ยามค่ำคืน เย่จื่อกับเมี่ยวอินรักษาคำมั่น ด้วยการแสดงฉากเร่าร้อนให้อวิ๋นเจิงชมภายในห้อง
อวิ๋นเจิงดื่มด่ำอยู่ในอ้อมกอดอันอ่อนหวาน ประหนึ่งฮ่องเต้ผู้เลอะเลือนที่ไร้คุณธรรม
หลังอาหารเช้าวันรุ่งขึ้น ฮูหยินทั้งห้าของอวิ๋นเจิงก็ร่วมกับฮูหยินเสิ่นและเว่ยซวง แจกเสื้อผ้าชุดใหม่กับเงินรางวัลแก่บ่าวไพร่ในจวน
ปีก่อน ๆ เรื่องนี้มักทำกันในวันส่งท้ายปีเก่า
ปีนี้เพราะคนจากสามตระกูลของอวี๋ซื่อจง จางซวี และฉินชีหู่จะมาร่วมฉลองปีใหม่ที่จวนอ๋อง พรุ่งนี้บ่าวไพร่ในจวนยังมีงานต้องทำอีกมาก จึงเลื่อนมาแจกก่อนหนึ่งวัน
ทุกคนทำงานอยู่ในจวนอ๋องมาตลอดทั้งปี จวนอ๋องย่อมต้องแสดงน้ำใจบ้าง
แม้แต่ฉีฉีเก๋อก็ได้รับเสื้อผ้าชุดใหม่ครบชุด
เมื่อได้รับเสื้อผ้าชุดใหม่กับของรางวัล บ่าวไพร่ในจวนต่างมีรอยยิ้มเบิกบานบนใบหน้า
หลังแจกเสื้อผ้าใหม่แก่บ่าวไพร่เสร็จแล้ว ฮูหยินเสิ่นผู้เป็นผู้อาวุโสก็ส่งมอบเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เตรียมไว้ให้อวิ๋นเจิงกับคนอื่น ๆ
เด็กน้อยหลายคนต่างได้รับเสื้อผ้าและรองเท้าคู่ใหม่เอี่ยม
ทว่าเด็กน้อยเหล่านี้มีเสื้อผ้าใหม่สวมใส่อยู่เสมอ จึงไม่ตื่นเต้นกับเสื้อผ้าชุดใหม่สักเท่าไร ในใจคิดเพียงอยากออกไปวิ่งเล่นให้เร็วที่สุด
“เอาละ เอาละ ไปเล่นกันเถิด!”
ฮูหยินเสิ่นส่ายหน้ายิ้ม ก่อนจงใจสั่งเสียงเข้มว่า “เล่นกันดี ๆ ห้ามทะเลาะห้ามตีกัน!”
“ใครกล้าตีกัน จะเพิ่มการบ้านเป็นสองเท่า!” อวิ๋นเจิงแปลงร่างเป็นปีศาจร้ายกล่าวเสริม
ทว่าเด็กน้อยทั้งหลายเห็นได้ชัดว่าไม่ใส่ใจคำพูดของอวิ๋นเจิงนัก พวกเขาพากันกรูไปยังเรือนชั้นหน้า
ใกล้จะถึงปีใหม่แล้ว ผู้ใหญ่จึงไม่เข้มงวดกับพวกเขาเท่าไร ขอเพียงไม่ปีนขึ้นไปเปิดกระเบื้องหลังคา ก็แทบไม่ถูกตี
อวิ๋นจิ่นซึ่งอายุน้อยกว่าคนอื่นวิ่งออกไปได้ไม่ไกล ก็ลื่นล้มลงกับพื้นทันที