มู่ซุ่นรายงานจำนวนเหยื่อที่ล่าได้ทีละคน
นอกจากองค์ชายแปดแล้ว จำนวนเหยื่อที่คนอื่นล่าได้ล้วนเกินสิบตัว
อวิ๋นลี่โดดเด่นเหนือผู้ใดด้วยจำนวนเหยื่อถึงสิบแปดตัว
ทว่าองค์ชายแปดก็ล่าเหยื่อได้เก้าตัวเช่นกัน
ตามที่ฮ่องเต้เหวินมีรับสั่งไว้ก่อนหน้านี้ จำนวนเหยื่อขององค์ชายแปดกับองค์ชายเก้าจะนับเป็นสองเท่า
เมื่อนับเช่นนี้ อวิ๋นลี่กับองค์ชายแปดก็นับว่าเสมอกัน...
“อืม ไม่เลว ดีมาก!”
ฮ่องเต้เหวินค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน สายตาพลันจับจ้องหมีที่อวิ๋นลี่ล่าได้ จากนั้นจึงตรัสกับองค์ชายแปดว่า “องค์ชายแปด แม้เจ้ากับพี่สามจะเสมอกัน แต่พี่สามของเจ้าล่าหมีได้ตัวหนึ่ง! เราตัดสินให้พี่สามของเจ้าชนะ เจ้าคัดค้านหรือไม่?”
“ลูกมิกล้า”
องค์ชายแปดไม่พอใจอยู่ในใจ ทว่าทำได้เพียงข่มกลั้นไว้
“ฝ่าบาท”
ยามนั้น พระสนมเหลียงเอ่ยเสียงอ่อนหวานขึ้นมาว่า “แม้องค์ชายสามจะล่าหมีได้ตัวหนึ่ง แต่อองค์ชายแปดเพิ่งมีอายุสิบสามปีเองเพคะ! เขาล่าเหยื่อได้ถึงเก้าตัวก็นับว่าไม่ธรรมดาแล้ว”
พอได้ยินพระสนมเหลียงพูดเช่นนี้ ชูเฟยก็ไม่ยอมอยู่เฉยทันที
“น้องหญิง จะพูดเช่นนั้นไม่ได้”
ชูเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา “องค์ชายแปดอายุน้อยที่สุดก็จริง แต่ฝ่าบาทมีพระเมตตาเป็นพิเศษ ให้นับเหยื่อของเขากับองค์ชายเก้าเป็นสองเท่า พวกเขาได้เปรียบไปแล้ว จะยกเรื่องอายุน้อยมาอ้างอีกไม่ได้!”
พระสนมเหลียงชะงักไปเล็กน้อย พลันพูดไม่ออก
“ถูกต้อง!”
ฮ่องเต้เหวินพยักหน้าเล็กน้อย “ชูเฟยพูดมีเหตุผล”
เมื่อฮ่องเต้เหวินยังตรัสเช่นนี้ ต่อให้พระสนมเหลียงไม่พอใจ ก็ไม่กล้าพูดมากไปกว่านี้