กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ชั่วพริบตาเดียวก็ใกล้ถึงสิ้นปีแล้ว
และหิมะแรกของฤดูหนาวปีนี้ก็ตกลงมาในเมืองหลวง
เมื่อเทียบกับซั่วเป่ย หิมะที่ตกในเมืองหลวงเพียงเท่านี้แทบไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง
ทำให้พวกอวิ๋นชางซึ่งเฝ้ารอคอยให้หิมะตกหนักอย่างใจจดใจจ่อผิดหวังอยู่บ้าง
เมื่อฤดูหนาวอันหนาวเหน็บมาเยือน อุทยานหลวงก็ดูซบเซาลงหลายส่วน
ทว่าวันนี้อุทยานหลวงกลับคึกคักเป็นพิเศษ
เมื่อวานราชสำนักก็หยุดประชุมแล้ว
ปีนี้ขุนนางในราชสำนักเหน็ดเหนื่อยกันยิ่งนัก อวิ๋นเจิงสั่งหยุดประชุมล่วงหน้า นับเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งที่มอบให้ทุกคน
แน่นอนว่า สวัสดิการชิ้นใหญ่ที่สุดยังคงเป็นของพระราชทานปลายปี
ในความเห็นของอวิ๋นเจิง สวัสดิการใดที่ไม่มอบสิ่งของเป็นชิ้นเป็นอันให้ ล้วนเป็นเพียงการหลอกลวงทั้งสิ้น
อวิ๋นเจิงและคนอื่น ๆ มาถึงอุทยานหลวงตั้งแต่เช้าตรู่
พวกองค์ชายรองและองค์ชายห้าพาบุตรของตนมาที่อุทยานหลวง ส่วนองค์ชายสี่แม้กำลังควบคุมดูแลการก่อสร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ที่มณฑลจวี่โจว ฮ่องเต้เหวินก็ยังให้พระชายาเอกและพระชายารองขององค์ชายสี่พาเด็ก ๆ หลายคนมาที่อุทยานหลวง
คนกลุ่มใหญ่รวมตัวกันย่างอาหารหอมกรุ่น ทำให้อุทยานหลวงที่เดิมทีเงียบเหงามีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง
ตามพระบัญชาของฮ่องเต้เหวิน อาหารทั้งหมดต้องเตรียมกันเอง
ขันทีและนางกำนัลทำได้เพียงช่วยยกถ่านหรือดูแลเด็ก ๆ
ทว่าเด็กกลุ่มนี้ดูคล้ายไม่ต้องให้ใครดูแล
เด็ก ๆ กลุ่มใหญ่รวมตัวกันเล่นซุกซน เดิมทีพวกเขาล้วนได้รับการทะนุถนอมอย่างดี แต่ยามล้มลงกับพื้นก็ไม่ร้องไห้อีก เพียงลุกขึ้นแล้วเข้าร่วมวงเล่นสนุกต่อ
“ตาเฒ่า เจ้าโกงอีกแล้ว!”
ภายในศาลา ฮ่องเต้เหวินจ้องฉินลิ่วก่านเขม็ง ซึ่งแอบหยิบหมากออกไปอย่างลับ ๆ