หนทางทำเงินหรือ?
จ้าวเฮยหู่มองตู้กุยหยวนอย่างฉงนใจ “หนทางทำเงินอะไร?”
ตู้กุยหยวนลังเลไม่ตัดสินใจ กำลังจะเอ่ยปาก ซุนฉางเซี่ยวก็นึกถึงคำกำชับของอวิ๋นเจิงขึ้นมาได้ในที่สุด จึงรีบยกมือปิดปากตู้กุยหยวนไว้
ตู้กุยหยวนลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลางคิดว่าตาเฒ่าผู้นี้ยังไม่ทำให้งานสำคัญเสียเรื่อง
จ้าวเฮยหู่เห็นดังนั้นก็รู้ทันทีว่ามีพิรุธ เขากระชากซุนฉางเซี่ยวออกไป แล้วถลึงตาใส่อย่างดุดัน “ตาแก่ ยังกล้าเล่นเล่ห์กับข้าอีกหรือ? เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะสับเจ้าให้ตายเสียเดี๋ยวนี้!”
ซุนฉางเซี่ยวหวาดกลัวจนใจสั่น ทว่าก็ยังฝืนใจส่งสายตาให้ตู้กุยหยวน บอกเป็นนัยว่าอย่าพูดออกมา
เคร้ง!
จ้าวเฮยหู่คร้านจะพูดให้มากความ พลันชักดาบออกมาพาดคอตู้กุยหยวน “พูดมาเดี๋ยวนี้! มิฉะนั้น ข้าจะส่งเจ้าไปปรโลกก่อนใคร!”
ฝีมือไม่เลวจริง ๆ!
ขั้นตอนชักดาบและลงมือรวดเร็วต่อเนื่อง ไม่มีติดขัดแม้แต่น้อย
ตู้กุยหยวนลอบชื่นชมอยู่ในใจ ทว่าบนใบหน้ากลับเผยความลนลาน พูดจาติดขัดว่า “ตอนพวกเราออกจากเมือง พบขบวนการค้า...ขบวนใหญ่ขบวนหนึ่ง เดิมทีพวกเขาจะเดินทางผ่านเส้นทางนี้ แต่พอได้ยินว่าพี่เสืออยู่แถวนี้ จึงอ้อมไปทางใต้...”
“ขบวนการค้า?”
จ้าวเฮยหู่หรี่ตา ถามอย่างดุร้าย “ขบวนการค้านั่นขนส่งสิ่งใด?”
จ้าวเฮยหู่เข้าใจแล้ว
มิน่าเล่าตาเฒ่านี่ถึงไม่ยอมให้เจ้าคนพิการพูด!
ตาเฒ่านี่เอาตัวเองยังไม่รอด ยังจะพูดถึงคุณธรรมอีกหรือ?
“ข้า...ข้าก็ไม่รู้ว่าพวกเขาขนส่งสิ่งใด เห็นเพียงหีบจำนวนมาก ดูแล้วน่าจะเป็นของล้ำค่า” ตู้กุยหยวนตอบอย่างระมัดระวัง