อาวุธลับ?
เมื่อได้ยินคำพูดของอวิ๋นเจิง อวี๋ซื่อจงก็อดชะงักไปไม่ได้
แต่ไม่นานเขาก็นึกขึ้นได้
อาวุธลับที่อวิ๋นเจิงกล่าวถึง คงเป็นห่อดินระเบิดกับปืนใหญ่หมอบพยัคฆ์กระมัง?
“อาวุธลับที่องค์ชายทรงนำมา กระหม่อมใช้ไม่ค่อยเป็นจริง ๆ!”
อวี๋ซื่อจงมองอวิ๋นเจิงด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม “องค์ชายคงไม่ทอดพระเนตรดูความครึกครื้นต่อแล้วกระมัง? ขอองค์ชายโปรดชี้แนะด้วยว่า ควรใช้อาวุธเหล่านั้นอย่างไรจึงจะได้เปรียบในสนามรบ!”
หากอาวุธลับของอวิ๋นเจิงมีมากพอ หรือบริเวณรอบนี้มีภูเขาสูง หุบเขา หรือพื้นที่ทำนองนั้น อวี๋ซื่อจงย่อมรู้ว่าควรใช้อาวุธลับที่อวิ๋นเจิงนำมาอย่างไร
แต่ห่อดินระเบิดมีอยู่เพียงไม่กี่ห่อ รอบด้านก็ไม่มีภูเขาสูงนัก
เนินดินสูงราวยี่สิบจั้งก็ถือว่าสูงมากแล้ว
ส่วนปืนใหญ่หมอบพยัคฆ์นั้น แม้จะทรงอานุภาพ แต่มีอยู่เพียงกระบอกเดียว อีกทั้งยังบรรจุกระสุนได้ยุ่งยาก
คิดจะใช้ปืนใหญ่หมอบพยัคฆ์สังหารพวกหมานให้ได้มากมาย ย่อมไม่สมจริงนัก
ในสถานการณ์เช่นนี้ อวี๋ซื่อจงจึงไม่รู้ว่าควรใช้ประโยชน์จากอาวุธลับในมืออย่างไร
เรื่องการใช้อาวุธเหล่านี้ ไม่มีผู้ใดที่นี่มีสิทธิ์ออกความเห็นมากไปกว่าอวิ๋นเจิง
“จะหวังใช้ของเหล่านั้นระเบิดคนให้ตายจำนวนมากโดยตรง คงไม่สมจริงนัก”
อวิ๋นเจิงส่ายหน้า “ลองเปลี่ยนวิธีคิดดู พวกเราถือเสียว่าใช้ฟังเสียงดังสักครั้ง จะไม่ได้หรือ?”
ฟังเสียงดัง?
เมื่อได้ยินคำพูดของอวิ๋นเจิง ทุกคนต่างหน้าดำคร่ำเครียด
อวิ๋นเจิงอุตส่าห์เปลืองแรงกายแรงใจสร้างอาวุธลับขึ้นมา เพียงเพื่อฟังเสียงดังเท่านั้นหรือ?
“ท่านคิดจะทำให้สัตว์ยักษ์เหล่านั้นตกใจ แล้วให้พวกมันหันกลับไปพุ่งชนกองทัพเผ่าหมานหรือ?”