เมืองหมางชื่อ
หลายวันนี้ผู่หวังอารมณ์ไม่สู้ดีนัก
เจิงกวงแห่งเจียวลู่ช่วงนี้วางท่ากำเริบเสิบสานยิ่ง
ถึงกับกล้ามาทวงกองกบฏเจียวลู่จากพวกเขาอีกหรือ?
เขายังไม่เห็นแม้แต่เงาของกองกบฏ แล้วจะส่งมอบกองกบฏได้อย่างไร?
อย่าว่าแต่ไม่มีพวกกบฏเลย ต่อให้มี เขาก็ไม่มีทางส่งมอบให้เจิงกวง!
เจิงกวงนับเป็นตัวอะไร?
ก็แค่ผู้แพ้ให้เขาเท่านั้น!
คราวที่เจิงกวงเอาชนะเขาได้เล็กน้อย ก็เป็นเพราะเขาไม่มีใจจะสู้ต่อ
มิฉะนั้น เขาคงเอาชนะเจิงกวงได้อีกครั้งเป็นแน่!
อะไร เจิงกวงคิดว่าชนะเขาได้เล็กน้อยคราหนึ่งแล้วจะเก่งกาจนักหรือ?
หึ!
ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ!
หากซีฉวีมิได้กำลังเผชิญภัยคุกคามจากต้าเฉียน ทั้งฉินผู่ยังออกคำสั่งกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าแต่ละกองห้ามเปิดศึกโดยพลการ เขาคงนำทัพยึดเมืองโหลวผิงแล้วตัดหัวเจิงกวงไปนานแล้ว!
เจิงกวงสมควรตาย!
ผู่หวังอารมณ์ขุ่นมัวยิ่ง เขาคว้าถุงเหล้าขึ้นมากรอกลงปากอีกอึก
เมื่อเหล้าลงท้อง อารมณ์ของผู่หวังก็ดีขึ้นเล็กน้อยในที่สุด
ทว่าพอเขย่าถุงเหล้าที่เริ่มพร่อง ผู่หวังก็อารมณ์เสียขึ้นมาอีก
หลังฉินผู่ขึ้นครองตำแหน่ง แม้มิได้ออกคำสั่งห้ามดื่มสุราโดยตรง แต่กลับกำชับอย่างเข้มงวดให้แต่ละกองของซีฉวีรู้จักประหยัดเสบียง ลดการหมักสุรา
โรงหมักสุราหลายแห่งในซีฉวีปิดกิจการลง
เสบียงสุราที่ส่งให้เหล่าแม่ทัพแนวหน้าก็ลดน้อยลงทุกที ส่วนทหารชั้นผู้น้อยทั้งปีแทบไม่มีโอกาสได้ดื่มสุราสักอึก
สุราที่ส่งมาพร้อมเสบียงเมื่อไม่กี่วันก่อน เขาดื่มจนหมดไปนานแล้ว
สุราที่ดื่มอยู่ในยามนี้ ล้วนเป็นสุราที่ส่งคนไปซื้อจากเมืองใหญ่ซึ่งอยู่ห่างออกไปร้อยลี้