“แฮ่ก…แฮ่ก…”
เสินหนิงหายใจหอบหนัก ๆ การต่อสู้เพียงไม่กี่นาทีเมื่อครู่ น่ากลัวยิ่งกว่าอะไรก็ตามที่เธอเคยเผชิญมาในชีวิตกว่ายี่สิบปี
หากผิดพลาดไปเพียงก้าวเดียว คนที่นอนอยู่ตรงนี้ก็คงเป็นตัวเธอเอง
เธอก้มลงมองแขนซ้ายของตัวเอง
รอยข่วนสามเส้นยังคงเจ็บแสบร้อน ๆ และด้านนอกน่องก็มีบาดแผลฉีกเปิดจากเขี้ยว แม้จะไม่ลึกนัก แต่เลือดก็ยังไหลซึมลงมาตามขากางเกงช้า ๆ
เสินหนิงยิ้มขื่น
“ที่แท้…เกมเอาชีวิตรอด ก็ทำให้คนตายได้จริง ๆ นี่เอง”
เธอใช้มือยันพื้นค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ก้าวแรกก็รู้สึกขาทั้งสองข้างอ่อนแรง เกือบจะทรุดลงไปนั่งอีกครั้ง
พักอยู่หลายสิบวินาที เธอจึงทรงตัวได้อีกครั้ง
ทันใดนั้น เธอก็นึกถึงเสียงแจ้งเตือนของระบบเมื่อครู่นี้
[ติ้ง!]
[สังหารหมาป่าเขี้ยวเทาเลเวล 1 สำเร็จ]
[รางวัลสังหารสัตว์ร้ายครั้งแรก: กล่องสมบัติทองแดง ×1]
[ตรวจพบเป้าหมายที่สามารถเก็บเกี่ยวได้]
[ต้องการเก็บเกี่ยวหรือไม่?]
เสินหนิงไม่ได้เลือกเก็บเกี่ยวซากทันที แต่เปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัวก่อน
ความคิดพลุ่งขึ้น แผงแสงโปร่งแสงที่คุ้นเคยก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ชื่อ: เสินหนิง]
[ค่าพลังชีวิต: 31/50]
[ค่าพลังกาย: 39/100]
[พลัง: 3]
[ความว่องไว: 3]
[ร่างกาย: 5]
[พลังโจมตี: 6 (บัฟจากขวานหิน)]
[พรสวรรค์: เปลี่ยนของเสียให้เป็นสมบัติ]
[อุปกรณ์: ขวานหิน (ความทนทาน 27/50)]
มองดูหน้าต่างค่าสถานะ เสินหนิงตะลึงเล็กน้อย
ค่าพลังชีวิตลดลง เธอมีจิตใจเตรียมพร้อมอยู่แล้ว
แต่…
ค่าพลังกาย?
“เมื่อไหร่มันเหลือแค่สามสิบเก้าแต้มกัน?”
เธอไม่เห็นได้รับแจ้งเตือนอะไรเลย
ในขณะที่ความคิดนี้ผุดขึ้น ข้อความอธิบายของระบบชุดใหม่ก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
[คำแนะนำ:]
[การวิ่ง ต่อสู้ หลบ การฟัน การเก็บเกี่ยว ฯลฯ ล้วนใช้พลังกายอย่างต่อเนื่อง]