ยามดึก ณ จวนรัชทายาท
แม้ยามนี้ใกล้ถึงยามจื่อแล้ว แต่อวิ๋นลี่ก็ยังมิได้นอน
ฎีกาจากกรมต่าง ๆ ล้วนถูกรวบรวมมาที่เขา
ปกติฎีกามิได้มากมายถึงเพียงนี้ ทว่าช่วงนี้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นหลายอย่าง ฎีกาจึงมีมากกว่าปกติเกือบครึ่ง
ที่สำคัญคือฎีกาจำนวนมากมีใจความอยู่เพียงอย่างเดียว
ขอเงิน!
แม้เขาจะพยายามหาทางแก้ปัญหาเรื่องเงินไปแล้วหลายส่วน แต่เงินในท้องพระคลังก็ยังร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว
มิน่าเล่า เหล่าลิ่วเจ้าสารเลวนั่นถึงได้เอาแต่คิดหาทางรีดเงินอยู่ทุกวัน
ขณะที่อวิ๋นลี่กำลังตรวจฎีกาสองสามฉบับสุดท้าย จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก
“กราบทูลรัชทายาท ชุยเหวินจิ้งถูกจับกุมแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
เมื่อได้ยินเสียงจากนอกประตู สีหน้าอวิ๋นลี่พลันแปรเปลี่ยน
ชุยเหวินจิ้ง!
สารเลวนั่น!
เป็นเขาจริง ๆ ด้วย!
“เข้ามา!”
แววสังหารอันเย็นเยียบพลันพวยพุ่งขึ้นในดวงตาอวิ๋นลี่ เขาแทบอยากสับชุยเหวินจิ้งให้แหลกเป็นหมื่นชิ้น
ยังดีที่เขารอบคอบอยู่บ้าง มิฉะนั้นเจ้าสารเลวนี่คงแฝงตัวอยู่ข้างกายเขาไปอีกนานเพียงใดก็ไม่รู้!
บัดซบ!
ไม่นานองครักษ์ที่มารายงานข่าวก็ผลักประตูเข้ามา
“จับได้เมื่อใด จงเล่ารายละเอียดมาให้ข้าฟัง!”
สีหน้าอวิ๋นลี่ไม่สู้ดีนัก
มิน่าเล่าเขาถึงถูกเจ้าสารเล่าเหล่าลิ่วหลอกอยู่ร่ำไป!
เหล่าลิ่วถึงกับส่งคนมาแทรกซึมอยู่ข้างกายเขา แล้วเขาจะไม่ถูกหลอกได้อย่างไร?
เมื่อถูกอวิ๋นลี่ซักไซ้ องครักษ์ก็รีบเล่าขั้นตอนการจับกุมโดยละเอียด
พวกเขาสะกดรอยตามเจ้าของร้านขายถ่าน ตั้งใจจะดูว่าอีกฝ่ายจะไปที่ใด แต่กลับถูกเจ้าของร้านพบเข้าเสียก่อน
แม้เจ้าของร้านจะมีฝีมือดี ทว่าคนที่อวิ๋นลี่ส่งไปก็หาใช่คนอ่อนแอไม่