มองไปเพียงปราดเดียว ก็เห็นทหารม้าเป่ยหวนทอดยาวสุดสายตา
เจียเหยาอยู่ภายใต้การคุ้มกันขององครักษ์ใกล้ชิดหลายคน แทบจะพุ่งนำอยู่แถวหน้า
ทหารม้าต้าเฉียนที่อยู่เบื้องหน้าหายลับไปแล้ว
บนพื้นหิมะเหลือเพียงรอยกีบม้าสองแนวใหญ่
รอยแนวหนึ่งมุ่งไปทางซ้ายด้านหน้า ซึ่งเป็นทิศทางของกองทัพใหญ่ เมื่อมองจากไกล ๆ ยังพอเห็นยอดไม้บางส่วนที่ถูกหิมะปกคลุม ดูท่าทางทางนั้นน่าจะมีผืนป่าอยู่แห่งหนึ่ง
ส่วนรอยกีบม้าอีกแนวทอดยาวตรงไปเบื้องหน้า
แบ่งกำลังหลบหนี หรือจงใจสร้างกลลวง?
ไม่นานเจียเหยาก็คิดได้
ต้องเป็นกลลวงแน่!
หากพวกนางแบ่งกำลังไล่ตามเข้าไปในผืนป่านั้น เกรงว่าจะถูกทหารม้าต้าเฉียนที่มุ่งหน้าไปทางป่าซุ่มโจมตี
ทหารม้าเหล่านั้นจงใจล่อให้พวกนางแบ่งกำลังไล่ตาม เพื่อบรรเทาแรงกดดันให้กองทัพหลักซั่วฟางที่อยู่ด้านหลัง!
แผนการไม่เลวทีเดียว!
น่าเสียดายที่นางไม่หลงกล!
เจียเหยาลังเลเพียงเล็กน้อย ก่อนสั่งให้กองทัพใหญ่บุกตะลุยไปข้างหน้า
จะกวาดล้างทหารม้าหลายพันนายเหล่านั้นได้หมดหรือไม่ หาใช่เรื่องสำคัญไม่
เป้าหมายของพวกนางคือทัพหลักของกองทัพซั่วฟาง!
ขอเพียงกวาดล้างทัพหลักของกองทัพซั่วฟางได้ ต่อให้ปล่อยทหารม้าหลายพันนายเหล่านั้นไปทั้งหมดแล้วจะเป็นไรไป?
ภายใต้คำสั่งของเจียเหยา ทหารม้าเป่ยหวนก็เร่งรุดบุกทะยานไปข้างหน้า
ขณะที่เจียเหยานำทัพบุกตะลุยสุดกำลัง ม้าศึกของทหารม้าที่อยู่แถวหน้ากลับเหยียบพลาดกะทันหัน ม้าศึกที่กำลังควบมาด้วยความเร็วสูงพลันข้อเท้าพลิก ล้มคะมำลงกับพื้น ส่งทหารม้าที่อยู่บนหลังม้ากระเด็นออกไป
คนหนึ่ง สองคน...
“ฮี้...”
“อ๊าก...”
ม้าศึกจำนวนมากล้มลงกับพื้น ส่งเสียงร้องระงม ทหารม้าหลายคนถูกเหวี่ยงออกจากหลังม้า