เช้าตรู่ โหลวอี้ก็ออกจากนครหลวงต้าเยวี่ย
สถานการณ์ทางแนวเหนือได้รับการยืนยันแล้ว
บุกโจมตี!
แนวเหนือมีกำลังพลถึงแปดหมื่นนาย ในจำนวนนี้เป็นทหารชั้นยอดถึงหกหมื่นนาย และทหารม้าชั้นยอดอีกสองหมื่นห้าพันนาย
อีกทั้งหลังจากกุ่ยฟางพ่ายแพ้ยับเยินเมื่อปีก่อน พวกเขาก็เริ่มอพยพเข้าไปในแอ่งอันต๋าทั้งหมด ส่งผลให้เส้นทางมุ่งขึ้นเหนือของพวกเขาสะดวกโล่งเป็นอย่างยิ่ง
ตามข่าวที่เชื่อถือได้ ทัพเป่ยฝู่ที่ประจำการอยู่ทางนั้นมีไม่ถึงสามหมื่นนาย
ส่วนกำลังพลที่เหลือเป็นของเหมิงตัวกับเป่ยโมถัว
ไม่ว่าโหลวอี้หรือตุยหลงหล่างรื่อ ต่างก็ไม่เห็นกำลังพลของสองเผ่านี้อยู่ในสายตา
ขอเพียงกวาดล้างกองทัพศัตรูได้ กองทหารม้าของพวกเขาก็จะบุกตะลุยไปได้ไกล แม้แต่เสบียงก็แทบไม่ต้องขนไป อาศัยปล้นชิงระหว่างทางก็สามารถจู่โจมไปถึงทุ่งหญ้ามู่หม่าได้อย่างรวดเร็ว
เช่นนี้ไม่เพียงสร้างความเสียหายหนักแก่ทัพเป่ยฝู่ แต่ยังบีบให้อวิ๋นเจิงที่แนวใต้ต้องนำกำลังกลับมาช่วย
เมื่อเป็นเช่นนี้ วิกฤตของแคว้นต้าเยวี่ยก็จะคลี่คลายลงอย่างสิ้นเชิง
หากทางป้อมซิงอานยังสร้างความเสียหายหนักแก่ทัพเป่ยฝู่ได้อีก ภายในห้าปีทัพเป่ยฝู่ก็ไม่กล้ารุกรานอีก
ยิ่งไปกว่านั้น ยังจำเป็นต้องทำให้บรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายสูญเสียกำลังพลไปบ้าง
เชิญเทพมาไม่ยาก แต่ส่งเทพกลับยาก!
หากแคว้นต้าเยวี่ยสูญเสียกำลังพลไปแล้ว คิดจะเชิญกองทัพของบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายออกจากเขตแดนต้าเยวี่ย เกรงว่าจะไม่ง่ายนัก
ดังนั้น การให้แนวเหนือเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีจึงจำเป็นอย่างยิ่ง!
บัดนี้เรื่องการบุกโจมตีมอบให้ตุยหลงหล่างรื่อจัดการทั้งหมดแล้ว
ส่วนสิ่งที่เขาต้องทำก็คือรักษาแนวใต้ไว้ ไม่ให้กองทัพศัตรูฝ่าแนวป้องกันเข้ามาได้