ความกังวลของอวิ๋นเจิงดูเหมือนจะเกินเหตุไป
เว่ยเหวินจงมิได้ส่งคนไปลงมือกับเจียเหยา
รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้ายังสางไม่เต็มที่ กองทัพใหญ่ของพวกเขาก็ออกเดินทางจากกองรักษาการณ์สุยหนิงแล้ว
ครานี้ฉินชีหู่นำทหารม้าหนึ่งหมื่นนายร่วมเดินทาง เมื่อไปถึงหาดตื้นเป่ยหยวนแล้ว จึงค่อยสมทบกับทหารสามหมื่นนายที่ป้องกันหาดตื้นเป่ยหยวนอยู่ก่อน บวกกับกำลังพลสองพันกว่าคนที่อวิ๋นเจิงนำมาด้วย แล้วเข้าประจำการที่กู้เปียนพร้อมกัน
กู้เปียนมิใช่เมืองในความหมายเคร่งครัด หากเป็นเพียงป้อมปราการทางทหารเท่านั้น
ทหารกว่าสี่หมื่นนายเข้าประจำการที่กู้เปียน ก็นับว่าเพียงพอแล้ว
เมื่อยืนยันได้ว่าเป่ยหวนถอนทัพออกจากเว่ยเปียนและชิงเปียนแล้ว ค่อยโยกกำลังพลจากด้านหลังไปประจำการในสองเมืองนั้น
ด้วยเหตุที่พวกเขาล้วนเป็นทหารม้า ความเร็วในการเคลื่อนทัพจึงรวดเร็วยิ่ง
ยามบ่าย พวกเขาก็มาถึงหาดตื้นเป่ยหยวน
ขณะนี้ ทหารสามหมื่นนายที่ป้องกันหาดตื้นเป่ยหยวนได้เก็บค่ายเตรียมพร้อมแล้ว สามารถข้ามหาดตื้นเป่ยหยวนไปพร้อมกับพวกเขาได้ทุกเมื่อ
เว่ยซั่วส่งคนไปสืบข่าวล่วงหน้าแล้ว กองทัพเป่ยหวนถอนกำลังออกจากกู้เปียนจริง ทั้งบริเวณโดยรอบก็ไม่มีทหารเป่ยหวนซุ่มซ่อนอยู่
ทว่าเป่ยหวนก็มิได้โง่เขลา ถึงกับไม่ทิ้งกู้เปียนไว้ในสภาพสมบูรณ์ให้พวกเขา
ยามนี้ทั่วทั้งกู้เปียนล้วนพังทลาย หากต้องการซ่อมแซมขึ้นใหม่ คงต้องสิ้นเปลืองกำลังคนและทรัพย์สินไม่น้อย
ถึงกระนั้น เมื่อทุกคนได้ทราบข่าวก็ยังยินดีอย่างยิ่ง
กองทัพเป่ยหวนถอนออกจากเมืองกู้เปียนจริง ๆ แล้ว!
ขอเพียงกองทัพของพวกเขาเข้าประจำการที่กู้เปียน ก็เท่ากับก้าวผ่านขั้นตอนสำคัญที่สุดในการยึดเมืองซานเปียนกลับคืนมาแล้ว!