หลังเตรียมการอยู่ห้าวัน ตู๋กูเช่อก็นำทัพใหญ่สี่หมื่นนายคุ้มกันเสบียงเข้าประจำการที่กู้เปียนด้วยตนเอง
ในจำนวนนี้เป็นทหารม้าสองหมื่นนาย และทหารราบอีกสองหมื่นนาย
ก่อนออกเดินทาง อวิ๋นเจิงกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอย่าเพิ่งรีบร้อนยึดเว่ยเปียนกับชิงเปียน ค่ายทหารที่กู้เปียนล้วนค่อย ๆ ซ่อมแซมได้ ทว่าสิ่งสำคัญคือต้องซ่อมกำแพงเมืองกู้เปียนให้เรียบร้อยก่อน พร้อมส่งหน่วยสอดแนมออกไปให้มาก คอยจับตาความเคลื่อนไหวของเป่ยหวนอยู่เสมอ
หลังตู๋กูเช่อนำทัพออกเดินทาง กำลังพลจากพื้นที่อื่นก็ทยอยไปรวมตัวกันที่สองด่านแนวหน้าเช่นกัน
เมื่อกำลังพลรวมตัวกันได้เกือบครบ อวิ๋นเจิงก็จะนำทัพใหญ่ออกเดินทางด้วยตนเอง
แต่ยามนี้ เรื่องสำคัญที่สุดของอวิ๋นเจิงยังคงเป็นการจัดหาเสบียงให้กองทัพเป่ยฝู่
เมื่อนับรวมทหารเกณฑ์ภาคเกษตรเข้าไปแล้ว กองทัพเป่ยฝู่ในยามนี้ยังมีกำลังพลสองแสนห้าหมื่นนาย
กองทัพใหญ่โตถึงเพียงนี้ หากไร้เสบียง ช่วงหลายเดือนข้างหน้าคงผ่านไปอย่างยากลำบากยิ่ง
มีเพียงจัดหาเสบียงให้พร้อม พวกเขาจึงจะเปิดศึกระลอกใหม่กับเป่ยหวน ยึดทุ่งหญ้ามู่หม่าและผืนดินสำคัญอื่น ๆ ได้
อวิ๋นเจิงทิ้งเฝิงอวี้ไว้ช่วยฟู่เทียนเหยี่ยนรักษาการณ์ติ้งเป่ย จากนั้นจึงพาเย่จื่อ เสิ่นลั่วเยี่ยน และพวกนางมุ่งหน้าไปยังด่านเป่ยลู่
หลังพักรักษาตัวมาหลายวัน อาการบาดเจ็บของอวี๋ซื่อจงก็แทบหายดีแล้ว
อวี๋ซื่อจงนำองครักษ์ใกล้ชิดหนึ่งร้อยนายคุ้มกันอวิ๋นเจิง ส่วนด้านหลังยังมีกำลังทหารม้าชั้นยอดหนึ่งพันนายที่เกาเหอเป็นผู้นำ คอยคุมตัวเว่ยเหวินจงกับหานจิ้นและพวกเขาไปยังด่านเป่ยลู่