ยามนี้อวิ๋นเจิงยังไม่คิดหารือเรื่องซีฉวี
ส่วนจะฉวยโอกาสตอนซีฉวีผลัดแผ่นดินเข้าโจมตีเอาผลประโยชน์นั้น ค่อยว่ากันภายหลัง
เป้าหมายของพวกเขาในยามนี้คือราชวงศ์หลี
มาดูกันก่อนว่าจะจัดการกับราชวงศ์หลีอย่างไร!
“คนกลับมาแล้ว ทั้งยังนำข่าวบางส่วนกลับมาด้วย”
ผางจิ้นจิ่วกล่าวพลางลุกขึ้นไปหยิบแผนที่มาแผ่นหนึ่ง แล้วคลี่ออกตรงหน้าอวิ๋นเจิง
“ตามข่าวที่เชื่อถือได้ กองทหารรักษาเมืองจวิ้นมีเพียงหกพันนาย”
“ทว่ากำลังทหารของราชวงศ์หลีก็เข้มแข็งไม่น้อย ทหารสวมเกราะมีมากกว่าแปดหมื่นนาย!”
“ได้ยินว่ากองเรือของราชวงศ์หลีมีกำลังถึงสองหมื่นนาย มีเรือรบทั้งเล็กทั้งใหญ่หลายร้อยลำ”
“กองเรือราชวงศ์หลีประจำการอยู่ที่สยงจินทางตอนใต้กับอวี๋จินทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นหลัก”
“แต่กำลังหลักของกองเรือน่าจะอยู่ที่สยงจิน...”
ผางจิ้นจิ่วชี้แผนที่ พลางอธิบายให้อวิ๋นเจิงฟังอย่างละเอียด
ราชวงศ์หลีแบ่งออกเป็นหกมณฑล
ได้แก่ เขตซ่างชิ่ง เขตไป๋ซาน เขตต้าอาน เขตลู่อัน เขตผิงซวี่ และเขตจิงจี้
แต่ละมณฑลมีพื้นที่พอ ๆ กับหนึ่งโจวของต้าเฉียน ทว่ากว้างใหญ่กว่าหนึ่งโจวอยู่บ้าง
ภายในราชวงศ์หลีมีภูเขาและเนินเขามาก ขาดแคลนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ จึงมีกองม้าน้อย อีกทั้งเมืองที่สร้างกำแพงล้อมรอบอย่างเป็นแบบแผนก็มีไม่มากนัก
เรือรบหลักของกองเรือราชวงศ์หลีเป็นเรือรบชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเรือฟันปลาวาฬ
ได้ยินว่าเรือฟันปลาวาฬแม้จะไม่ใหญ่นัก แต่กลับมีอานุภาพการรบแข็งแกร่งยิ่ง
ทว่าคนของพวกเขาไม่เคยเห็นเรือฟันปลาวาฬ จึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีรูปร่างหน้าตาเช่นไร
จนถึงบัดนี้ยังไม่มีข่าวว่าราชวงศ์หลีส่งกำลังเสริมไปยังเมืองจวิ้น ส่วนความเคลื่อนไหวต่อจากนี้ยังไม่อาจทราบได้
เมื่อผางจิ้นจิ่วเล่าสถานการณ์โดยคร่าวจบ อวิ๋นเจิงก็ถามขึ้นอีกว่า “ราชวงศ์หลีมีประชากรเท่าใด?”
