หลัวปู้ตันเจิงเป็นแม่ทัพที่ประจำการอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของซีฉวี
เมื่อทราบว่ามีข่าวด่วนส่งมาจากทางหลัวปู้ตันเจิง ฉินผู่กับซู่จ้านต่างก็พลันตึงเครียดขึ้นมา
ฉินผู่รับข่าวด่วนมาด้วยความกระวนกระวาย ในใจลอบภาวนาเงียบ ๆ
คล้ายสวรรค์จะได้ยินคำภาวนาของฉินผู่ เมื่อเขาเปิดจดหมาย ความตึงเครียดในใจก็พลันมลายหายไป แทนที่ด้วยความตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง
“ดี! ดีเหลือเกิน!”
ท่ามกลางความตื่นเต้น ฉินผู่ยื่นจดหมายในมือให้ซู่จ้าน พลางพยายามข่มอารมณ์ให้สงบลง
ครู่ต่อมา ซู่จ้านเองก็เผยสีหน้าตื่นเต้นออกมาอย่างยากจะควบคุม
อวิ๋นลี่ส่งคนถือสัญลักษณ์ประจำตัวไปติดต่อหลัวปู้ตันเจิงแล้ว!
อวิ๋นลี่ต้องการให้พวกเขาส่งคนไปช่วยพาเขามายังซีฉวี
ในมืออวิ๋นลี่มิได้มีเพียงทรัพย์สินเงินทองจำนวนมากเท่านั้น เขายังล่วงรู้ความลับของต้าเฉียนอีกหลายเรื่อง ในนั้นยังรวมถึงวิธีหลอมเหล็กกล้าลายที่พวกเขาใฝ่ฝันมานาน
จดหมายฉบับนี้นับเป็นการช่วยเหลือยามคับขันสำหรับพวกเขาโดยแท้!
ทว่าท่ามกลางความตื่นเต้น ซู่จ้านก็ฝืนข่มตนให้ใจเย็นลง
เขาถูกอวิ๋นเจิงหลอกจนเข็ดขยาดแล้ว!
เขาอดสงสัยไม่ได้ว่านี่จะเป็นกับดักที่อวิ๋นเจิงวางไว้ให้พวกเขาอีกหรือไม่
ซู่จ้านสูดลมหายใจลึกหลายครั้ง ก่อนบอกข้อกังวลของตนแก่ฉินผู่ที่กำลังตื่นเต้นยินดี
คำพูดของซู่จ้านประหนึ่งน้ำเย็นราดลงบนตัวฉินผู่
ฉินผู่สะดุ้งวาบ รอยยิ้มบนใบหน้าพลันชะงักงัน
กับดักหรือ?
ก็มีความเป็นไปได้อย่างยิ่ง!
“ท่านมหาเสนาบดีเห็นว่าอวิ๋นเจิงคิดหาเหตุผลอันชอบธรรม เพื่อบุกโจมตีซีฉวีหรือ?”
คิ้วของฉินผู่ขมวดเข้าหากันทันที