เมื่อข่าวการถูกกวาดล้างของกองกำลังอุเอสึงิ ยูแพร่ไปถึงสือหยวน ในที่สุดอวิ๋นเจิงก็ยกทัพใหญ่ติดตามออกเดินทาง
หลังเดินทัพสองวัน อวิ๋นเจิงก็นำทัพใหญ่ไปถึงเมืองสุสะ
เวลานี้ กองกำลังแต่ละหน่วยมาถึงก่อนเขาแล้ว
แม้แต่จ้าวหลิวเหลียงกับเจินเถียนอู่ก็นำกำลังพลขึ้นบกมาถึงแล้ว
บัดนี้ ทัพใหญ่ของพวกเขาล้อมเมืองสุสะไว้โดยรอบ
เพียงอวิ๋นเจิงออกคำสั่ง พวกเขาก็สามารถเริ่มบุกตีเมืองได้ทันที
ทว่าอวิ๋นเจิงมิได้เร่งออกคำสั่งบุกเมือง หากเรียกบรรดาขุนพลมาหารือ
เมื่อขุนพลทุกคนมาถึงพร้อมหน้า อวิ๋นเจิงก็ไม่กล่าวอ้อมค้อม เปิดปากตรงประเด็นว่า “ด้วยความกล้าหาญและความทุ่มเทของทุกท่าน นับแต่เปิดศึกมา กองทัพเราก็ชนะศึกแล้วศึกเล่า! บัดนี้เมืองสุสะอยู่ตรงหน้า ศึกครั้งนี้ ผู้ใดประสงค์จะเป็นกองหน้าเข้าตีเมือง?”
“ข้าน้อยขอรับบัญชา!”
สิ้นเสียงอวิ๋นเจิง เจินเถียนอู่กับเถียนจงซิ่นก็ลุกขึ้นพร้อมกัน
เมื่อเห็นว่าเถียนจงซิ่นลุกขึ้นด้วย เจินเถียนอู่ก็ถลึงตามองเขาอย่างดุดัน
เถียนจงซิ่นเป็นขุนพลใต้บังคับบัญชาของเขา!
แม้แต่กำลังพลใต้มือเถียนจงซิ่นก็ยังเป็นกำลังพลของเขา!
เถียนจงซิ่นกล้าชิงตำแหน่งกองหน้าเข้าตีเมืองกับตนเชียวหรือ?
ทว่าเถียนจงซิ่นกลับไม่ยอมถอย แม้ต้องเผชิญสายตาเตือนของเจินเถียนอู่
ทุกคนต่างรู้ดีว่าความพ่ายแพ้ของหยวนฉางเจิ้งเป็นเรื่องที่มิอาจหลีกเลี่ยง
บัดนี้ผู้ใดได้เป็นกองหน้าเข้าตีเมือง ผู้นั้นก็มีโอกาสบุกเข้าเมืองสุสะเป็นคนแรกและคว้าความชอบใหญ่หลวง
ความชอบใหญ่ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเช่นนี้ เถียนจงซิ่นย่อมไม่ยอมยกให้ผู้อื่น