ทุ่งราบแสงศักดิ์สิทธิ์
ทิวทัศน์ที่นี่แตกต่างจากที่ราบกระดูกดำอันเงียบงันไร้ชีวิตอย่างสิ้นเชิง
แสงตะวันเจิดจ้า สายลมอ่อนโยน ผืนดินปกคลุมด้วยหญ้าเขียวชอุ่ม ไกลออกไปยังมองเห็นแม่น้ำใสสะอาดและผืนป่าอันหนาทึบ
กลิ่นอายแห่งชีวิตอันเข้มข้นและพลังเวทบริสุทธิ์แผ่กระจายอยู่ในอากาศ
ที่นี่ต่างหากคือสรวงสวรรค์อันเหมาะแก่การดำรงชีวิตและพัฒนาของเหล่าลอร์ดอย่างแท้จริง
ไม่แปลกที่เซียวเทียนฉีจะเลือกตั้งอาณาเขตอยู่ที่นี่ และไม่แปลกที่เหล่าลอร์ดสามัญชนจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อแย่งกันเข้ามาในทุ่งราบแสงศักดิ์สิทธิ์
แค่ถอนหญ้าขึ้นมาสักต้นที่นี่ บางทีอาจมีค่ามากกว่าต้นไม้ทั้งต้นในที่ราบกระดูกดำเสียอีก
ขณะนี้ เจียงเสวียนยืนอยู่บนกะโหลกอันกว้างใหญ่ของมังกรกระดูกแดนปรโลก ก้มมองผืนดินอุดมสมบูรณ์เบื้องล่าง
ด้านหลังเขา อัศวินมรณะหนึ่งพันนายเรียงแถวเป็นระเบียบ เคลื่อนพลไปบนทุ่งราบดุจกระแสน้ำสีดำ
วีรบุรุษระดับมหากาพย์นามเฮยซานกว่าสองร้อยตนก้าวย่างอย่างหนักหน่วง ทุกย่างก้าวทิ้งรอยประทับลึกไว้บนผืนหญ้า
กองทัพอันเดดซึ่งแผ่กลิ่นอายแห่งความตายและแรงปรารถนาสังหารอันน่าสะพรึงกลัว ช่างดูขัดแย้งกับทุ่งราบที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาแห่งนี้อย่างยิ่ง
ทุกแห่งที่พวกเขาผ่าน หญ้าและต้นไม้ก็เหี่ยวเฉา สัตว์ปีกและสัตว์ป่าพากันหลบหนี
แม้แต่อุณหภูมิในอากาศก็ลดลงไปกว่าสิบองศา
“ช่างเป็นทำเลฮวงจุ้ยชั้นยอดจริง ๆ”
เจียงเสวียนสูดหายใจลึก สัมผัสพลังที่ทำให้ทั่วร่างสดชื่นสบาย ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจ
“น่าเสียดาย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ที่นี่จะเปลี่ยนมาใช้แซ่เจียงแล้ว”
เจียงเสวียนตบหัวมังกรกระดูกเบา ๆ
“เร่งความเร็ว เป้าหมายอยู่ตรงหน้า อาณาเขตระดับเงินของเซียวเทียนฉี”
“โฮก!”
มังกรกระดูกแดนปรโลกคำรามกึกก้องสะเทือนฟ้า ปีกกระดูกขนาดมหึมากระพืออย่างแรง ความเร็วพุ่งทะยานขึ้นในพริบตา
อีกด้านหนึ่ง บนดาวสีน้ำเงินซึ่งอยู่ห่างจากทุ่งราบแสงศักดิ์สิทธิ์ออกไปไกลเกินกว่าจะนับเป็นปีแสง
อาณาจักรมังกร นครหลวง
ใจกลางเมืองซึ่งที่ดินมีราคาสูงลิบ มีตึกระฟ้าตั้งตระหง่านเสียดฟ้าอยู่แห่งหนึ่ง