เอาชีวิตรอดเพื่อมวลชน: เริ่มต้นด้วยเพิงหญ้าผุ ๆ

ตอนที่ 71 รองเท้าแห่งสายลม

5 นาที· 1.2K คำ

ไก่ตุ๋นเปื่อยจนแทบจะละลาย มันฝรั่งดูดซับน้ำซุปจนกลายเป็นสีเหลืองทองน่าทาน เห็ดนางรมก็ดูดซับความอร่อยของน้ำซุปไก่จนดูน่าเอร็ดอร่อยเป็นพิเศษ

เสินหนิงเปิดฝาหม้อ ไอน้ำสีขาวหนาแน่นพลุ่งพล่านขึ้นมา

นางใช้ตะเกียบหยิบชิ้นไก่ออกมาเบา ๆ เพียงแค่แตะนิดเดียว เนื้อไก่ก็หลุดออกจากกระดูก เห็นได้ชัดว่าตุ๋นได้ที่จนเข้ากันดี

อีกด้านหนึ่ง อันอันก็กินข้าวเที่ยงของตัวเองหมดเกลี้ยง ชามไม้ไม่เหลือแม้แต่อาหารสัตว์เลี้ยงแม้แต่นิดเดียว

มันดื่มนมแพะอุ่น ๆ คำสุดท้าย แล้วก็เลียริมฝีปากอย่างพึงพอใจ

เสินหนิงตักไก่ตุ๋นทั้งหม้อใส่ชามไม้ใบใหญ่

ชิ้นไก่สีทอง มันฝรั่งนุ่ม ๆ เห็ดนางรมสด ๆ แช่อยู่ในน้ำซุปเข้มข้น แค่มองก็ทำให้อยากอาหารขึ้นมาทันที

นางถือชามไม้มาที่ห้องนั่งเล่น วางลงบนโต๊ะไม้

แสงแดดยามเที่ยงสาดส่องผ่านชายคา สายลมพัดผ่าน สนามทั้งสนามเงียบสงบเป็นพิเศษ

เสินหนิงหยิบตะเกียบขึ้นมา คีบชิ้นไก่ก่อนเป็นชิ้นแรก

ไก่ผ่านการตุ๋นเป็นเวลานาน ดูดซับรสชาติของน้ำซุปจนเต็มที่ พอเข้าปากก็หอมเข้มข้น เคี้ยวเบา ๆ เนื้อก็หลุดจากกระดูก

จากนั้นนางก็คีบมันฝรั่งชิ้นหนึ่ง มันฝรั่งตุ๋นจนนุ่ม ด้านนอกเคลือบด้วยน้ำซุปเข้มข้น พอกัดเข้าไปก็ได้กลิ่นหอมผสมผสานระหว่างไก่กับน้ำมันหมู

เห็ดนางรมดูดซับแก่นสารของน้ำซุปทั้งหม้อ ยิ่งสดกว่าเดิม กินคู่กับไก่อร่อยยิ่งขึ้นไปอีก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป