เมื่อฮ่องเต้เหวินมีรับสั่ง ผู้คุ้มกันทั้งห้าคนก็ถูกลากตัวออกไปทันที
“ฝ่าบาทโปรดไว้ชีวิตด้วย!”
“ฝ่าบาทโปรดไว้ชีวิต...”
ผู้คุ้มกันของอวิ๋นลี่ร้องคร่ำครวญวิงวอนขอชีวิตไม่หยุด ทว่าฮ่องเต้เหวินกลับไม่ไหวติง
ไม่นานนัก ผู้คุ้มกันของอวิ๋นลี่ก็ถูกประหารจนหมดสิ้น
ศีรษะเปื้อนเลือดกองหนึ่งวางเรียงอยู่ตรงนั้น บรรยากาศในที่เกิดเหตุหนักอึ้งถึงขีดสุด
ส่วนผู้คุ้มกันขององค์ชายองค์อื่น แม้จะไม่ถูกประหารในทันที แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไร
ทุกคนรู้ว่าฮ่องเต้เหวินกำลังทรงกริ้ว จึงไม่มีใครกล้าออมมือ ยามลงไม้ลงมือก็ล้วนใช้กำลังเต็มที่
ปัง ๆ...
เสียงไม้กระบองกระทบร่างอันหนักอึ้งดังขึ้นไม่ขาดสาย เคล้ากับเสียงร้องโหยหวนของผู้คุ้มกันทั้งหลาย
ผู้คุ้มกันเหล่านี้ก็ใช่ว่าจะไม่ได้รับความอยุติธรรม
พวกเขาต่างรู้เรื่องกันทุกคน แต่กลับไม่มีใครสักคนเอ่ยความจริงออกมา
พวกเขาร่วมมือกับเจ้านายของตน หลอกลวงฮ่องเต้เหวินไปด้วยกัน
อย่างไรก็ตาม ผู้คุ้มกันเหล่านี้ก็ช่างน่าเห็นใจอยู่บ้าง
ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นเพียงผู้คุ้มกัน จะกล้าเปิดโปงเจ้านายของตนได้อย่างไร?
เมื่อได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังสลับกันอยู่ข้างหู เกาเหอและคนอื่น ๆ ก็ใจเต้นระทึก ก่อนจะแอบโล่งอกอยู่ในใจ
โชคดีที่องค์ชายหกมีหลักการ
หาไม่แล้ว บัดนี้พวกเขาคงมีชะตากรรมเช่นเดียวกัน
หากถูกโบยเช่นนี้ครบห้าสิบไม้ คนเหล่านั้นคงได้เนื้อแตกหนังปริเป็นแน่
ฮ่องเต้เหวินกวาดพระเนตรมององค์ชายทั้งห้าด้วยสีหน้ามืดครึ้ม สุดท้ายสายพระเนตรก็หยุดอยู่ที่อวิ๋นลี่
ครู่ต่อมา ฮ่องเต้เหวินก็หยิบกิ่งไม้หวงจิงในกล่องขึ้นมา แล้วฟาดลงบนร่างอวิ๋นลี่อย่างแรง