วันนั้นเอง อวิ๋นเจิงก็ส่งคนไปมอบจดหมายให้ตู๋กูเช่อ
หลังฤดูเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง ก็ถึงเวลาปิดตาข่ายแล้ว!
ทว่าอวิ๋นเจิงอยู่ห่างไกลถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่าควรสังหารผู้ใดและควรเก็บผู้ใดไว้
ให้ตู๋กูเช่อตัดสินใจเองเถิด!
นอกจากนี้ ราชสำนักยังต้องส่งคนไปสืบข่าวอย่างลับ ๆ ด้วย
การกวาดตาข่ายครั้งนี้ แม้จะจับปลาได้ไม่หมดทุกตัว แต่อย่างน้อยก็ต้องจับปลาตัวใหญ่ให้ได้เกือบหมด
ในช่วงหลายวันถัดมา อวิ๋นเจิงยังคงวุ่นวายกับงานต่าง ๆ
ฮ่องเต้เหวินก็ยังคงออกแต่เช้ากลับเอาค่ำ ตรวจตราสถานที่ก่อสร้างแต่ละแห่ง
หลายวันต่อมา ทูตจากหนานเจ้าและอวี้หนานก็มาถึงเมืองหลวงแห่งใหม่ในที่สุด โดยมีทหารคุ้มกันมาส่ง
ฮ่องเต้เหวินต้อนรับทูตทั้งสองที่ที่ว่าการในกว่างหลิง ทั้งยังกล่าวกับพวกเขาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า ก่อนกลับเมืองหลวง พระองค์ตั้งใจจะไปทดสอบอาวุธแบบใหม่ของต้าเฉียนที่หลินเจียง จึงเชิญทูตจากทั้งสองแคว้นร่วมเดินทางไปด้วย
เมื่อเห็นท่าทางของฮ่องเต้เหวิน อวิ๋นเจิงกับเหล่าพี่น้องต่างก็อดลอบต่อว่าในใจไม่ได้
พูดเสียเหมือนเป็นเรื่องจริงอย่างไรอย่างนั้น!
ตาเฒ่านี่ชอบโอ้อวดเสียจริง!
วันถัดมา พวกเขาก็ออกเดินทางไปหลินเจียง
ก่อนออกเดินทาง ฮ่องเต้เหวินยังรั้งอวิ๋นถิงไว้ มอบหมายให้เขารับผิดชอบการก่อสร้างเมืองหลวงแห่งใหม่
หลายวันต่อมา พวกเขาก็มาถึงหลินเจียงอีกครั้ง
เป็นไปตามคาด ทูตจากทั้งสองแคว้นตกตะลึงจนแทบสิ้นสติเมื่อได้เห็นอานุภาพของปืนใหญ่ประจำเรือ กระทั่งตอนเดินทางออกจากหลินเจียง พวกเขาก็ยังคงมึนงงอยู่
หลังออกจากหลินเจียง พวกเขาเดินทางต่ออีกราวยี่สิบวัน ในที่สุดก็กลับถึงเมืองหลวง