หลี่เค่อหันตรงไปยังบันไดหนีไฟด้านข้าง เขาไม่สามารถปีนลงจากห้องโดยสารลิฟต์ได้ ทำได้เพียงหาทางจากบันไดหนีไฟข้างๆ
หลังจากค้นหาอยู่สามรอบในชั้นใต้ดินชั้นสาม หลี่เค่อจึงพบประตูหนีไฟในมุมที่ซ่อนเร้นมาก ประตูหนีไฟทั้งบานถูกพรางให้ดูเหมือนประตูกันขโมยตรงทางเดินของห้องธรรมดา โชคดีที่ประตูหนีไฟเหล่านี้ล้วนอยู่ในสภาพเปิดอยู่ หลี่เค่อจึงเปิดประตูเข้าไปได้โดยง่าย
ตามคาด ในห้องนี้ เมื่อเลี้ยวเข้าไปก็เป็นบันไดใหม่เอี่ยม
เมื่อเดินตามบันไดนี้ลงไปยังชั้นถัดไป หลี่เค่อก็ตะลึงงัน สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเขาคือทางเดินโค้งรูปโค้งกว้างอย่างน้อยสี่เมตร ทางเดินทอดยาวไปทางซ้ายและขวาสุดสายตา นี่... ยังมีคลังสินค้าใต้ดินที่เขาไม่รู้อีกหรือ ที่นี่... คงไม่มีอาวุธยุทโธปกรณ์หรอกกระมัง
หลี่เค่อตื่นเต้นขึ้นมาในบัดดล
ห่างออกไปทางซ้ายของเขาประมาณสี่สิบกว่าเมตร มีประตูห้องนิรภัยขนาดมหึมาที่เห็นได้ชัดเจน เขาวิ่งไปทางนั้นทันที เมื่อมาถึงหน้าประตู หลี่เค่อออกแรงดึงประตูห้องนิรภัยออกตรงๆ พื้นที่ภายในก็ปรากฏสู่สายตาของเขาทันใด
ทว่าเมื่อหลี่เค่อเข้าไปข้างในแล้ว เขาก็ค่อนข้างงุนงง เพราะที่นี่... ไม่ใช่สิ่งของใดๆ ที่เขาคิดถึง ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นยุทโธปกรณ์ทางทหาร หากแต่เป็น... หนังสือ!
ใช่แล้ว เป็นข้อมูลที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบแน่นขนัด หลี่เค่อเดินไปยังชั้นหนังสือตรงหน้า ซึ่งมีป้ายบอกหมวดหมู่ตามสาขาวิชาและประเภทต่างๆ
บนชั้นหนังสือตรงหน้าเขาเขียนว่า ข้อมูลพื้นฐานที่ใช้ประโยชน์ได้จริง
หลี่เค่อเงยหน้ามองหนังสือบนชั้น สายตาก็ไปสะดุดกับหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อประหลาดว่า 《คู่มือหมอเท้าเปล่า》 (สำหรับใช้ในพื้นที่ภาคใต้) สิ่งนี้... เขาไม่เคยได้ยินแม้แต่น้อย