เพิ่งผ่านไปเพียงวันเดียว จ้าวจี๋ซึ่งอยู่ในสุยโจวก็ได้รับจดหมายที่อวิ๋นลี่ส่งคนมามอบให้
เมื่อเห็นเนื้อหาในจดหมาย จ้าวจี๋เกือบฉีกมันเป็นชิ้นๆ ต่อหน้าผู้ส่งสาร
นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นความเพ้อฝันของคนที่ไม่เข้าใจการทหารแม้แต่น้อย!
หนึ่งแสนหกหมื่นต่อสามหมื่น ย่อมมีโอกาสชนะสูงมาก!
แต่ปัญหาคือ จะระดมทหารหนึ่งแสนหกหมื่นนายไปล้อมจวิ้นฉางเล่ออย่างไรโดยไม่ให้ใครรู้?
พวกเขาคอยจับตาทุกความเคลื่อนไหวของกองทัพฟู่โจว กองทัพฟู่โจวย่อมจับตาทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขาเช่นกัน
ขอเพียงพวกเขาเคลื่อนไหว อวิ๋นเจิงที่จวิ้นฉางเล่อก็จะได้รับข่าวเป็นคนแรก
พวกเขาคิดหรือว่าอวิ๋นเจิงผู้กวาดล้างทั่วทั้งแดนเหนือจะเป็นคนโง่?
เมื่อกองทัพของพวกเขาเคลื่อนพล อวิ๋นเจิงจะดูเจตนาของพวกเขาไม่ออกหรือ?
นี่ไม่ใช่แค่การถกเถียงเรื่องการศึกบนหน้ากระดาษแล้ว!
นี่มันไร้ความรู้พื้นฐานทางการทหารโดยสิ้นเชิง!
ไม่ก็อยากกำจัดอวิ๋นเจิงจนคลุ้มคลั่ง ถึงกับสูญเสียความสามารถในการคิดตามปกติไปแล้ว!
จ้าวจี๋อดกลั้นความอยากด่าทอเอาไว้ ก่อนเขียนจดหมายตอบกลับอย่างรวดเร็ว ประทับครั่งปิดผนึกแล้วจึงส่งให้ผู้ส่งสาร “จงนำจดหมายฉบับนี้ไปมอบให้รัชทายาทโดยเร็วที่สุด จำไว้ ต้องส่งถึงพระหัตถ์รัชทายาทด้วยตนเอง!”
“ขอรับ!”
ผู้ส่งสารรับคำสั่งแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อมองตามผู้ส่งสารที่จากไป จ้าวจี๋ก็ส่ายหน้าด้วยสีหน้าผิดหวัง
คนในราชสำนักช่างใจร้อนกันเกินไป!
อยากเอาชีวิตอวิ๋นเจิงจนคลุ้มคลั่งแล้ว!
ทหารหนึ่งแสนหกหมื่นนายของพวกเขาที่มณฑลจวี่โจวและสันเขาสยงจี มีทหารม้าเพียงหนึ่งหมื่นนายเท่านั้น