หลังจากกินเบอร์รี่เสร็จ เสินหนิงมองมังกรดำน้อยที่อยู่ข้างๆ แล้วนึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง
ตั้งแต่ฟักออกมาเมื่อวานจนถึงตอนนี้ เธอเรียกมันว่า "มังกรดำน้อย" "เจ้าตัวเล็ก" มาตลอด มันควรจะมีชื่อเรียกที่จริงจังสักหน่อย
"อ้อ ใช่แล้ว"
เสินหนิงหันไปมองมังกรดำน้อย
"แกมีชื่อหรือยัง?"
มังกรดำน้อยรู้สึกเขินเล็กน้อย
"ฉันยังไม่มีชื่อ เธอจะตั้งชื่อให้ฉันไหม?"
เสินหนิงคิดอยู่นิดหน่อย มองเกล็ดสีดำสนิททั้งตัวของมัน แล้วอดพูดไม่ได้ว่า
"งั้นเรียกเจ้าดำเป็นไง?"
อากาศเงียบไปสองสามวิ ร่างของมังกรดำน้อยแข็งทื่อไปอย่างเห็นได้ชัด
"ไม่เอา"
มันปฏิเสธทันทีโดยไม่ลังเล เสินหนิงขำออกมา
"ทำไมล่ะ?"
มังกรดำน้อยก้มมองกรงเล็บของตัวเอง แล้วพูดอย่างจริงจัง
"ฉันเป็นเผ่าพันธุ์มังกร จะไปใช้ชื่อธรรมดาๆ แบบนั้นได้ยังไง"
"แล้วก็..."
มันหยุดไปครู่หนึ่ง
"ฟังดูไม่เหมือนมังกรที่แข็งแกร่งเลย"
เสินหนิงก็คิดจริงจังอีกครั้ง
"งั้นเปลี่ยนชื่อใหม่"
เธอพูดเบาๆ
"ฉันชื่อเสินหนิง"
"ถ้าแกเต็มใจใช้แซ่เดียวกับฉัน"
มังกรดำน้อยเงยหน้ามองเธอ เสินหนิงพูดต่อ
"ฉันหวังว่าแกจะเติบโตอย่างสงบสุขปลอดภัย"
เธอมองมังกรตัวน้อยที่เพิ่งเกิดมาไม่นานนี้
ตั้งแต่ฟักออกมา
มันก็กลายเป็นเพื่อนคนแรกของเธอบนแผ่นดินที่แปลกหน้าแห่งนี้
"เพราะงั้น..."
"เรียกแกว่าเซินอันเป็นไง?"
"อัน คือความสงบสุขปลอดภัย"