กองทัพหน้า
เสิ่นควนนำทัพมาถึงตำแหน่งที่กำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว บัดนี้กำลังเร่งพักฟื้นกำลังพลและรอรวมพลกับกองทัพหลัง
ขณะที่เสิ่นควนกำลังเคี้ยวเสบียงแห้ง โยวสือซานก็ควบม้ากลับมารายงานอย่างเร่งด่วนว่า “ท่านแม่ทัพ มีกองทหารม้าศัตรูราวหนึ่งถึงสองพันนายกำลังหนีไปทางโหลวชง!”
กองทหารม้า?
หลังจากกองทัพศัตรูทางชิงอี้ลอบโจมตีเสวียนกุยไม่สำเร็จ ก็เหลือทหารม้าอยู่ไม่มากแล้ว
ทหารม้าที่เหลืออยู่ น่าจะเป็นกององครักษ์ของอิ่นจื๋อกระมัง?
อิ่นจื๋อตั้งใจจะทิ้งทหารราบไว้เบื้องหลัง แล้วหนีไปโหลวชงก่อนหรือ?
หรือว่าอิ่นจื๋อจะรู้ตัวแล้วว่าแผนการของเขาถูกมองออก จึงคิดชิงยึดโหลวชงก่อนพวกเรา?
เสิ่นควนครุ่นคิดเงียบ ๆ ครู่หนึ่ง ก่อนถามทันทีว่า “ทหารม้ากลุ่มนี้อยู่ห่างจากกองทัพเราเพียงใด?”
โยวสือซานตอบทันทีว่า “ดูจากความเร็วในการเคลื่อนทัพของศัตรู บัดนี้อยู่ห่างจากพวกเราไม่ถึง 20 ลี้แล้วขอรับ!”
ใกล้เพียงนี้แล้วหรือ?
เสิ่นควนครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วออกคำสั่งทันที “ใครก็ได้ จงไปรายงานฮูหยินเจียเหยา สถานการณ์เปลี่ยนแปลงแล้ว กองทัพข้าจะเข้าโจมตีกองทหารม้าศัตรูก่อน ส่วนแผนการต่อจากนี้ ขอให้ฮูหยินเจียเหยารีบตัดสินใจ!”
“ท่านแม่ทัพ เกรงว่าจะไม่เหมาะกระมัง?”
นายกองทหารม้าที่อยู่ข้างกายขมวดคิ้วกล่าวว่า “หากเราเคลื่อนไหว แผนการต่อจากนี้เกรงว่าจะรวนไปหมด”
“ไม่เหมาะบ้าบออันใด!”
เสิ่นควนถลึงตาใส่นายกองทหารม้า “ไอ้สารเลวอิ่นจื๋อนั่นส่วนใหญ่อยู่ในกองทหารม้ากลุ่มนี้ เราจะปล่อยให้พวกมันหนีเข้าโหลวชงไปไม่ได้เด็ดขาด! สถานการณ์ในสนามรบเปลี่ยนแปลงชั่วพริบตา จะให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่เราคาดไว้ได้อย่างไร?”