ระหว่างเดินทางไปฟู่โจว เมิ่งรั่ววั่งขี่ม้าตัวสูงใหญ่ ใจเต็มไปด้วยความกังวล
เดิมทีเขาเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น แม้จะขี่ม้าเป็น แต่ก็ไม่ค่อยได้ขี่นัก
ส่วนใหญ่แล้ว เขายังคงนั่งรถม้าหรือเกี้ยว
แต่เพื่อมุ่งหน้าไปฟู่โจวให้เร็วที่สุด เขาจึงทำได้เพียงขี่ม้าไปพร้อมกับผู้คุ้มกันทั้ง 500 นาย
ในใจเมิ่งรั่ววั่งกระวนกระวายยิ่งนัก
เรื่องที่ตนทำลงไป เขารู้แก่ใจดี
หากอวิ๋นเจิงรู้เรื่องที่เขาทำเข้า เขาย่อมไม่มีทางรอดเป็นแน่
หากราชสำนักรู้เรื่องที่เขาทำเข้าเช่นกัน จุดจบของเขาคงหนีไม่พ้นถูกประหารยกตระกูล
สิ่งเดียวที่เขาหวังในยามนี้ก็คือ อวิ๋นเจิงยังไม่รู้เรื่องที่เขาทำ
ขอเพียงอวิ๋นเจิงไม่รู้เรื่องที่เขาทำ ด้วยฐานะของเขา ตามปกติแล้วอวิ๋นเจิงก็คงไม่เอาชีวิตเขา!
ถึงกระนั้น ในใจเขาก็ยังกระวนกระวายอย่างยิ่ง
เพราะทำเรื่องละอายใจไว้ จึงกลัวผีมาเคาะประตู!
เมื่อนึกถึงครอบครัวของตน เมิ่งรั่ววั่งพลันรู้สึกเสียใจขึ้นมา
ในฐานะอวี้สื่อต้าฟู เขารู้ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ต่าง ๆ เป็นอย่างดี
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีคนมากมายเพียงใดที่ต้องตายเพราะการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องไกลตัว เอาเพียงยามฮ่องเต้ไท่จงครองราชย์ ฮ่องเต้เหวินกับเหล่าพี่น้องของพระองค์ต่างแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทกันจนแทบเอาชีวิตไม่รอด ขุนนางจำนวนมากในราชสำนักก็พลอยเข้าไปพัวพันด้วย
ครั้นถึงเวลาสะสางบัญชี แค่เหล่าขุนนางบรรดาศักดิ์ก็สิ้นชีวิตไปถึง 5 คน!
ส่วนขุนนางอื่น ๆ ยิ่งมีมากมายนับไม่ถ้วน