คณะทูตเป่ยหวนจากไปแล้ว วันอภิเษกของอวิ๋นเจิงก็ใกล้เข้ามาทุกที
ยามบ่ายวันนั้น สำนักกิจการภายในก็ส่งคนมาช่วยจัดเตรียมจวนของอวิ๋นเจิง
ส่วนจะจัดอย่างไรนั้น อวิ๋นเจิงไม่รู้เรื่องและไม่คิดใส่ใจ
อาศัยจังหวะที่ฮ่องเต้เหวินจัดการพ่อบ้านคนเดิมไปแล้ว อวิ๋นเจิงจึงให้เย่จื่อรับหน้าที่พ่อบ้านชั่วคราว เพื่อสะดวกแก่การสืบหาคนในจวนต่อไป
เรื่องรับสมัครทหารมอบให้ตู้กุยหยวนกับพวกจัดการ อวิ๋นเจิงจึงวางใจได้
อีกทั้งเขาก็ไม่อาจใส่ใจเรื่องนี้มากเกินไป
ยิ่งเขาไม่ใส่ใจ ฮ่องเต้เหวินก็ยิ่งวางใจในตัวเขา
สองวันต่อมา อวิ๋นเจิงออกจากจวนแต่เช้า กลับเอายามเย็น
เพราะอวี๋ซื่อจงกับจั่วเริ่นต้องติดตามตู้กุยหยวนไปรับสมัครทหาร คนที่คอยคุ้มกันอวิ๋นเจิงจึงกลับมาเป็นเกาเหอกับโจวมี่อีกครั้ง
ยามนี้เกาเหอภักดีต่อเขาแล้ว ทั้งยังขจัดข้อสงสัยในตัวโจวมี่ได้ อวิ๋นเจิงจึงไม่ต้องคอยระแวดระวังคนทั้งสองอยู่ตลอดเวลาเสียที
“เคร้ง เคร้ง เคร้ง...”
ภายในร้านช่างเหล็ก ช่างเหล็กหลายคนยกค้อนใหญ่ขึ้นตีไม่หยุด
อวิ๋นเจิงภาวนาอยู่ในใจ ขออย่าให้แตกร้าวอีกเลย
แค่ตีเหล็กดามัสกัสเป็นหัวทวน พวกเขาก็ใช้เวลาหลายวันแล้ว ทั้งยังลืมไปเสียแล้วว่าล้มเหลวมาแล้วกี่ครั้ง
ครั้งนี้เป็นครั้งที่มีหวังสำเร็จมากที่สุด
หัวทวนถูกตีขึ้นรูปจนเกือบเสร็จ ยามนี้ยังไม่แตกร้าว
ภายใต้สายตาเคร่งเครียดของอวิ๋นเจิง ในที่สุดหัวทวนก็ถูกตีขึ้นรูปเสร็จสมบูรณ์ มาถึงขั้นตอนสำคัญที่สุดอย่างการชุบแข็ง
เพื่อชุบแข็ง อวิ๋นเจิงถึงกับยอมสิ้นเปลืองน้ำมัน กลั่นหาน้ำมันเมล็ดผักกาดมาได้