทุกครั้งที่ร่างงูพลิกไปอีกด้านหนึ่ง จุดอ่อนใต้คอทั้งเจ็ดก็จะเผยออกมาเพียงชั่วครู่
นางไม่โลภโจมตีเพิ่ม ทุกครั้งเพียงฉกฉวยจังหวะเพียงเสี้ยววินาทีนั้นฟันขวานออกไปหนึ่งครั้ง
เมื่อโจมตีสำเร็จ ก็รีบถอยออกมาทันที
ไม่เปิดโอกาสให้งูจ้าวดำโต้กลับเด็ดขาด
[-12!]
[ค่าพลังชีวิตงูจ้าวดำ: 72/120 ]
ขวานสองครั้งร่วงลงมาติดกัน
งูจ้าวดำพลิกตัวได้น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
หางที่เดิมฟาดไปมาอย่างบ้าคลั่งก็เริ่มไร้เรี่ยวแรงลงเรื่อย ๆ
มันหายใจหอบหนัก ๆ เมื่อขดตัวขึ้นใหม่ ท่วงท่าก็ไม่ว่องไวเหมือนตอนแรกอีกต่อไป
ดวงตารีแนวตั้งที่เย็นชาคู่นั้นยังคงจ้องเขม็งไปที่เสินหนิงไม่วางตา
เพียงแต่ในความดุร้ายนั้น ครั้งแรกที่ปรากฏความหวาดระแวงตามสัญชาตญาณขึ้นมาจาง ๆ
งูจ้าวดำไม่ถอย
มันเลื้อยร่างกายไปมาอย่างช้า ๆ ปรับท่าทางใหม่ เคลื่อนซ้ายเคลื่อนขวาอยู่ตลอด เพื่อหาร่องโอกาสของเสินหนิง
เสินหนิงก็ไม่กล้าผ่อนคลายเช่นกัน
นางกำขวานกระดูกเขี้ยวแน่น สายตาจ้องไปที่หัวงูตลอดเวลา
ทันใดนั้น
งูจ้าวดำพุ่งตัวออกมาอย่างรุนแรง แม้จะช้ากว่าเมื่อก่อนอยู่บ้าง แต่ก็ยังเร็วมาก
เสินหนิงเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง
ปากงูเฉียดผ่านแขนของนางไปแทบติด