รุ่งเช้าวันถัดมา อวิ๋นเจิงมอบภารกิจสำคัญในการรักษาด่านเป่ยลู่ให้จั่วเริ่น ส่วนตนเองกับตู๋กูเช่อพาแม่ทัพห้าหกนายจากด่านเป่ยลู่ นำทหารชั้นยอดสองหมื่นนายมุ่งหน้าไปยังแนวหน้าสองเขต
พวกเขาสามารถรับเสบียงที่หม่าอี้ได้ จึงพกเสบียงติดตัวไปเพียงเล็กน้อย
ก่อนออกเดินทาง อวิ๋นเจิงสั่งจั่วเริ่นให้ส่งคนไปรับคนสกุลเสิ่นมายังด่านเป่ยลู่ ทั้งยังมอบจดหมายที่ปิดผนึกไว้ฉบับหนึ่งให้จั่วเริ่น แล้วให้คนส่งต่อไปถึงฮูหยินเสิ่น
ระหว่างเดินทางไปหม่าอี้ คนที่ถูกส่งไปติดต่อกองกำลังต่าง ๆ นำข่าวดีมากมายกลับมา
เว่ยเหวินจงถูกจับเป็นแล้ว และกำลังถูกคุมตัวไปยังกองรักษาการณ์จิ้งอัน
เสิ่นลั่วเยี่ยนรวบรวมทหารหลายพันนายที่หนีออกจากเทียนหูได้ แล้วนำทัพเข้าประจำการที่เทียนหูเป็นการชั่วคราว
ฟู่เทียนเหยี่ยนยึดหม่าอี้ได้แล้ว แม่ทัพรักษาเมืองหม่าอี้ หยวนเลี่ย คิดซุ่มสังหารฟู่เทียนเหยี่ยน แต่กลับถูกสังหารเสียเอง
ยามนี้ฟู่เทียนเหยี่ยนกำลังจัดระเบียบสถานการณ์ในหม่าอี้ให้มั่นคง พร้อมส่งคนไปติดต่อแม่ทัพรักษาเมืองม่อหยาง
แม่ทัพรักษาเมืองม่อหยางรู้ดีว่าเว่ยเหวินจงหมดสิ้นอำนาจแล้ว จึงเลือกนำทัพเข้ามาสวามิภักดิ์
ถึงตรงนี้ อวิ๋นเจิงก็แทบจะควบคุมเก้าเมืองซั่วเป่ยได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
ทว่าอวิ๋นเจิงรู้ดีอยู่แก่ใจว่า ภาพการณ์ที่ดูเหมือนดีงามนี้ซ่อนวิกฤตไว้มากมาย
ก่อนจะสยบใจทหารกองทัพเป่ยฝู่ได้อย่างสิ้นเชิง สถานการณ์อันดีงามนี้ก็อาจพังทลายลงได้ทุกเมื่อ
สิบวันต่อมา อวิ๋นเจิงกับตู๋กูเช่อนำทัพมาถึงติ้งเป่ย
กองทัพพักฟื้นกำลังที่ติ้งเป่ยสองวัน ทั้งจัดระเบียบกองทัพครั้งใหญ่เสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงมุ่งหน้าไปยังกองรักษาการณ์จิ้งอัน
หลังเร่งเดินทัพสามวัน ในที่สุดกองทัพก็มาถึงกองรักษาการณ์จิ้งอัน