ตรวจเยี่ยมจวนผู้พิทักษ์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือหรือ?
สีหน้าอวิ๋นลี่แปรเปลี่ยนฉับพลัน “เสด็จพ่อ เรื่องนี้มิอาจทำเป็นอันขาด!”
เสียงร้องอย่างตกใจของอวิ๋นลี่ทำให้เหล่าสนมที่กำลังเล่นไพ่นกกระจอกหันมามอง
“อย่าตื่นตูมไป!”
ฮ่องเต้เหวินถลึงตาใส่อวิ๋นลี่ “เราก็เพียงมีความคิดนี้ ยังมิได้บอกว่าจะไปแน่นอน!”
“นี่...”
อวิ๋นลี่ค่อยคลายใจลงเล็กน้อย ก่อนถามด้วยความสงสัย “เหตุใดเสด็จพ่อจึงมีความคิดนี้ขึ้นมากะทันหันพ่ะย่ะค่ะ?”
ฮ่องเต้เหวินมิได้ตอบตรงๆ กลับถามอวิ๋นลี่ว่า “เจ้าคิดว่า ศึกระหว่างเหล่าลิ่วกับแคว้นต้าเยวี่ยและบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายครั้งนี้ โอกาสชนะมีมากเพียงใด?”
อวิ๋นลี่ครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วตอบว่า “กระหม่อมคาดว่า โอกาสชนะของเหล่าลิ่วมีอย่างน้อยแปดส่วนพ่ะย่ะค่ะ”
แม้เขาไม่อยากยอมรับ แต่ความจริงก็เป็นเช่นนั้น
อวิ๋นเจิงมีกำลังพลและขุนพลมากมาย ทั้งยังไม่ขาดแคลนเงินทองกับเสบียง
ยิ่งไปกว่านั้น อวิ๋นเจิงและเจียเหยาต่างเป็นแม่ทัพที่เชี่ยวชาญการศึกยิ่งนัก
ในสถานการณ์เช่นนี้ โอกาสชนะของอวิ๋นเจิงจะน้อยได้อย่างไร?
“ใช่แล้ว! โอกาสชนะมีมากกว่าแปดส่วน”
ฮ่องเต้เหวินทอดถอนใจเบาๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน “เราหวังให้เขาขยายดินแดน แต่ก็กลัวเขาขยายดินแดน! เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่า หากต้าเยวี่ยล่มสลาย เหล่าลิ่วขจัดภัยคุกคามเบื้องหลังได้แล้ว เป้าหมายต่อไปของเขาคือผู้ใด?”
“ไม่ราชสำนักก็ต้องเป็นบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายพ่ะย่ะค่ะ” อวิ๋นลี่ตอบ
แน่นอนว่าเขาเคยคิดถึงปัญหานี้
นี่เป็นปัญหาที่เขาจำต้องไตร่ตรองเช่นกัน
หากมิใช่เพราะนึกถึงเรื่องนี้ เขาจะลงมือบั่นทอนอำนาจตระกูลขุนนางและตระกูลใหญ่เอิกเกริกไปไย?
เขารู้สึกถึงภัยคุกคามที่ใกล้เข้ามา!
“ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่ เขาคงไม่ถึงกับแตกหักกับราชสำนักโดยตรง”
ฮ่องเต้เหวินตรัสด้วยความกังวล “เป้าหมายต่อไปของเขาคงหนีไม่พ้นบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทราย! หากเขายกทัพจากจวนผู้พิทักษ์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ยึดพื้นที่ที่ติดกับบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทราย ราชสำนักก็จะถูกเขาล้อมไว้...”