ค่ายหลูหลิน
ยามเช้าตรู่ หยวนฉงก็เริ่มฝึกฝนกำลังพล
หลายปีมานี้ หยวนฉงผ่านทั้งช่วงรุ่งเรืองและตกต่ำมามาก
เริ่มจากได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่กองรักษาการณ์ซ้าย ต่อมาก็ถูกโยกย้ายไปประจำด่านเป่ยลู่ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์ ทว่าเพราะสูญเสียด่านเป่ยลู่ จึงเกือบถูกประหารล้างตระกูล
ภายหลังยังได้อวิ๋นลี่ช่วยยืนยันความบริสุทธิ์ จึงรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด
จากนั้นถูกส่งไปสุยโจวเพื่อฝึกทหารใหม่ บัดนี้ยังถูกโยกย้ายมายังแนวหน้าสุดของมณฑลจวี่โจว บัญชาการทหารชั้นยอดหนึ่งหมื่นห้าพันนาย ปกป้องจุดยุทธศาสตร์หน้าด่านของมณฑลจวี่โจว
ผ่านการขัดเกลาจากเรื่องราวมากมาย หยวนฉงก็สุขุมหนักแน่นกว่าแต่ก่อน
แม้ยศของเขาในยามนี้จะต่ำกว่าเมื่อครั้งเป็นแม่ทัพใหญ่กองรักษาการณ์ซ้ายอยู่ไม่น้อย แต่ยังมีชีวิตอยู่ ทั้งยังได้รับความไว้วางใจให้รับใช้ราชสำนัก เขาก็พึงพอใจยิ่งแล้ว
บัดนี้เขาไร้ซึ่งความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ เพียงต้องการฝึกทหารชั้นยอดหนึ่งหมื่นห้าพันนายนี้ให้ดี ไม่ให้ผิดต่อพระคุณอันยิ่งใหญ่ขององค์รัชทายาท
สกุลหยวนไร้ทางเลือกอื่น ได้แต่เกาะอวิ๋นลี่ไว้ให้แน่น
แม้ต้องบุกน้ำลุยไฟก็ไม่ปฏิเสธ!
อวิ๋นลี่โยกย้ายเขามายังแนวหน้าสุดของแนวป้องกันมณฑลจวี่โจว ก็เป็นเพราะไว้วางใจเขา
หากอวิ๋นเจิงกล้ารุกราน เขาจะต้องโจมตีอวิ๋นเจิงให้แตกพ่ายตั้งแต่แรกเห็น!
“พวกเจ้ายังไม่ได้กินข้าวกันหรือ? ตั้งสติให้ดี!”
หยวนฉงยืนอยู่บนแท่นบัญชาการ แผดเสียงตะโกน
“สังหาร!”
“สังหาร!”
“……”
ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดของหยวนฉง เหล่าทหารไม่กล้าเกียจคร้าน ต่างทุ่มกำลังฝึกฝนเต็มที่ เสียงตะโกนกึกก้องเปี่ยมไอสังหารดังระงมไปทั่วลานฝึก
มองเหล่าทหารที่มีขวัญกำลังใจฮึกเหิม หยวนฉงก็พยักหน้าเล็กน้อย