วันต่อมา อวิ๋นเจิงคิดหาวิธีเบี่ยงเบนความสนใจของเป่ยหวนอยู่ทุกวัน
บางครั้งก็ส่งกองม้าจากกู้เปียนออกไปแสร้งทำทีว่าจะบุกโจมตีที่ใดสักแห่ง บางครั้งก็ส่งหน่วยสอดแนมจำนวนมากออกไปลาดตระเวนทั่วสารทิศ
กล่าวโดยสรุปก็คือ แสดงท่าทีพร้อมบุกโจมตีได้ทุกเมื่อ
ความเคลื่อนไหวผิดปกติต่าง ๆ ของอวิ๋นเจิงย่อมดึงดูดความสนใจของเจียเหยา
ทุกวันเจียเหยาจะส่งหน่วยสอดแนมออกไปหลายกลุ่ม เพื่อสืบดูความเคลื่อนไหวของกองทัพจากกู้เปียน
ทว่าการกระทำทั้งหลายของอวิ๋นเจิงไร้แบบแผน เจียเหยาจึงไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าเขาคิดจะทำสิ่งใด
ถึงกระนั้น นางก็สงสัยว่าอวิ๋นเจิงกำลังปั่นป่วนสายตาของนาง
นางยังคงคิดว่าอวิ๋นเจิงอาจจู่โจมกองกำลังของอ๋องเสียนขวาโดยไม่ให้ตั้งตัว
แม้ยามนี้กำลังของอ๋องเสียนขวาจะแข็งแกร่งกว่าอ๋องเซียนซ้าย
แต่อวิ๋นเจิงก็เป็นคนที่ไม่ลงมือตามหลักการอยู่แล้ว
นางถึงกับสงสัยว่าอวิ๋นเจิงอาจบุกโจมตีกองทัพสามหมื่นนายที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าโดยตรง
แต่เมื่อเทียบกันแล้ว ความเป็นไปได้นี้น้อยกว่า
อย่างไรเสีย กองทหารม้าชั้นยอดสามหมื่นนายของพวกนางก็ตั้งมั่นอยู่ตรงนี้
อีกทั้งอวิ๋นเจิงมักชอบใช้กลยุทธ์พิสดารคว้าชัยชนะ ชอบสร้างความสูญเสียแก่ศัตรูอย่างมหาศาลด้วยต้นทุนเพียงน้อยนิด
ตราบใดที่กองกำลังสามหมื่นนายของพวกนางไม่แยกทัพ ความเป็นไปได้ที่อวิ๋นเจิงจะบุกโจมตีพวกนางโดยตรงก็มีน้อยมาก
เจียเหยาใช่ว่าไม่เคยคิดโจมตีคนที่อวิ๋นเจิงส่งออกไป
แต่อวิ๋นเจิงก็ระวังการโจมตีของนางอย่างเห็นได้ชัด นางจึงหาโอกาสลงมือที่เหมาะสมไม่ได้
บนทุ่งหญ้ามีที่กำบังน้อยเกินไป
โดยเฉพาะบริเวณใกล้เมืองซานเปียน
แถบนี้นอกจากภูเขาเยี่ยนหุยแล้ว ก็แทบไม่มีภูเขาใหญ่อื่น
ภูเขาที่เรียกกันในแถบนี้ ส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงเนินดิน
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากหน่วยสอดแนมของฝ่ายศัตรูพบพื้นที่สูงสักแห่ง ก็สามารถมองเห็นความเคลื่อนไหวของพวกนางได้แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้