มณฑลจวี่โจว กว่างหลิง
“อะไรนะ? พูดอีกครั้ง!”
เผยเม่าที่ได้รับข่าวแทบจะสะดุดล้มลงกับพื้น
ทหารส่งสารฝืนใจกล่าวเสียงดังว่า “เรียนท่านแม่ทัพ กองทัพฟู่โจวใช้ทหารม้าชั้นยอดสองหมื่นนายล้อมค่ายใหญ่หลูหลินไว้! ยามนี้ กองกำลังของเราขาดการติดต่อกับค่ายใหญ่หลูหลินแล้ว!”
เมื่อได้ยินข่าวที่ทหารส่งสารนำกลับมาอีกครั้ง ร่างของเผยเม่าพลันโงนเงนเล็กน้อย
ทหารม้าชั้นยอดสองหมื่นนายเชียวหรือ!
อวิ๋นเจิงช่างให้เกียรติพวกเขายิ่งนัก!
แค่ล้อมค่ายใหญ่หลูหลิน ถึงกับส่งทหารม้าชั้นยอดมาถึงสองหมื่นนาย!
อวิ๋นเจิงคิดจะทำอะไรกันแน่?
หรือว่าอวิ๋นเจิงจะยกทัพก่อกบฏจริงๆ?
เผยเม่าตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ทั้งที่เป็นฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ ฝ่ามือกลับเริ่มมีเหงื่อซึม
เขายอมรับว่าตนหวาดกลัวอวิ๋นเจิงจริงๆ
เรื่องนี้ไม่น่าอับอายสักนิด!
มองไปทั่วราชสำนัก แม่ทัพที่ไม่กลัวอวิ๋นเจิงนับนิ้วมือข้างเดียวก็พอ
กล่าวได้กระทั่งว่า ไม่มีแม่ทัพคนใดไม่กลัวอวิ๋นเจิง
ผลงานการศึกของอวิ๋นเจิงวางอยู่ตรงหน้า หากผู้ใดคุยโวว่าตนไม่กลัวอวิ๋นเจิง ก็จงนึกถึงผลงานการศึกของอวิ๋นเจิง แล้วค่อยนึกถึงผลงานการศึกของตนเสียก่อน
ผ่านไปครู่ใหญ่ เผยเม่าจึงตั้งสติได้ ก่อนตวาดเสียงดังว่า “จงรายงานข่าวนี้ให้แม่ทัพจ้าวทราบทันที! คนมา ตีกลองเรียกประชุม!”
กลัวก็ส่วนกลัว แต่เรื่องที่ควรทำยังต้องทำ
“ตึง ตึง ตึง...”
เมื่อเผยเม่าออกคำสั่ง เสียงกลองดังกึกก้องสะเทือนฟ้าพลันดังขึ้นทั่วเมือง
ขณะที่บรรดาแม่ทัพกำลังมุ่งหน้ามารวมตัวกันทางเผยเม่า ทหารส่งสารอีกนายก็วิ่งเข้ามาอย่างเร่งร้อน “เรียนท่านแม่ทัพ กองทัพฟู่โจวราวหนึ่งหมื่นห้าพันนายเคลื่อนออกจากจวีผิงอย่างกะทันหัน มุ่งประชิดกู้อวี้ แม่ทัพอู่คาดว่ากองทัพฟู่โจวมีเจตนาตัดการติดต่อระหว่างมณฑลจวี่โจวกับมู่โจว...”