องค์ชายหกไร้เทียมทาน

ตอนที่ 921 ชีวิตคนเรา ย่อมมีความเสียดายอยู่บ้าง

7 นาที· 1.7K คำ

เมื่อกองทัพของอวี๋ซื่อจงและพวกมารวมพลกับพวกเขา ความเร็วในการเดินทางของอวิ๋นเจิงและคณะก็ช้าลงอีกครั้ง

กองทัพของอวี๋ซื่อจงไม่เพียงลำเลียงเสบียงสำหรับทหารกว่าหมื่นนายของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังลำเลียงเสบียงสามแสนตั้นที่อวิ๋นเจิงรับปากจะมอบให้เจียเหยาด้วย

เป็นเช่นนี้แล้ว ความเร็วในการเคลื่อนทัพจะไม่ช้าลงได้อย่างไร?

โชคดีที่จุดนัดพบอยู่ห่างจากภูเขาเทพหมาป่าไม่ไกลนัก

เพียงข้ามระเบียงตะวันตกแห่งทะเลทราย แล้วมุ่งหน้าต่อไปอีกราวสามถึงสี่ร้อยลี้ ก็จะถึงภูเขาเทพหมาป่า

แม้เจียเหยาจะร่วมเดินทางมาด้วย แต่อวิ๋นเจิงและคณะก็ไม่กล้าประมาท

ตลอดเส้นทาง พวกเขาส่งหน่วยสอดแนมออกไปตรวจสอบสถานการณ์โดยรอบอยู่เนืองๆ เพื่อป้องกันการถูกซุ่มโจมตี

แม้เจียเหยาจะไม่ทำเรื่องโง่เขลา แต่ก็ยากจะรับประกันว่าเป่ยหวนจะไม่มีคนหัวแข็งอยู่บ้าง

ภายใต้การคุ้มกันอย่างเข้มงวดของอวิ๋นเจิงและคณะ การเดินทางตลอดเส้นทางจึงราบรื่นไร้อันตราย

ฮ่องเต้เหวินเพิ่งเสด็จมายังดินแดนแถบนี้เป็นครั้งแรก ทุกสิ่งล้วนชวนให้พระองค์สนพระทัย ระหว่างทางพระองค์ทอดพระเนตรทิวทัศน์อันกว้างใหญ่ตระการตาของทุ่งหญ้าไปพลาง ถ่ายทอดแนวทางการปกครองบ้านเมืองให้อวิ๋นเจิงไปพลาง จึงไม่ทรงรู้สึกเบื่อหน่าย

การเดินทางคราวนี้กินเวลากว่ายี่สิบวัน

ในที่สุด ภูเขาเทพหมาป่าก็ปรากฏขึ้น ณ เส้นขอบฟ้าเบื้องหน้า

ครั้นเห็นภูเขาเทพหมาป่า อวิ๋นเจิงแทบจะร่ำไห้ออกมา

ให้ตายเถอะ เดินทางมาตลอดเส้นนี้ช่างเหน็ดเหนื่อยเสียจริง

หวังว่าหลังจากเจ้าคนแก่นี่ไปถึงภูเขาเทพหมาป่าแล้ว จะไม่เกิดฮึกเหิมขึ้นมาแล้วมุ่งหน้าไปยังราชสำนักเป่ยหวนอีกนะ!

หากเป็นเช่นนั้นจริง เขาคงต้องหามเจ้าคนแก่นี่กลับไป

ชักช้าเสียการยิ่งนัก!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป