แม้ฟางอวิ๋นซื่อจะไม่พอใจท่าทีของอวิ๋นเจิง แต่ก็ไม่กล้ากำเริบเสิบสาน
หลังพยายามสงบจิตใจลง ฟางอวิ๋นซื่อจึงเอ่ยขึ้นว่า “ต้าฉานอวี๋หูเจี๋ยมีเจตนาจะทำการแต่งเชื่อมสัมพันธ์กับต้าเฉียน โดยจะส่งองค์หญิงเจียเหยาให้แต่งกับท่านอ๋อง หวังให้ต้าเฉียนกับเป่ยหวนยุติศึกและกลับมาผูกสัมพันธ์อันดีต่อกัน...”
กล่าวจบ ฟางอวิ๋นซื่อก็สั่งให้คนนำหนังสือสมรสเข้ามาถวาย
อวิ๋นเจิงเรียกคนไปรับมา
อวิ๋นเจิงเปิดดูแล้ว รูม่านตาก็หดวูบลงโดยไม่รู้ตัว
เสิ่นลั่วเยี่ยนกับเมี่ยวอินขยับเข้ามาใกล้เล็กน้อย สีหน้าของทั้งคู่เผยความประหลาดใจออกมาพร้อมกัน
เป็นหนังสือสมรสจริงด้วย!
นี่เป็นหนังสือสมรสอย่างเป็นทางการ น่าเชื่อถือกว่าคำพูดปากเปล่าของเจียเหยามากนัก
หูเจี๋ยคิดจะทำการแต่งเชื่อมสัมพันธ์กับต้าเฉียนจริงหรือ?
คิดจะแลกสันติภาพด้วยการแต่งเชื่อมสัมพันธ์หรือ?
หรือคิดจะใช้กลอุบายที่ใช้รับมือป๋อลวนกับอวิ๋นเจิง?
ดูท่าความเป็นไปได้ข้อหลังจะมีมากกว่า
อย่างไรเสีย เป่ยหวนในยามนี้ถูกตีจนอยู่ในสภาพเช่นนี้ จะกล่าวว่าทั้งหมดเป็นเพราะอวิ๋นเจิงก็ไม่ผิด
หากหูเจี๋ยไม่ต้องการเอาชีวิตอวิ๋นเจิง นั่นคงเป็นเรื่องประหลาดแล้ว!
อวิ๋นเจิงเก็บหนังสือสมรส พลางยิ้มกล่าวว่า “ในเมื่อหูเจี๋ยฉานอวี๋ส่งหนังสือสมรสมาแล้ว เปิ่นหวังก็จะรับไว้ด้วยความจำใจแล้วกัน จริงสิ เจ้ากลับไปบอกหูเจี๋ยให้ส่งเจียเหยามาก่อน เปิ่นหวังจะได้ส่งคนกลับเมืองหลวงไปทูลขอพระบรมราชานุญาตจากเสด็จพ่อ!”
“ท่านอ๋องส่งคนกลับเมืองหลวงไปทูลขอพระบรมราชานุญาตได้เลย”
ฟางอวิ๋นซื่อยิ้มกล่าวว่า “ข้าน้อยทราบว่าต้าเฉียนถือธรรมเนียมบิดามารดาเป็นผู้กำหนดการสมรส แม่สื่อเป็นผู้เจรจา หากฮ่องเต้ต้าเฉียนไม่สะดวกเสด็จมาซั่วเป่ย ก็อาจส่งราชทูตมาที่ซั่วเป่ยเพื่อหารือเรื่องการสมรสของท่านอ๋องกับเจียเหยาได้”